Lamentations 5

Burmese JBZV

← Chapter 4 Jump to:

1အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔၌ေရာက္ေသာအမွုကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ခံရေသာ ကဲ့ရဲ့ျခင္းကို ၾကည့္ရွု၍ ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါ။

2အကၽြန္ုပ္တို႔ အေမြခံရာေျမသည္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားလက္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေနရာအိမ္တို႔သည္လည္း တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသားတို႔ လက္သို႔လည္းေကာင္း ေရာက္ပါၿပီ။

3အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ မိဘမရွိေသာသူငယ္ ျဖစ္ၾကပါ၏။ အဘဆုံးပါၿပီ။ အမိသည္ မုဆိုးမကဲ့သို႔ေနရပါ၏။

4ေငြေပးမွ ေရကို ေသာက္ရပါ၏။ ထင္းကိုလည္း ဝယ္ရပါ၏။

5ထမ္းပိုးကို အစဥ္ထမ္းရပါ၏။ မရပ္မေနဘဲ လုပ္ကိုင္ရပါ၏။

6စားစရာကိုရျခင္းငွာ အဲဂုတၱဳျပည္သား၊ အာရွုရိျပည္သားတို႔၌ ကၽြန္ခံရပါ၏။

7ဘိုးေဘးတို႔သည္ ျပစ္မွား၍ ေသၿပီးမွ၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ သူတို႔ အျပစ္မ်ားကို ခံရပါ၏။

8သူ႔ကၽြန္တို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို အုပ္စိုးၾကပါ၏။ သူတို႔လက္မွ အဘယ္သူမၽွ မကယ္မႏုတ္ပါ။

9ေတာ၌ ဓားေဘးႏွင့္ေတြ႕၍ အေသခံလ်က္ စားစရာကို ရွာရၾကပါ၏။

10မြတ္သိပ္ျခင္းအရွိန္ေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္တို႔၏အေရသည္ မီးဖိုကဲ့သို႔ မည္းပါ၏။

11ဇိအုန္ၿမိဳ႕၌ မိန္းမမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ယုဒၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ မိန္းမပ်ိဳမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ အဓမၼျပဳၾကပါ၏။

12မွူးမတ္တို႔ကို လက္ျဖင့္ ဆြဲထားၾကပါ၏။ အသက္ႀကီးသူတို႔ကိုလည္း မရိုေသၾကပါ။

13လူပ်ိဳတို႔သည္ ႀကိတ္ဆုံကို ထမ္းရၾကပါ၏။ သူငယ္တို႔သည္လည္း ထင္းေအာက္မွာ လဲရၾကပါ၏။

14အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ၿမိဳ႕တံခါးဝ၌လည္းေကာင္း၊ လူပ်ိဳတို႔သည္ ပြဲသဘင္၌လည္းေကာင္း ကြယ္ေပ်ာက္ၾကပါ၏။

15အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ႏွလုံးရႊင္လန္းျခင္းျပတ္၍၊ ကျခင္းအရာ၌ ညည္းတြားျခင္းရွိၾကပါ၏။

16အကၽြန္ုပ္တို႔ေဆာင္းေသာ သရဖူသည္ က်ပါၿပီ။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျပစ္မွားေသာေၾကာင့္ အမဂၤလာရွိၾကပါ၏။

17ထိုေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ စိတ္ပ်က္ၾကပါၿပီ။ ထိုအျပစ္ေၾကာင့္ မ်က္စိတို႔သည္လည္းမြဲၾကပါ၏။

18လူဆိတ္ညံလ်က္ရွိေသာ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚမွာ ေျမေခြးတို႔သည္ သြားလာၾကပါ၏။

19အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ နိစၥအျမဲတည္ေတာ္မူ၏။ ပလႅင္ေတာ္သည္လည္း ထာဝရပလႅင္ျဖစ္ပါ၏။

20ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို အစဥ္မျပတ္ ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မူသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ ကာလၾကာျမင့္စြာ စြန္႔ပစ္ေတာ္မူသနည္း။

21အိုထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို အထံေတာ္သို႔ လွည့္ေစေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလၽွင္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ျပန္၍ လာၾကပါမည္။ ေရွးကာလကဲ့သို႔ အကၽြန္ုပ္တို႔ကာလကို အသစ္ျပဳျပင္ေတာ္မူပါ။

22အကယ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ရွင္းရွင္းပယ္ေတာ္မူမည္ေလာ။ ျပင္းစြာ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူမည္ေလာ။ ပေရာဖက္ေယရမိျမည္တမ္းေသာစကားၿပီး၏။

← Chapter 4 Jump to: