Proverbs 27

Macedonian 2006 D - (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со Девтероканонски Книги))

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1Не фали се со утрешниот ден, зашто не знаеш, што ќе роди тој ден.

2Нека те фали друг, а не устата твоја, – туѓ, а не јазикот твој.

3Тежок е каменот, тежок е и песокот; но гневот на глупавиот е потежок и од едното – и од другото.

4Лут е гневот, нескротлива е јароста; но кој ќе издржи против зависта?

5Подобро отворено разобличување, отколку сокриена љубов.

6Искрени се прекорите од оној, кој сака, а лажливи се бакнежите од оној, кој мрази.

7Сита душа го гази и восочниот мед, а на гладна душа и горчливото ѝ е слатко.

8Она што е птицата, што го напуштила гнездото свое, тоа е човекот, кој го напуштил местото свое.

9Маслото и темјанот го радуваат срцето; така е сладок пријателот со неговиот срдечен совет.

10Не напуштај го пријателот свој, ниту пријателот на таткото твој, и не му оди на братот во куќата негова во денот на неволјата твоја; подобро сосед во близина, отколку брат надалеку.

11Биди мудар, синко, и радувај го срцето мое, – и јас ќе имам што да му кажам на оној, што ме клевети.

12Умниот го гледа злото и го одбегнува; а неискусните одат невнимателно и биваат казнувани.

13Земи му ја облеката, зашто се заложил за туѓинец; и за туѓинката земи од него залог.

14Кој со силен глас го поздравува пријателот свој од рано утро, поздравот негов ќе се прифати како клетва.

15Непрестајно капење од стреа во дождлив ден и жена кавгаџика се едно исто:

16кој сака да ја задржи, тој сака да задржи ветар и со својата рака масло да фати.

17Железо железо остри, и човек на човека гневот го изострува.

18Кој ја чува смоквата своја, ќе ги јаде плодовите нејзини, и кој го чува господарот свој, ќе биде почитуван.

19Како што е во водата лице спроти лице, така е и срцето на човека спроти човек.

20Пеколот и бездната не можат да се наситат: така се ненаситни и очите човечки. Одвратен пред Господ е оној кој дрско ги крева очите и неразумни се оние што имаат невоздржлив јазик.

21Она што е топилницата за среброто и печката за златото, тоа се за човекот устите, што го фалат. Срцето на престапникот бара зло, а правото срце бара знаење.

22Безумниот да го толчиш со железо во дибек заедно со зрната, – безумието нема да се оддели од него.

23Добро надгледувај го добитокот свој, води грижа за стадата свои;

24како што богатството не е вечно, така и власта не трае довека.

25Тревата никнува, и зеленило се јавува, па се собираат билки горски,

26тогаш овците треба да ти бидат тебе за облека, и козите – за купување ниви;

27ќе имаш доволно козјо млеко за тебе и за твоите домашни за храна и на твоите слугинки за исхрана.

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →