bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Macedonian
/
Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))
/
Job 3
Job 3
Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
1
Потоа ја отвори Јов устата своја и го проколна денот на своето раѓање.
2
Почна Јов и рече:
3
„Нека е проклет денот, во кој се родив, и ноќта во која рекоа: — се зачна дете!
4
Тој ден нека биде темнина; да не го побара Бог одозгора и да не изгрее над него светлина!
5
Да го затемни темнина и смртна сенка, црн облак да го покрие, или страшно помрачување на сонцето!
6
Таа ноќ, — темнина да ја опфати, да не се смета меѓу дните на годината, да не влезе во бројот на месеците!
7
О, таа ноќ! Без луѓе да беше; веселба во неа да немаше!
8
Нека ја проколнат оние, кои го колнат денот, оние кои знаат да го разбудат чудовиштето водено!
9
Нека потемнат ѕвездите на мугрите нејзини; да ја чека светлината и таа да не дојде и да не ги види трепките на зората;
10
зашто не ги затвори дверите на мајчината ми утроба и не ја сокри тагата од очите мои!
11
Зошто не сум умрел кога сум се раѓал, и не сум издивнал — кога сум излегол од утробата?
12
Зошто ме прифатија на колена? Што ми требаше да цицам гради?
13
И сега ќе лежев и ќе почивав; ќе спиев и ќе ми беше спокојно
14
заедно со цареви и земни советници, кои градеа урнатини за себе,
15
или со кнезови, кои имаа злато и кои ги полнеа домовите свои со сребро;
16
или, како недоносче закопано, немаше да ме има, како новороденчиња кои не виделе светлина.
17
Во гробот насилниците не прават насилство, а изнемоштените наоѓаат починка.
18
Таму затворениците заедно се насладуваат од спокојство и не ги слушаат викотниците на надзирателот.
19
Мал и голем таму се рамни; робот е слободен од господарот свој.
20
Зошто на страдалникот му е дадена светлина, и живот — на душевно огорчените,
21
кои ја очекуваат смртта, а неа ја нема, кои ја бараат повеќе отколку закопано богатство,
22
би се радувале до восхит, би биле среќни, зашто нашле гроб?
23
Еве јас сум човек кој не знае каде оди, човекот чиј пат е сокриен и кого Бог со мрак го опкружил?
24
Воздишките мои се моја исхрана, офкањата мои течат како вода,
25
зашто страшното, од кое се ужасував, тоа ме снајде; од што се плашев, тоа ме сполета.
26
Нема за мене мир, нема спокојство, нема утеха; настапи зло.“
← Chapter 2
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 4 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42