Deuteronomy 32 — Burmese JBZV

1အို ေကာင္းကင္၊ နားေထာင္ေလာ့၊ ငါေျပာမည္။ အိုေျမႀကီး၊ ငါႁမြက္ဆိုေသာစကားကို ၾကားေလာ့။

2ငါ့ေဒသနာသည္ မိုးေရကဲ့သို႔စက္စက္က်၍၊ ငါ့စကားသည္ ႏွင္းကဲ့သို႔ ျဖည္းညင္းစြာ သက္ေရာက္လိမ့္မည္။ ႏုေသာပ်ိဳးပင္ေပၚမွာ ရြာေသာမိုးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ျမက္ပင္ေပၚမွာ မ်ားျပားေသာမိုးေရကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္လိမ့္မည္။

3ငါသည္ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကို ေဖာ္ျပသည္ျဖစ္၍၊ ငါတို႔ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကေလာ့။

4ဘုရားသခင္သည္ မူလအျမစ္ျဖစ္၍၊ အမွုေတာ္သည္ စုံလင္ေပ၏။ စီရင္ေတာ္မူသမၽွတို႔သည္ တရားႏွင့္ ညီလ်က္၊ သစၥာေစာင့္ေသာဘုရား၊ အျပစ္ကင္းလြတ္၍ ဟုတ္မွန္ေျဖာင့္မတ္ေသာဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူ၏။

5သူတို႔သည္ ယိုယြင္းၾကၿပီ။ ဘုရားသခင္၏သားမဟုတ္၊ အညစ္အေၾကးကပ္ၾက၏။ သေဘာေကာက္၍ ေဖာက္ျပန္ေသာအမ်ိဳးျဖစ္ၾက၏။

6အို ပညာမဲ့ေသာလူမိုက္တို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္ကို ဤသို႔ဆပ္မည္ေလာ။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကိုျဖစ္ေစေသာအဘ၊ သင့္ကိုဖန္ဆင္း၍ ေနရာခ်ေသာသူ ျဖစ္ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။

7ေရွးကာလကို ေအာက္ေမ့ေလာ့။ လြန္ေလၿပီးေသာႏွစ္ေပါင္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ေလာ့။ သင့္အဘကိုေမးျမန္းလၽွင္ သူသည္ေဖာ္ျပလိမ့္မည္။ အသက္ႀကီးသူတို႔ကိုေမးျမန္းလၽွင္ သူတို႔သည္ ေျပာဆိုၾကလိမ့္မည္။

8အျမင့္ဆုံးေသာဘုရားသည္ အာဒံ၏အမ်ိဳးအႏြယ္ျဖစ္ေသာ လူမ်ိဳးတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ အေမြေျမကိုေဝေပးေသာအခါ၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ အေရအတြက္ကို ေထာက္ရွု၍၊ လူမ်ိဳးတို႔ေနရာအပိုင္းအျခားကို စီရင္ေတာ္မူ၏။

9ထာဝရဘုရား၏အဖို႔ကား၊ လူမ်ိဳးေတာ္တည္း။ ယာကုပ္အမ်ိဳးသည္ အေမြခံေတာ္မူရာ ျဖစ္သတည္း။

10လူဆိတ္ညံေသာအရပ္၊ သားရဲျမည္၍၊ လြတ္လပ္ေသာေတာလြင္ျပင္၌ ယာကုပ္ကိုေတြ႕ေတာ္မူေသာအခါ ဝန္းရံဆီးကာျခင္း၊ သြန္သင္ျခင္းေက်းဇူးကိုျပဳ၍ မ်က္ဆန္ေတာ္ကဲ့သို႔ ေစာင့္ေတာ္မူ၏။

11ေရႊလင္းတသည္ အသိုက္ကိုေမႊလ်က္၊ သားငယ္တို႔အေပၚမွာ လွုပ္ရွားလ်က္၊ အေတာင္တို႔ကိုျဖန္႔လ်က္၊ သားငယ္တို႔ကိုယူ၍ မိမိအေတာင္တို႔ျဖင့္ ေဆာင္သကဲ့သို႔၊

12ထာဝရဘုရားတစ္ပါးတည္းသာလၽွင္၊ ယာကုပ္ကိုေဆာင္သြားေတာ္မူ၏။ အျခားတစ္ပါးေသာဘုရား မည္မၽွမရွိ။

13ေျမႀကီးေပၚမွာ ျမင့္ျမတ္ေသာအရပ္တို႔၌ ေနရာခ်ေတာ္မူသျဖင့္၊ သူသည္ ေျမအသီးအႏွံကိုစား၍ ေက်ာက္ထဲကပ်ားရည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မီးပါေက်ာက္ထဲကဆီကိုလည္းေကာင္း၊

14သိုးသငယ္ဆီဥ၊ ဗာရွန္အမ်ိဳး၏သိုးထီး၊ ဆိတ္ထီးဆီဥ၊ ဂ်ဳံစပါး၊ ေက်ာက္ကပ္ဆီဥႏွင့္တကြ ႏြားနို႔ဓမ္းႏွင့္ သိုးနို႔ကိုလည္းေကာင္း စို႔မည္အေၾကာင္းစီရင္ေတာ္မူ၍၊ သင္သည္ စပ်စ္သီးအေသြးစစ္ကို ေသာက္ရ၏။

15သို႔ရာတြင္၊ ေယရွု႐ုန္သည္ ဆူဝ၍ ေျခႏွင့္ကန္ေလ၏။ ဆူဝလ်က္၊ တုတ္လ်က္၊ ဆီဥႏွင့္ျပည့္စုံလ်က္ေနသျဖင့္၊ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကို စြန္႔၍၊ ကယ္တင္ရာေက်ာက္ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳေလ၏။

16သူတို႔သည္ အျခားတစ္ပါးေသာဘုရားအားျဖင့္ ျငဴစူေစၾက၏။ ရြံရွာဖြယ္ေသာ အမွုအရာအားျဖင့္ အမ်က္ေတာ္ကို ႏွိုးေဆာ္ၾက၏။

17ဘုရားမဟုတ္ေသာ နတ္ဆိုး၊ မသိဖူးေသာဘုရား၊ ဘိုးေဘးတို႔ မေၾကာက္ဖူးေသာ ဘုရားသစ္တို႔အား ယဇ္ပူေဇာ္ၾက၏။

18သင္ျဖစ္ရာမူလအျမစ္ကို သင္မမွတ္မိ။ သင့္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို သင္ေမ့ေလ်ာ့ၿပီ။

19ထိုအမွုကို ထာဝရဘုရားျမင္ေသာအခါ၊ အမ်က္ေတာ္ထြက္၍ သားသမီးေတာ္တို႔ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မူလ်က္၊

20ငါသည္ ကိုယ္မ်က္ႏွာကို သူတို႔မွလႊဲမည္။ သူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ဆုံးမည္ကို ငါၾကည့္မည္။ သေဘာခိုင္မာေသာအမ်ိဳး၊ သစၥာမရွိေသာ သားသမီးျဖစ္ၾက၏။

21ဘုရားမဟုတ္ေသာအရာအားျဖင့္ ငါသည္ ျငဴစူေသာစိတ္ရွိေစျခင္းငွာ ျပဳၾကၿပီ။ အခ်ည္းႏွီးေသာအရာအားျဖင့္ ငါ့အမ်က္ကို ႏွိုးေဆာ္ၾကၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ မေရရာေသာလူမ်ိဳးအားျဖင့္ သူတို႔သည္ ျငဴစူေသာစိတ္ ရွိေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ပညာမရွိေသာလူမ်ိဳးအားျဖင့္ စိတ္ဆိုးေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း ငါျပဳမည္။

22ငါသည္ အမ်က္ထြက္၍မီးရွို႔သျဖင့္၊ အနက္ဆုံးေသာမရဏနိုင္ငံသို႔ ေလာင္လိမ့္မည္။ ေျမႏွင့္ ေျမအသီးအႏွံကိုကၽြမ္းေစ၍ ေတာင္ေျခရင္းတိုင္ေအာင္ ေလာင္လိမ့္မည္။

23သူတို႔အေပၚမွာ ေဘးဥပဒ္မ်ားကိုငါပို႔မည္။ ငါ့ျမားတို႔ကို အကုန္အစင္ပစ္မည္။

24သူတို႔သည္ မြတ္သိပ္ျခင္းအရွိန္ကိုခံရ၍၊ ပူေလာင္ျခင္းေဘး၊ ျပင္းစြာေသာ ဖ်က္ဆီးျခင္းေဘးအားျဖင့္ ဆုံးရွုံးၾကလိမ့္မည္။ သားရဲတို႔၏သြားကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမ၌က်င္လည္ေသာ ေႁမြအဆိပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သူတို႔၌ ငါေစလႊတ္မည္။

25အိမ္ျပင္၌ ဓားေဘး၊ အိမ္အတြင္း၌ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာေဘးသည္ လူပ်ိဳႏွင့္အပ်ိဳကိုလည္းေကာင္း၊ နို႔စို႔သူငယ္ႏွင့္ ဦးဆံျဖဴေသာသူကိုလည္းေကာင္း ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္။

