Titus 1

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

Jump to: Chapter 2 →

1I Paoly, mpanompon’Andriamanitra sy apostolin’i Jesosy Kristy, mba hampandroso ny finoan’ny olom-boafidin’Andriamanitra sy ny fahalalana tsara ny marina izay mifanaraka amin’ny fahatahorana an’Andriamanitra,

2amin’ny fanantenana ny fiainana mandrakizay izay nampanantenain’Andriamanitra tsy mahay mandainga hatry ny fony fahagola;

3fa tamin’izay andro voatendry dia nasehony tamin’ny toriteny izay natolotra ho adidiko ny teniny, araka ny didin’Andriamanitra, Mpamonjy antsika;

4ho an’i Titosy, tena zanako araka ny finoana iombonantsika: Ho aminao anie ny fahasoavana sy fiadanana avy amin’Andriamanitra Ray sy Kristy Jesosy, Mpamonjy antsika.

5Izao no namelako anao tany Kreta dia ny handaminanao izay mbola tsy tanteraka, ary hanendrenao loholona amin’ny isan-tanàna, araka izay nandidiako anao:

6Ho olona tsy manan-tsiny ny loholona, dia lehilahy manambady tokana, manana zanaka mino izay tsy mba ampangaina ho mpanaram-po amin’ny ratsy na ho maditra.

7Fa ny mpitondra fiangonana dia tokony ho tsy manan-tsiny, tahaka ny mpitandrina ny an’Andriamanitra izy, tsy mitompo teny fantatra, tsy mora tezitra, tsy mpimamo liana ady, tsy mpikapoka, tsy tia harena maloto;

8fa mampiantrano vahiny, tia ny tsara, mahonon-tena, marina, masina, mahafehy tena,

9mitana mafy ny teny marina araka ny efa nampianarina mba hahaizany hananatra amin’ny fampianarana tsy misy kilema sady handresy lahatra ny mpanohitra.

10Fa maro no maditra, mpiteniteny foana sy mpamitaka, indrindra fa ny avy amin’ny voafora;

11tsy maintsy hotampenam-bava ireo fa mampivadika fianakaviana maro sady mampianatra izay tsy mety mba hahazoany harena maloto.

12Hoy ny iray amin’ireny izay mpaminany teo aminy: Mpandainga mandrakariva ny Kretana, biby masiaka, kamo be tenda.

13Marina ireo teny vavolombelona ireo. Noho izany dia anaro mafy izy mba hatanjaka amin’ny finoana

14ka tsy hitandrina ny anganonganon’ny Jiosy sy ny didin’ny olona izay mivily miala amin’ny fahamarinana.

15Madio avokoa ny zavatra rehetra amin’ny olona madio; fa amin’ny olona voaloto sady tsy mino kosa dia tsy misy madio na inona na inona; fa samy voaloto na ny sainy na ny fieritreretany.

16Manaiky fa mahalala an’Andriamanitra izy ireny nefa mandà Azy amin’ny asany. Olona tsy maha te ho tia sady mpikomy ary tsy mahavita asa tsara na dia iray aza izy ireny.

Jump to: Chapter 2 →