Lamentations 2

Burmese JBZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္သတို႔သမီးကို အမ်က္ေတာ္မိုးတိမ္ျဖင့္ ဖုံးလႊမ္းေတာ္မူၿပီ။ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဂုဏ္အသေရကို ေကာင္းကင္မွေျမႀကီးတိုင္ေအာင္ ခ်ေတာ္မူၿပီ။ အမ်က္ေတာ္ထြက္ခ်ိန္၌ ေျခေတာ္တင္ရာခုံကို မေအာက္ေမ့ဘဲ ေနေတာ္မူပါၿပီတကား။

2ထာဝရဘုရားသည္ သနားျခင္းမရွိဘဲ၊ ယာကုပ္အမ်ိဳး၏ေနရာအရပ္ရွိသမၽွတို႔ကို မ်ိဳေတာ္မူၿပီ။ အမ်က္ေတာ္ထြက္သျဖင့္ ယုဒသတို႔သမီး၏ရဲတိုက္တို႔ကို ေျမတိုင္ေအာင္ ၿဖိဳဖ်က္၍၊ နိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ မင္းသားတို႔ကို ရွုတ္ခ်ေတာ္မူၿပီ။

3ျပင္းစြာ အမ်က္ေတာ္ထြက္၍၊ ဣသေရလ၏ ဦးခ်ိဳရွိသမၽွတို႔ကို ျဖတ္ေတာ္မူၿပီ။ ရန္သူေရွ႕မွာ လက္႐ုံးေတာ္ကို ႐ုပ္သိမ္းေတာ္မူၿပီ။ အရပ္ရပ္ေလာင္ေသာ မီးေတာက္ကဲ့သို႔ ယာကုပ္အမ်ိဳးကို ေလာင္ေစေတာ္မူၿပီ။

4ရန္သူကဲ့သို႔ ေလးကိုတင္လ်က္၊ ရန္ဘက္ျပဳေသာသူကဲ့သို႔ လက္ယာလက္ကို ခ်ီႂကြလ်က္၊ တင့္တယ္ျခင္း အသေရရွိေသာ သူအေပါင္းတို႔ကို သတ္ေတာ္မူၿပီ။ ဇိအုန္သတို႔သမီး၏ေနရာတဲေပၚမွာ မီးကဲ့သို႔ေသာ အမ်က္ေတာ္ကို သြန္းေလာင္းေတာ္မူ၏။

5ထာဝရဘုရားသည္ ရန္ဘက္ျပဳ၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳးကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုံဗိမာန္အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း မ်ိဳေတာ္မူၿပီ။ ရဲတိုက္တို႔ကို ၿဖိဳဖ်က္ေတာ္မူၿပီ။ ယုဒသတို႔သမီး ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေသာ အေၾကာင္းတို႔ကို မ်ားျပားေစေတာ္မူၿပီ။

6ဝင္းေတာ္ကို ေတာင္ယာၿခံကဲ့သို႔ အမွတ္ျပဳ၍ ခ်ိဳးဖ်က္ေတာ္မူၿပီ။ မိမိပြဲသဘင္ေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးေတာ္မူၿပီ။ ဇိအုန္ၿမိဳ႕၌ခံေသာ ဓမၼပြဲေန႔၊ ဥပုသ္ေန႔တို႔ကို ထာဝရဘုရား ေမ့ေစေတာ္မူၿပီ။ အမ်က္ေတာ္အရွိန္ျပင္း၍ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ကို မရွုမမွတ္ျပဳေတာ္မူၿပီ။

7ထာဝရဘုရားသည္ မိမိယဇ္ပလႅင္ေတာ္ကို ပယ္ေတာ္မူၿပီ။ မိမိသန္႔ရွင္းရာဌာနေတာ္ကို စက္ဆုပ္ေတာ္မူၿပီ။ ဘုံဗိမာန္ေတာ္ကို ရန္သူလက္သို႔အပ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ ပြဲသဘင္ခံေသာေန႔၌ အသံျပဳသကဲ့သို႔၊ ရန္သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ အိမ္ေတာ္၌ အသံျပဳၾကၿပီ။

8ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္သတို႔သမီး၏ၿမိဳ႕ရိုးကို ၿဖိဳဖ်က္မည္ဟု အႀကံေတာ္ရွိသည္အတိုင္း၊ ႀကိဳးကိုတန္း၍ အစဥ္မျပတ္ ၿဖိဳဖ်က္ေတာ္မူသျဖင့္၊ အတြင္းၿမိဳ႕ရိုးႏွင့္ ျပင္ၿမိဳ႕ရိုးတို႔သည္ အတူညည္းတြား၍ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရမည္ အေၾကာင္းျပဳေတာ္မူၿပီ။

9ၿမိဳ႕တံခါးရြက္တို႔သည္ ေျမ၌ျမႇုပ္လ်က္ရွိၾက၏။ ကန္႔လန္႔က်င္တို႔ကို ခ်ိဳးဖဲ့ေတာ္မူၿပီ။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ မင္းသားတို႔သည္ သာသနာပလူတို႔တြင္ ေနရၾက၏။ တရားေတာ္မရွိ။ ပေရာဖက္တို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို မခံမရၾက။

10ဇိအုန္သတို႔သမီး၏ အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ေျမမွုန္႔ကို မိမိတို႔ေခါင္းေပၚမွာပစ္တင္လ်က္၊ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္စည္းလ်က္၊ ေျမေပၚမွာထိုင္၍ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သူကညာတို႔သည္ ေခါင္းကို ငိုက္ဆိုက္ညႊတ္လ်က္ ေနၾက၏။

11ငါ၏လူမ်ိဳး သတို႔သမီးပ်က္စီးေသာေၾကာင့္၊ ငါသည္မ်က္ရည္က်၍ မ်က္စိပ်က္ေလၿပီ။ ဝမ္း၌ ဆူလွိုက္ျခင္းရွိ၍ အသည္းလည္း ေျမေပၚမွာ သြန္းလ်က္ရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူငယ္ႏွင့္ နို႔စို႔ကေလးတို႔သည္ ၿမိဳ႕လမ္း၌ အားပ်က္လ်က္ေနၾက၏။

12သူတို႔ကလည္း၊ ဆန္စပါးႏွင့္ စပ်စ္ရည္သည္ အဘယ္မွာရွိသနည္းဟု၊ ရန္သူညႇဥ္းဆဲေသာသူကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕လမ္း၌အားပ်က္လ်က္၊ အမိရင္ခြင္၌ မိမိအသက္ကို သြန္းလ်က္၊ အမိကို ေမးတတ္ၾကသည္တကား။

13အို ေယ႐ုရွလင္သတို႔သမီး၊ သင္၏အမွု၌အဘယ္သက္ေသကို ငါျပရမည္နည္း။ အိုဇိအုန္သတို႔ သမီးကညာ၊ သင့္ကိုႏွစ္သိမ့္ေစျခင္းငွာ၊ သင္ႏွင့္အဘယ္သူကို ငါခိုင္းႏွိုင္းရမည္နည္း။ သင္၏ၿပိဳပ်က္ရာသည္ သမုဒၵရာကဲ့သို႔ က်ယ္ေသာေၾကာင့္ အဘယ္သူ ျပဳျပင္နိုင္သနည္း။

14သင္၏ ပေရာဖက္တို႔သည္ အခ်ည္းႏွီးေသာအရာ၊ မိုက္ေသာအရာတို႔ကို သင့္အဖို႔ျမင္ၾကၿပီ။ သိမ္းသြားခ်ဳပ္ထားေသာ အမွုကို ေျပေစျခင္းငွာ၊ သင္၏အျပစ္ကိုမေဖာ္မျပဘဲ မွားေသာ႐ူပါ႐ုံ၊ လမ္းလြဲစရာအရာကို သင့္အဖို႔ ျမင္ၾကၿပီ။

15လမ္း၌ ေလၽွာက္သြားသမၽွေသာသူတို႔က၊ ဂုဏ္သေရအထြဋ္၊ ေျမတစ္ျပင္လုံး ရႊင္လန္းရာဘြဲ႕ရွိေသာ ၿမိဳ႕ကား ဤၿမိဳ႕ေလာဟု၊ ေယ႐ုရွလင္သတို႔သမီးကို လက္ခုပ္တီးလ်က္၊ ကဲ့ရဲ့သံကိုျပဳလ်က္၊ ေခါင္းကို ညိတ္လ်က္ ေမးတတ္ၾက၏။

