Isaiah 52

Burmese 1928

← Chapter 51 Jump to: Chapter 53 →

1အို ဇိ အုန် မြို့၊ နိုး ထ လော့။ နိုး ထ ၍ သင့် ခွန် အား ကို ဆင် ယင် လော့။ သန့် ရှင်း သော အို ယေ ရု ရှ လင် မြို့၊ လှီး ဖြတ် ခြင်း မင်္ဂ လာ ကို မ ခံ ခဲ့ သူ၊ သန့် ရာ မ ရောက် သူ တို့ သည်၊ သင့် အ တွင်း သို့ နောက် တစ် ဖန် ဝင် ခွင့် မ ရ သည် ဖြစ် ၍၊ တင့် တယ် သော အ ဝတ် တန် ဆာ ကို ဝတ် ဆင် လော့။

2အို ယေ ရု ရှ လင် မြို့၊ မြေ မုန့် ကို ခါ၍ တက် ပြီး လျှင် စံ နေ လော့။ အို သုံ့ ပန်း ခံ ရ သော သ တို့ သ မီး ဇိ အုန်၊ သင့် လည် ကြိုး ကို ချွတ် လော့။

3ထာ ဝ ရ ဘု ရား က၊ အ ဖိုး မဲ့ ရောင်း ချ ခံ ရ သည့် အ လျောက်၊ ကိုယ် နေ ကျေး ကင်း လျက် ရွေး နုတ် ခံ ရ လိမ့် မည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။

4အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား က၊ လူ မျိုး တော် သည်၊ ယ မန် အိ ဂျစ် ပြည် သို့ ဝင် နေ သူ အ ဖြစ် ရောက် ခဲ့ ကြ ပြီ။ အာ ရှု ရိ လူ တို့ က လည်း၊ အ ကြောင်း မဲ့ ညှဉ်း ပန်း ကြ သည် ဟု မိန့် တော် မူ ၏။

5ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ပြန် သည် ကား၊ လူ မျိုး တော် ကို အ ကြောင်း မဲ့ သိမ်း သွား၍၊ အ စိုး ရ သော သူ တို့ သည် ကြိမ်း ဝါး လျက်၊ နာ မ တော် ကို နေ့ စဉ် မ ပြတ် ဆဲ ရေး ပုတ် ခတ် ကြ သည် ကား၊ နေ ရာ တော် မှာ ငါ မည် သို့ ပြု ဘိ သ နည်း။

6သို့ ဖြစ် သော ကြောင့်၊ လူ မျိုး တော် သည် ငါ ၏ နာ မ တော် ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ဗျာ ဒိတ် ပေး သော အ ရှင်၊ ငါ သာ လျှင် ဖြစ် ကြောင်း ကို လည်း‌ ကောင်း၊ ထို ကာ လ သိ ကြ လိမ့် မည် ဟု ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် တော် မူ ၏။

7ဝမ်း မြောက် ဖွယ် သ တင်း ကို ကြော် ငြာ ရ သူ၊ ငြိမ် သက် ခြင်း အ ကြောင်း ကို ကြား ပြော ရ သူ၊ ချမ်း သာ ခြင်း သ တင်း ကို ကြော် ငြာ ရ သူ၊ ကယ် တင် ခြင်း အ ကြောင်း ကို ကြား ပြော ရ သူ၊ သင်၏ ဘု ရား သ ခင် မင်း ပြု တော် မူ ပြီ ဟု၊ ဇိအုန် မြို့ အား ဆင့် ဆို ရ သူ၏ ခြေ သည်၊ တောင် ပေါ် မှာ တင့် တယ် စွ တ ကား။

8မြို့ စောင့် တို့ သည် အ သံ လွှင့် ၍၊ တစ် ပြိုင် တည်း ကြွေး ကြော် ကြ သည် တ ကား။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် ဇိ အုန် မြို့ သို့ ပြန် ကြွ တော် မူ သည် ကို၊ မျက် မှောက် ထင် ထင် ဖူး မြင် ခွင့် ရ ကြ သ တည်း။

9အ ချင်း ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ဆိုး ကုန်း တို့ တစ် ပြိုင် တည်း ရွှင် လန်း လျက် ကြွေး ကြော် ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် လူ မျိုး တော် ကို နှစ် သိမ့် စေ လျက်၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ကို ရွေး နုတ် တော် မူ ပြီ။

10ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည် သန့် ရှင်း သော လက် ရုံး တော် ကို လူ အ မျိုး မျိုး တို့ ရှေ့ ဖော် ပြ တော် မူ ပြီး ဖြစ်၍၊ မြေ ကြီး အ စွန်း အ ဖျား ရှိ သ မျှ ပင်၊ ငါ တို့ ဘု ရား သ ခင် ကယ် တင် တော် မူ ခြင်း ကို ဖူး မြင် ရ ကြ လ တ္တံ့။

11ထွက် ကြ လော့။ ထွက် ကြ လော့။ မ သန့် ရာ ကို မ ထိ ဘဲ၊ ဤ မှ ထွက် သွား ကြ လော့။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား၏ အ သုံး အ ဆောင် တော် များ ကို ပင့် ဆောင် ရ သော သင် တို့၊ စင် ကြယ် သော အ ဖြစ် နှင့် ထို မြို့ တွင်း မှ ထွက် သွား ကြ လော့။

12သင် တို့ သည် အ လန့် တ ကြား ပြေး လျက် မ ထွက် မ သွား ရ ကြ။ ထာ ဝ ရ ဘု ရား သည်၊ သင် တို့ ရှေ့ က ချီ ကြွ၍၊ ဣ သ ရေ လ လူ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် သည်၊ တပ် မ သ ဖွယ် ဖြစ် တော် မူ လိမ့် သ တည်း။

13ကြည့် လော့၊ ငါ့ ကျွန် ရင်း သည် ကြံ တိုင်း အောင် လျက်၊ မွန် မြတ် ကြီး မြင့် လွန် ကဲ လိမ့် မည်။

14လူ တို့ အ သွင်၊ လူ့ သား တို့ အ ဆင်း မ ရှိ သည့် တိုင် အောင် ရုပ် ပျက် သ ဖြင့်၊ လူ အ များ တို့ အံ့ အား သင့် ခဲ့ ကြ သည့် နည်း တူ၊

15များ စွာ သော လူ မျိုး ခြား တို့ သည် အံ့ ဩ ကြ လိမ့် မည်။ ဘု ရင် မင်း တို့ လည်း၊ မ ဖော် ပြ ဘူး သော အ ရာ ကို သိ မြင် လျက်၊ မ ကြား ဘူး သော အ ရာ ကို နား လည် ရ ကြ သော ကြောင့်၊ ထို သူ့ အ တွက် နှုတ် ပိတ် လျက် နေ ကြ လိမ့် မည်။

← Chapter 51 Jump to: Chapter 53 →