Leviticus 13 — Burmese JBZV

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္၊ ေမာေရွႏွင့္ အာ႐ုန္အားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊

2လူသည္ ကိုယ္အေရ၌ အဖုျဖစ္ေစ၊ ယားနာျဖစ္ေစ၊ ႏူကြက္ျဖစ္ေစ၊ ႏူေသာလကၡဏာေပၚလၽွင္၊ ထိုသူကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္အာ႐ုန္ထံသို႔ ျဖစ္ေစ၊ သူ၏သား ယဇ္ပုေရာဟိတ္တစ္စုံတစ္ေယာက္ထံသို႔ျဖစ္ေစ ေခၚခဲ့ရမည္။

3ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္၊ ထိုသူ၏ အေရ၌ေပၚေသာအနာကို ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ အနာ၌ရွိေသာ အေမြးသည္ျဖဴလၽွင္လည္းေကာင္း၊ အနာသည္ အေရေအာက္၌ စြဲဟန္ရွိလၽွင္လည္းေကာင္း ႏူနာမွန္၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ထိုသူကိုၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊ မစင္ၾကယ္ဟုစီရင္ရမည္။

4ကိုယ္အေရ၌ရွိေသာ ႏူကြက္သည္ျဖဴလၽွင္လည္းေကာင္း၊ အေရေအာက္၌ စြဲဟန္မရွိ၊ အေမြးမျဖဴလၽွင္လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္၊ အနာရွိေသာသူကို ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

5သတၱမေန႔၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍၊ အနာသည္ အေရ၌ မတိုးမေလ်ာ့ေနလၽွင္၊ တစ္ဖန္ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

6တစ္ဖန္ သတၱမေန႔၌ၾကည့္ရွု၍ အနာသည္ အေရ၌မတိုးပြား၊ ခပ္မည္းမည္းျဖစ္လၽွင္၊ ထိုသူသည္စင္ၾကယ္၏ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ ယားနာသက္သက္ ျဖစ္၏။ မိမိအဝတ္ကိုေလၽွာ္၍ စင္ၾကယ္ရ၏။

7စင္ၾကယ္ေစျခင္းငွာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုၿပီးမွ၊ ေနာက္တစ္ဖန္ ယားနာတိုးပြားျပန္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ၾကည့္ရွုျပန္၍၊

8ယားနာတိုးပြားသည္ကို ျမင္ေသာအခါ၊ ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္ဟု စီရင္ရမည္။ ႏူနာျဖစ္၏။

9ႏူနာစြဲေသာသူကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔ေခၚခဲ့ရမည္။

10ယဇ္ပုေရာဟိတ္ၾကည့္ရွု၍၊ အေရ၌ထေသာအဖုႏွင့္တကြ အေမြးသည္ျဖဴလၽွင္လည္းေကာင္း၊ အဖု၌ အသားစိုရွိလၽွင္လည္းေကာင္း၊

11ကိုယ္အေရ၌ ေဟာင္းေသာႏူနာျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္၍ ခ်ဳပ္ထားသျဖင့္၊ သူသည္ မစင္ၾကယ္ဘဲေနရမည္။

12ႏူနာသည္ အေရ၌တိုးပြား၍ အနာစြဲေသာသူတစ္ကိုယ္လုံး၊ ေခါင္းထိပ္မွသည္ ေျခဖဝါးတိုင္ေအာင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ၾကည့္ရွုေလရာရာ၌ ႏူနာႏွံ့ျပားလၽွင္၊

13ထိုသို႔ တစ္ကိုယ္လုံး အနာႏွံ့ျပားေသာသူသည္ စင္ၾကယ္၏ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ဆင္ျခင္၍စီရင္ရမည္။ တစ္ကိုယ္လုံးျဖဴသည္ျဖစ္၍ စင္ၾကယ္၏။

14သို႔မဟုတ္ အသားစိုေပၚလၽွင္မစင္ၾကယ္။

15ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ အသားစိုကိုၾကည့္ရွု၍ ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္ဟု စီရင္ရမည္။ အသားစိုသည္ မစင္ၾကယ္။ ႏူနာအမွန္ျဖစ္၏။

16အသားစိုသည္ ျခားနား၍ျဖဴျပန္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔ တစ္ဖန္လာရမည္။

17ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍၊ အနာျဖဴျပန္သည္ကိုျမင္လၽွင္၊ ထိုအနာရွိေသာသူစင္ၾကယ္၏ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရသျဖင့္ သူသည္စင္ၾကယ္၏။

18ကိုယ္အေရ၌ အနာစိမ္းျဖစ္၍ေပ်ာက္ၿပီးမွ၊

19အနာရြတ္၌ ျဖဴေသာအဖုျဖစ္ေစ၊ ျဖဴနီေသာအႏူကြက္ျဖစ္ေစ၊ ေပၚလာသည္ကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍၊

20အေရေအာက္၌စြဲဟန္ရွိ၍ အေမြးျဖဴလၽွင္၊ ထိုသူသည္ မစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ အနာစိမ္းထဲကထြက္ေသာ ႏူနာျဖစ္၏။

21ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ ျဖဴေသာအေမြးမရွိ၊ အေရေအာက္၌ မစြဲ၊ ခပ္မည္းမည္းျဖစ္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ထိုသူကိုခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

22အေရ၌တိုးပြားလၽွင္၊ ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ ႏူနာျဖစ္၏။

23သို႔မဟုတ္ ႏူကြက္မေရြ႕၊ မတိုးပြားလၽွင္ အနာစိမ္းရြတ္ျဖစ္၏။ ထိုသူစင္ၾကယ္၏ဟု စီရင္ရမည္။

24အေရအသား၌ မီးေလာင္နာရွိ၍၊ မီးေလာင္နာအသားစို၌ ျဖဴနီေသာ ႏူကြက္ရွိလၽွင္၊

25ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုရမည္။ ႏူကြက္အေမြးျဖဴ၍ အေရေအာက္၌ စြဲဟန္ရွိလၽွင္၊ မီးေလာင္နာထဲကထြက္ေသာ ႏူနာျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ မစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ ႏူနာမွန္၏။

26ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ ႏူကြက္၌ ျဖဴေသာအေမြးမရွိ၊ အေရေအာက္၌မစြဲ၊ ခပ္မည္းမည္းျဖစ္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ထိုသူကို ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

27သတၱမေန႔၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍ ႏူကြက္သည္ အေရ၌တိုးပြားလၽွင္၊ ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ ႏူနာျဖစ္၏။

28သို႔မဟုတ္ ႏူကြက္မေရြ႕၊ အေရ၌မတိုးပြား၊ ခပ္မည္းမည္းျဖစ္လၽွင္၊ မီေလာင္နာအဖုျဖစ္၏။ ထိုသူသည္စင္ၾကယ္၏ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ မီးေလာင္ေသာ အနာရြတ္သက္သက္ျဖစ္၏။

29ေယာက္်ားမိန္းမသည္လည္း၊ ေခါင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ေမး၌ျဖစ္ေစ၊ အနာေပါက္၍၊

30ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ အေရေအာက္၌ စြဲဟန္ႏွင့္တကြ အေမြးဝါဝါပါးပါးရွိလၽွင္၊ ထိုသူမစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ ေခါင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ေမး၌ျဖစ္ေစ၊ ေဗာက္ႏူနာျဖစ္၏။

31ထိုအနာကို ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ အေရေအာက္၌ စြဲဟန္မရွိ၊ နက္ေသာအေမြးလည္းမရွိလၽွင္၊ ထိုအနာေပါက္ေသာသူကို၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

32သတၱမေန႔၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍ အနာမတိုးပြား၊ ပါးေသာအေမြးမရွိ၊ အေရေအာက္၌စြဲဟန္လည္းမရွိလၽွင္၊

33ထိုသူ၏ အေမြးကိုရိတ္ရမည္။ အနာအေမြးကိုကား မရိတ္ရ။ တစ္ဖန္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ခ်ဳပ္ထားရမည္။

34သတၱမေန႔၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍ အေရ၌အနာမတိုးပြား၊ အေရေအာက္၌မစြဲလၽွင္၊ ထိုသူသည္စင္ၾကယ္၏ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။ မိမိအဝတ္ကိုေလၽွာ္၍ စင္ၾကယ္ရ၏။

35စင္ၾကယ္ေစၿပီးမွ၊ ေနာက္တစ္ဖန္ ေဗာက္ႏူနာတိုးပြားလၽွင္၊

36ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွုျပန္၍ အနာတိုးပြားသည္မွန္လၽွင္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ဝါေသာအေမြးကို မရွာရ။ ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္။

37သို႔မဟုတ္ ေဗာက္ႏူနာသည္ ရပ္ေနဟန္ရွိ၍ နက္ေသာအေမြးေပါက္လၽွင္၊ အနာေပ်ာက္၍ ထိုသူသည္စင္ၾကယ္ေသာေၾကာင့္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္က ထိုသူသည္ စင္ၾကယ္၏ဟုစီရင္ရမည္။

38ေယာက္်ားမိန္းမသည္လည္း၊ ကိုယ္အေရ၌ျဖဴေသာႏူကြက္ရွိ၍၊

39ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုေသာအခါ မြဲေသာအဆင္းရွိလၽွင္၊ အေရ၌ေပါက္ေသာညႇင္းျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ စင္ၾကယ္၏။

40ဆံပင္ကၽြတ္ေသာသူသည္၊ ေခါင္းေျပာင္ေသာ္လည္း စင္ၾကယ္၏။

41နဖူးဆံကၽြတ္ေသာသူသည္ နဖူးေျပာင္ေသာ္လည္း စင္ၾကယ္၏။

42ေျပာင္ေသာေခါင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ေျပာင္ေသာနဖူး၌ျဖစ္ေစ၊ ျဖဴနီေသာအနာေပါက္လၽွင္၊ ထိုေျပာင္ရာ၌ ေပါက္ေသာႏူနာျဖစ္၏။

43ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွု၍၊ ကိုယ္အေရ၌ ႏူနာထင္သကဲ့သို႔၊ ေျပာင္ရာ၌ေပါက္ေသာ အနာ၏အဖု ျဖဴနီလၽွင္၊

44ထိုသူသည္မစင္ၾကယ္။ လူႏူျဖစ္၏။ ေခါင္း၌အနာေပါက္ေသာေၾကာင့္၊ အလၽွင္းမစင္ၾကယ္ဟု ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္ရမည္။

45ႏူနာစြဲေသာသူသည္ စုတ္ေသာအဝတ္ကိုဝတ္ရမည္။ ေခါင္းကိုမဖုံး၊ အထက္ႏွုတ္ခမ္းကိုဖုံးလ်က္၊ မစင္ၾကယ္၊ မစင္ၾကယ္ဟု ဟစ္ေၾကာ္ရမည္။

46ထိုအနာစြဲသည္ကာလပတ္လုံး၊ သူသည္ညစ္ညဴး၏။ မစင္ၾကယ္သည္ျဖစ္၍ တစ္ေယာက္တည္းေနရမည္။ သူ႔ေနရာသည္ တပ္ျပင္မွာရွိရမည္။

47၎နည္း ႏူနာစြဲေသာအဝတ္သည္၊ ပိတ္အဝတ္ျဖစ္ေစ၊ သိုးေမြးအဝတ္ျဖစ္ေစ၊

48ရက္ကန္းပင္ျဖစ္ေစ၊ ရက္ကန္းသားျဖစ္ေစ၊ သားေရျဖစ္ေစ၊ သားေရႏွင့္လုပ္ေသာ အသုံးအေဆာင္ျဖစ္ေစ၊

49အဝတ္၌စြဲေသာအနာသည္ ခပ္စိမ္းစိမ္း၊ ခပ္နီနီရွိလၽွင္၊ ႏူနာျဖစ္၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အားျပရမည္။

50ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ အနာစြဲေသာအဝတ္ကိုၾကည့္ရွု၍ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး လုံျခဳံစြာထားရမည္။

51သတၱမေန႔၌ တစ္ဖန္ၾကည့္ရွု၍ အဝတ္၌အနာတိုးပြားလၽွင္၊ ရက္ကန္းပင္ျဖစ္ေစ၊ ရက္ကန္းသားျဖစ္ေစ၊ သားေရျဖစ္ေစ၊ သားေရႏွင့္ လုပ္ေသာအရာျဖစ္ေစ၊ မစင္ၾကယ္။ စားတတ္ေသာႏူနာစြဲၿပီ။

52ထိုအဝတ္ကို မီးရွို႔ရမည္။ စားတတ္ေသာႏူနာစြဲေသာ ရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသား၊ ပိတ္အဝတ္၊ သိုးေမြးအဝတ္၊ သားေရအသုံးအေဆာင္ကို မီးရွို႔ရမည္။

53ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍၊ ရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသားအဝတ္၊ သားေရအသုံးအေဆာင္၌ အနာမတိုးပြားလၽွင္၊

54အနာစြဲေသာအရာကို ေဆးေလၽွာ္ေစမည္အေၾကာင္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္စီရင္၍ တစ္ဖန္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး လုံျခဳံစြာထားရမည္။

55ေဆးေလၽွာ္ၿပီးမွ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ ၾကည့္ရွုျပန္၍၊ အနာမတိုးပြားေသာ္လည္း၊ အဆင္းမျခားနားလၽွင္၊ မစင္ၾကယ္။ မီးရွို႔ရမည္။ အတြင္း၌ျဖစ္ေစ၊ ျပင္၌ျဖစ္ေစ၊ ေဆြးေျမ့ျခင္းရွိ၏။

56ေဆးေလၽွာ္ၿပီးမွ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္သည္ၾကည့္ရွု၍ အနာသည္ ခပ္မည္းမည္းျဖစ္လၽွင္၊ အဝတ္၊ သားေရ၊ ရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသားထဲက အနာကြက္ကိုဆုတ္ဖဲ့ရမည္။

57ေနာက္တစ္ဖန္ ထိုရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသားအဝတ္၊ သားေရအသုံးအေဆာင္၌ အနာေပၚျပန္လၽွင္၊ တိုးပြားတတ္ေသာအနာျဖစ္၏။ ထိုသို႔အနာစြဲေသာဥစၥာကို မီးရွို႔ရမည္။

58ရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသားအဝတ္၊ သားေရအသုံးအေဆာင္ဟူသမၽွကို ေဆးေလၽွာ္၍ အနာေပ်ာက္လၽွင္၊ ဒုတိယအႀကိမ္ေဆးေလၽွာ္၍ စင္ၾကယ္ရ၏။

59ဤေရြ႕ကား စင္ၾကယ္သည္၊ မစင္ၾကယ္သည္ကိုစီရင္ေစျခင္းငွာ ႏူနာစြဲေသာ ပိတ္အဝတ္၊ သိုးေမြးအဝတ္၊ ရက္ကန္းပင္၊ ရက္ကန္းသား၊ သားေရအသုံးအေဆာင္တို႔ႏွင့္ဆိုင္ေသာတရား ျဖစ္သတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။