26ရန္သူ၏မာန္မာနကို ငါမေၾကာက္လၽွင္လည္းေကာင္း၊

27ရန္ဘက္ျပဳေသာသူတို႔သည္ ေထာင္လႊားလ်က္၊ ဤအမွုအလုံးစုံကို ထာဝရဘုရားမျပဳ၊ ဘုန္းႀကီးေသာငါတို႔လက္႐ုံးျပၿပီဟု ေျပာမည္ကို စိုးရိမ္စရာမရွိလၽွင္လည္းေကာင္း၊ သူတို႔ကို ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္ အရပ္ရပ္သို႔ကြဲျပားေစ၍၊ အဘယ္သူမၽွ မေအာက္ေမ့ေစျခင္းငွာ ပယ္ရွင္းမည္ဟု ငါအႀကံရွိ၏။

28အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔သည္ ပညာသတိမရွိ၊ ဉာဏ္ကင္းေသာ လူမ်ိဳးျဖစ္ၾက၏။

29ပညာကိုရ၍ ဤအမွုကို နားလည္ၾကပါေစေသာ။ ေနာက္ဆုံးကာလ၌ အဘယ္သို႔ျဖစ္မည္ကို ဆင္ျခင္ၾကပါေစေသာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

30သူတို႔ခိုလွုံစရာေက်ာက္သည္ သူတို႔ကိုမေရာင္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အပ္ေတာ္မမူလၽွင္၊ လူတစ္ေယာက္သည္ လူတစ္ေထာင္ကို အဘယ္သို႔ ႏွင္နိုင္မည္နည္း။ လူႏွစ္ေယာက္သည္ လူတစ္ေသာင္းကို အဘယ္သို႔ ေျပးေစနိုင္မည္နည္း။

31ငါတို႔၏ရန္သူမ်ား စီရင္ဆုံးျဖတ္ေသာ္လည္း၊ သူတို႔ေက်ာက္သည္ ငါတို႔ေက်ာက္ႏွင့္မတူ။

32သူတို႔စပ်စ္ႏြယ္ပင္သည္ ေသာဒုံစပ်စ္ႏြယ္ပင္မ်ိဳး၊ ေဂါေမာရေျမ၌ေပါက္ေသာ အပင္မ်ိဳးျဖစ္၏။ သူတို႔စပ်စ္သီးသည္ ခါးေသာအပင္၏ အသီးျဖစ္၍၊ စပ်စ္သီးႁပြတ္တို႔သည္ ခါးေသာအရသာႏွင့္ ျပည့္စုံၾက၏။

33သူတို႔စပ်စ္ရည္သည္ နဂါးအဆိပ္၊ ျပင္းထန္ေသာ ေႁမြဆိုးအဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္၏။

34ဤအမွုသည္ ငါ့ထံမွာသိုထားလ်က္၊ ငါ့ဘ႑ာတိုက္၌ တံဆိပ္ခပ္လ်က္ ရွိသည္မဟုတ္ေလာ။

35အျပစ္တရားကို စီရင္ရေသာအခြင့္၊ အျပစ္ႏွင့္အေလ်ာက္ ဆပ္ေပးရေသာ အခြင့္ကိုငါပိုင္၏။ အခ်ိန္တန္မွ သူတို႔ေျခသည္ ေခ်ာ္လိမ့္မည္။ သူတို႔၌ ေဘးေရာက္ေသာအခ်ိန္ နီးၿပီ။ သူတို႔ေတြ႕ၾကဳံရေသာအမွုသည္ အလ်င္အျမန္ ေရာက္လာလိမ့္မည္။

36ထာဝရဘုရားသည္ မိမိလူတို႔အဖို႔ တရားစီရင္ေတာ္မူမည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ ကၽြန္တို႔သည္ တန္ခိုးကုန္ေၾကာင္း၊ အခ်ဳပ္ခံရေသာသူ၊ လြတ္ေသာသူတစ္ေယာက္မၽွ မရွိေၾကာင္းကို ျမင္ေသာအခါ၊ သူတို႔အမွုေၾကာင့္ ေနာင္တရေတာ္မူလ်က္၊

37သူတို႔ဘုရား၊ သူတို႔ခိုလွုံေသာေက်ာက္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။

38သူတို႔ပူေဇာ္ေသာ ဆီဥကိုစား၍ သြန္းေလာင္းရာ ပူေဇာ္သကာ စပ်စ္ရည္ကို ေသာက္ေသာသူတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္း။ သူတို႔သည္ထ၍ သင္တို႔ကို ကြယ္ကာေစာင့္မပါေလေစ။

39ငါသည္ ကိုယ္တိုင္အားျဖင့္ ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ငါမွတစ္ပါး အျခားေသာဘုရားမရွိေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။ ငါသည္ အသက္ကိုေသေစ၏။ အသက္ကိုလည္း ရွင္ေစ၏။ ငါသည္ အနာေပၚေစျခင္းငွာ ဒဏ္ခတ္၏။ အနာကိုလည္း ေပ်ာက္ေစ၏။ ငါ့လက္မွ အဘယ္သူမၽွ မကယ္မႏုတ္နိုင္။

40ငါသည္ အစဥ္အျမဲအသက္ရွင္ေပ၏ဟု ငါ့လက္ကို ေကာင္းကင္သို႔ခ်ီ၍ က်ိန္ဆို၏။

41ငါသည္ ေျပာင္လက္ေသာဓားကိုေသြး၍၊ တရားစီရင္စျပဳလ်က္ ငါ့ရန္သူတို႔၌ အျပစ္တရားကို စီရင္မည္။ ငါ့ကိုမုန္းေသာသူတို႔ ခံထိုက္ေသာအျပစ္အေလ်ာက္ ငါဆပ္ေပးမည္။

42ငါ့ျမားတို႔ကို အေသြးႏွင့္ယစ္မူးေစမည္။ ငါ့ဓားသည္ အသားကိုစားလိမ့္မည္။ သတ္ေသာသူ၊ လက္ရေသာသူတို႔၏ အေသြး၊ ရန္သူအကဲအမွူးတို႔၏ ဦးေခါင္းကို စားေသာက္လိမ့္မည္။

43တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔၊ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ လူမ်ိဳးႏွင့္အတူ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္တို႔ကို သတ္ေသာ အျပစ္ႏွင့္အေလ်ာက္ ဒဏ္ေပး၍ ကိုယ္ေတာ္၏ရန္သူတို႔၌ အျပစ္တရားကို စီရင္ေတာ္မူမည္။ ျပည္ေတာ္ႏွင့္ မိမိလူမ်ိဳးကို ကယ္မသနားေတာ္မူမည္ဟူေသာ၊

44ဤသီခ်င္းစကားကို ေမာေရွသည္လာ၍ ႏုန္သားေယာရွုႏွင့္အတူ လူမ်ားတို႔အား ေဟာေျပာႁမြက္ဆို၏။

45ထိုသို႔ ေမာေရွသည္ ဤစကားအလုံးစုံတို႔ကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔အား အကုန္အစင္ေဟာေျပာႁမြက္ဆိုၿပီးလၽွင္၊

46သင္တို႔အား ယေန႔ငါသက္ေသခံသမၽွေသာ စကားတို႔ကို ႏွလုံးသြင္းၾကေလာ့။ သင္တို႔သားသမီးတို႔သည္ ဤပညတ္တရား စကားေတာ္အလုံးစုံတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေစျခင္းငွာ၊ သူတို႔အား ထပ္ဆင့္၍ မွာထားရၾကမည္။

47ဤအမွုသည္ သာမညအမွုမဟုတ္။ သင္တို႔ အသက္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ အမွုျဖစ္၏။ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူး၍ ဝင္စားလတၱံ့ေသာျပည္၌ ဤအမွုကိုေစာင့္ေရွာက္လၽွင္၊ ကိုယ္အသက္တာ ရွည္ၾကလိမ့္မည္ဟု ေျပာဆို၏။

48ထိုေန႔ခ်င္းတြင္ ထာဝရဘုရားက၊ ေယရိေခါၿမိဳ႕တစ္ဖက္၊ ေမာဘျပည္ အာဗရိမ္ေတာင္ရိုး၊ ေနေဗာေတာင္ထိပ္ေပၚသို႔ တက္၍၊

49ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား ငါအပိုင္ေပးေသာ ခါနာန္ျပည္ကို ၾကည့္ရွုေလာ့။

50သင့္အစ္ကိုအာ႐ုန္သည္ ေဟာရေတာင္ေပၚမွာေသ၍ မိမိလူမ်ိဳးစည္းေဝးရာသို႔ ေရာက္သကဲ့သို႔၊ သင္သည္လည္း တက္သြားေသာ ဤေတာင္ေပၚမွာေသ၍၊ သင္၏လူမ်ိဳးစည္းေဝးရာသို႔ေရာက္ေလာ့။

51အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ဇိနေတာ၊ ကာေဒရွရြာ၊ ေမရိဘစမ္းေရအနား၌ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ေရွ႕မွာ ငါ့ကိုမရိုမေသျပဳ၍ ျပစ္မွားၾကၿပီ။

52ထိုေၾကာင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား ငါေပးေသာျပည္ကို သင္သည္ ကိုယ္မ်က္စိႏွင့္ျမင္ရေသာ္လည္း၊ ထိုျပည္သို႔ မဝင္စားရဟု ေမာေရွအားမိန္႔ေတာ္မူ၏။