16သင္၏ရန္သူအေပါင္းတို႔သည္ သင့္တစ္ဖက္၌ ႏွုတ္ကိုဖြင့္ၾက၏။ ငါတို႔သည္ သူ႔ကိုမ်ိဳၿပီ။ အကယ္စင္စစ္ ဤသည္ေန႔ကား၊ ငါတို႔ေမၽွာ္လင့္ခဲ့ၿပီးေသာ ေန႔ျဖစ္၏။ ငါတို႔ေတြ႕ျမင္ရၿပီဟု ကဲ့ရဲ့သံကိုျပဳလ်က္၊ အံသြားကို ခဲႀကိတ္လ်က္ ဆိုၾက၏။

17ထာဝရဘုရားသည္ ႀကံစည္ေသာအမွုကို ျပဳေတာ္မူၿပီ။ ေရွးကာလ၌ မိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားေတာ္ကို ျပည့္စုံေစေတာ္မူၿပီ။ မႏွေျမာဘဲ ၿဖိဳဖ်က္ေတာ္မူၿပီ။ ရန္သူသည္ သင္၏အေပၚမွာ ဝမ္းေျမာက္ရေသာအခြင့္ကို ေပး၍၊ ရန္သူ၏ဦးခ်ိဳကို ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူၿပီ။

18သူတို႔သည္ စိတ္ႏွလုံးထဲက ထာဝရဘုရားကို ေအာ္ဟစ္ၾက၏။ အို ဇိအုန္သတို႔သမီး၏ ၿမိဳ႕ရိုး၊ သင္၏မ်က္ရည္သည္ ျမစ္ေရစီးသကဲ့သို႔ ေန႔ညမျပတ္ စီးေစေလာ့။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ မၿငိမ္းေစႏွင့္။ သင္၏မ်က္ဆန္ကိုလည္း မၿငိမ္းေစႏွင့္။

19ညဥ့္ဦးယံအခ်ိန္၌ ထ၍ ေအာ္ဟစ္ေလာ့။ ထာဝရဘုရား၏မ်က္ႏွာေတာ္ေရွ႕မွာ သင္၏ႏွလုံးကို ေရကဲ့သို႔ သြန္းေလာင္းေလာ့။ ငတ္မြတ္၍ ခပ္သိမ္းေသာလမ္းဝမွာ အားပ်က္လ်က္ေနေသာ သင္၏သူငယ္တို႔ကို အသက္ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ၊ အထံေတာ္သို႔ သင္၏လက္ကို ခ်ီဆန္႔ေလာ့။

20အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူ၌ ဤသို႔စီရင္ေတာ္မူသည္ကို ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ေတာ္မူပါ။ မိန္းမသည္ မိမိရင္ေသြး၊ မိမိခ်ီပိုက္ေသာ သားကိုစားရပါမည္ေလာ။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႏွင့္ ပေရာဖက္သည္ ထာဝရဘုရား၏ သန္႔ရွင္းရာဌာနေတာ္၌ အေသသတ္ျခင္းကို ခံရပါမည္ေလာ။

21လူအႀကီးအငယ္တို႔သည္ လမ္း၌ ေျမေပၚမွာ တုံးလုံးေနရၾကပါ၏။ အကၽြန္ုပ္၏ လူပ်ိဳႏွင့္ အပ်ိဳတို႔သည္ ဓားျဖင့္ ေသရၾကပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အမ်က္ေတာ္ထြက္ေသာေန႔၌၊ သူတို႔ကိုမသနားဘဲ ကြပ္မ်က္ေတာ္မူၿပီ။

22ပြဲသဘင္ေန႔၌ လူတို႔ကိုေခၚဖိတ္သကဲ့သို႔၊ အကၽြန္ုပ္ပတ္လည္၌ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အရာတို႔ကို ေခၚဖိတ္ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားအမ်က္ေတာ္ထြက္ေသာေန႔၌ အဘယ္သူမၽွမလြတ္၊ မက်န္ႂကြင္းရပါ။ အကၽြန္ုပ္ ခ်ီပိုက္ေကၽြးေမြးေသာ သူတို႔ကို အကၽြန္ုပ္၏ရန္သူသည္ ဖ်က္ဆီးပါၿပီ။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →