Leviticus 25 — Burmese JBZV

10ငါးဆယ္ေျမာက္ေသာႏွစ္ကို သန္႔ရွင္းေစသျဖင့္၊ တစ္ျပည္လုံး၌ ျပည္သားအေပါင္းတို႔အား၊ လြတ္ရာအခြင့္ကိုေႂကြးေၾကာ္ရမည္။ ယုဘိလႏွစ္ျဖစ္၍၊ လူတိုင္းမိမိပိုင္ေသာေျမ၊ မိမိအေဆြအမ်ိဳးထံသို႔ ျပန္ရမည္။

11ငါးဆယ္ေျမာက္ေသာႏွစ္သည္ ယုဘိလႏွစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လယ္မလုပ္ရ။ အလိုလိုေပါက္ေသာ အပင္ကိုမၽွမရိတ္ရ။ မသုတ္သင္ေသာ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္အသီးကိုမၽွ မဆြတ္ရ။

12ယုဘိလႏွစ္သည္ သန္႔ရွင္းေသာႏွစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ လယ္၌ရေသာ အသီးအႏွံကိုသာစားရမည္။

13ယုဘိလႏွစ္တြင္ လူတိုင္း မိမိပိုင္ေသာေျမသို႔ ျပန္ရမည္။

14သင္တို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းေရာင္းဝယ္မွုကိုျပဳလၽွင္၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မညႇဥ္းဆဲရ။

15ယုဘိလႏွစ္လြန္၍ လိုေသးေသာႏွစ္ေပါင္း၊ အသီးအႏွံသီးလတၱံ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းကိုေရတြက္၍ ေရာင္းဝယ္မွုကိုျပဳရမည္။

16ထိုသို႔ အသီးသီးရေသာ ႏွစ္မ်ားကိုလိုက္၍ေရာင္းေသာေၾကာင့္၊ ႏွစ္ေပါင္း အနည္းအမ်ားအလိုက္ အဖိုးေလ်ာ့လ်က္၊ တိုးလ်က္ေရာင္းဝယ္ရမည္။

17သင္တို႔သည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မညႇဥ္းဆဲရ။ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ရမည္။ ငါသည္ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား ျဖစ္၏။

18သင္တို႔သည္ ငါ့စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္တို႔ကို က်င့္ေစာင့္လၽွင္၊ ထိုျပည္၌ ေဘးလြတ္လ်က္ေနရၾကလိမ့္မည္။

19ေျမသည္လည္း မိမိအသီးအႏွံကိုေပးသျဖင့္၊ သင္တို႔သည္ ဝစြာစား၍ ေဘးလြတ္လ်က္ ေနရၾကလိမ့္မည္။

20သင္တို႔ကလည္း၊ သတၱမႏွစ္တြင္ ငါတို႔သည္ အဘယ္သို႔စားရမည္နည္း။ လယ္မလုပ္ရ။ အသီးအႏွံကိုမသိမ္းရပါတကားဟု ဆိုလၽွင္၊

21ဆ႒မႏွစ္တြင္ သင္တို႔ကိုငါေကာင္းႀကီးေပး၍၊ ထိုႏွစ္တြင္ သုံးႏွစ္အဖို႔ အသီးအႏွံကိုျဖစ္ေစမည္။

22သင္တို႔သည္ အ႒မႏွစ္တြင္လယ္လုပ္၍ နဝမႏွစ္တြင္ အသီးအႏွံကိုသိမ္းရာ ကာလတိုင္ေအာင္ ေဟာင္းေသာအသီးအႏွံကို စားရၾကမည္။

23ေျမကို သူတစ္ပါးအစဥ္ပိုင္ေစျခင္းငွာ မေရာင္းရ။ ေျမသည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏။ သင္တို႔သည္ ငါ၌တည္းေသာ ဧည့္သည္အာဂႏၲဳျဖစ္ၾက၏။

24သင္တို႔သည္ ေျမကိုပိုင္ေလရာရာ၌ ေရြးႏုတ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးရၾကမည္။

25သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းသည္ဆင္းရဲ၍၊ မိမိပိုင္ေသာေျမကိုေရာင္းလၽွင္လည္းေကာင္း၊ သူ၏ေပါက္ေဖာ္တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ ဝယ္ျခင္းငွာလာလၽွင္လည္းေကာင္း၊ မိမိေပါက္ေဖာ္ ေရာင္းေသာဥစၥာကို ေရြးႏုတ္ရေသာအခြင့္ရွိရမည္။

26ထိုေျမကို ေရြးႏုတ္ေသာသူတစ္ေယာက္မၽွ မေပၚမရွိ၍၊ ေျမရွင္ေဟာင္းသည္ ကိုယ္တိုင္ေရြးႏုတ္နိုင္လၽွင္၊

27မိမိေျမသို႔ ျပန္အံ့ေသာငွာ၊ ေရာင္း၍လြန္ေသာ ႏွစ္ေပါင္းကိုေရတြက္ၿပီးမွ၊ လိုေသးေသာအဖိုးကို အထက္ကေရာင္းခဲ့ေသာသူအား ျပန္ေပးရမည္။

28ျပန္၍မေပးနိုင္လၽွင္ ေရာင္းခဲ့ေသာဥစၥာကို ယုဘိလႏွစ္တိုင္ေအာင္ ဝယ္ေသာသူလက္၌ ရွိေစရမည္။ ယုဘိလႏွစ္တြင္ လက္လႊတ္၍ အရွင္ေဟာင္းလက္သို႔ ေရာက္ေစရမည္။

29ၿမိဳ႕ထဲ၌ရွိေသာအိမ္ကို အိမ္ရွင္ေရာင္းလၽွင္၊ တစ္ႏွစ္အတြင္းတြင္ ေရြးႏုတ္ေသာအခြင့္ရွိေစရမည္။

30တစ္ႏွစ္အတြင္းတြင္ မေရြးႏုတ္လၽွင္၊ ထိုအိမ္ကိုဝယ္ေသာသူမွစ၍ သားစဥ္ေျမးဆက္တို႔သည္ အျမဲပိုင္ရၾကမည္။ ယုဘိလႏွစ္ေရာက္ေသာ္လည္း လက္မလႊတ္ရ။

31ၿမိဳ႕ရိုးမရွိ၊ ရြာ၌ရွိေသာအိမ္ကို လယ္ယာကဲ့သို႔မွတ္၍ ေရြးႏုတ္ရေသာ အခြင့္ရွိ၏။ ယုဘိလႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ လက္လႊတ္ရမည္။

32သို႔ရာတြင္ ေလဝိသားပိုင္ေသာၿမိဳ႕ႏွင့္ ၿမိဳ႕အိမ္တို႔ကို၊ အဘယ္ကာလအခ်ိန္မဆိုဘဲ ေရြးႏုတ္ရေသာအခြင့္ရွိ၏။

33ေလဝိသားပိုင္ေသာၿမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္း၊ အိမ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးဝယ္လၽွင္၊ ယုဘိလႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ လက္လႊတ္ရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဣသေရလ လူအမ်ိဳးသားတို႔တြင္ ေလဝိသားတို႔သည္၊ ကိုယ္ေနရာၿမိဳ႕အိမ္မွ တစ္ပါးအျခားေသာ ဥစၥာမရွိ။

34သို႔ဆိုေသာ္လည္း၊ ေလဝိသားၿမိဳ႕နယ္၌ရွိေသာ လယ္ယာတို႔ကိုမေရာင္းရ။ အစဥ္အျမဲပိုင္ရမည္။

35သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းသည္ ဆင္းရဲ၍လက္အားေလ်ာ့သျဖင့္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသား ဧည့္သည္အာဂႏၲဳကဲ့သို႔ျဖစ္လၽွင္၊ သင့္ထံမွာေနေစျခင္းငွာ သူ႔ကိုမစရမည္။

36သူ၌ အတိုးအပြားကိုမယူရ။ သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းသည္ သင့္ထံမွာေနေစျခင္းငွာ၊ သင္၏ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ေလာ့။

37အတိုးအပြားကိုေမၽွာ္လင့္၍ ေငြကိုလည္းေကာင္း၊ စားစရာကိုလည္းေကာင္း သူ၌မေခ်းမငွားရ။

38ငါသည္ ခါနာန္ျပည္ကိုသင္တို႔အားေပး၍၊ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္အံ့ေသာငွာ၊ သင္တို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္မွႏုတ္ေဆာင္ေသာ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားျဖစ္၏။

39သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းသည္ဆင္းရဲ၍ သင္၌အေရာင္းခံလၽွင္၊ အေစခံကၽြန္ကိုျပဳသကဲ့သို႔ သူ႔ကိုအနိုင္မျပဳရ။

40သူသည္သူငွားကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ဧည့္သည္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သင့္ထံမွာေန၍ ယုဘိလႏွစ္တိုင္ေအာင္ အေစခံရမည္။

41ထိုအခါ သူသည္ သားသမီးႏွင့္တကြထြက္၍၊ မိမိအေဆြအမ်ိဳး၊ မိမိ ဘိုးဘပိုင္ေသာေျမသို႔ ျပန္ရမည္။

42အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔သည္ အဲဂုတၱဳျပည္မွငါႏုတ္ေဆာင္ေသာ ငါ၏အမွုထမ္းျဖစ္၍၊ အေစခံကၽြန္ျဖစ္ေစျခင္းငွာ၊ မေရာင္းရ။

43သူ႔ကို ၾကမ္းတမ္းစြာမစီရင္ရ။ သင္၏ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ရမည္။

44သင္သည္ေစခိုင္းေသာကၽြန္၊ ကၽြန္မတို႔ကို၊ သင့္ပတ္လည္ဝန္းက်င္တို႔၌ ေနေသာသာသနာပလူတို႔တြင္ ဝယ္ရမည္။

45ထိုမွတစ္ပါး၊ သင္တို႔တြင္တည္းေနေသာ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသားတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သင္တို႔ျပည္၌ သူတို႔ရေသာသားသမီးမ်ားကိုလည္းေကာင္း ဝယ္၍ပိုင္ရမည္။

46သူတို႔သည္ ကၽြန္သားေပါက္ျဖစ္၍၊ သင္တို႔ႏွင့္ သင္တို႔သားသမီးတို႔သည္ အေမြခံ၍ပိုင္ရမည္။ ကိုယ္အမ်ိဳးသားခ်င္းတည္းဟူေသာ ဣသေရလအမ်ိဳးသားျဖစ္လၽွင္၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကမ္းတမ္းစြာမစီရင္ရ။

47သင့္အနားမွာတည္းေနေသာ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသားသည္ ေငြရတတ္၍ သူ၏အနားမွာေနေသာ သင္၏အမ်ိဳးသားခ်င္းဆင္းရဲသျဖင့္၊ သင့္အနားမွာတည္းေနေသာ တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသား၌လည္းေကာင္း၊ သူ၏သားေျမး၌လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ကိုေရာင္းခ်လၽွင္၊

48ေရာင္းၿပီးမွ ေရြးႏုတ္ေသာအခြင့္ ရွိေစရမည္။ မိမိအမ်ိဳးသား တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ ေရြးႏုတ္ရမည္။

49ဘႀကီး၊ ဘေထြး၊ ညီအစ္ကိုေတာ္မွစ၍ အေဆြအမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္ရင္း တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ ေရြးႏုတ္ရမည္။ ကိုယ္တိုင္တတ္နိုင္လၽွင္လည္း ကိုယ္ကိုေရြးႏုတ္ရမည္။

50သခင္ႏွင့္ ကၽြန္တို႔သည္၊ ေရာင္းဝယ္ေသာႏွစ္မွစ၍ ယုဘိလႏွစ္တိုင္ေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းကိုေရတြက္ၿပီးလၽွင္၊ ႏွစ္ေပါင္းအနည္းအမ်ားကို ေထာက္၍လည္းေကာင္း၊ သူငွားလုပ္ရသည္ကာလကို ေထာက္၍လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္အဖိုးကိုစီရင္ရမည္။

51ယုဘိလႏွစ္မေရာက္မီ၊ အေစခံရေသာ ႏွစ္ေပါင္းအနည္းအမ်ားကို ေရတြက္၍၊

52လိုေသးေသာ ႏွစ္ေပါင္းအနည္းအမ်ားအလိုက္ ေရြးရန္အဖိုးကို၊ ဝယ္ရင္းေငြထဲက ႏုတ္၍ျပန္ေပးရမည္။

53ထိုသူသည္ တစ္ႏွစ္ေနာက္တစ္ႏွစ္၊ သူငွားကဲ့သို႔ေနရမည္။ သင့္မ်က္ေမွာက္၌ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကိုမခံရ။

54ထိုသို႔ေသာနည္းျဖင့္ မေရြးမႏုတ္လၽွင္၊ ယုဘိလႏွစ္ေရာက္ေသာအခါ၊ သူ႔ကိုသားမယားႏွင့္တကြ သခင္လက္မွလႊတ္ရမည္။

55အေၾကာင္းမူကား ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္၊ ငါ၏အမွုထမ္းျဖစ္ၾက၏။ အဲဂုတၱဳျပည္မွ ငါႏုတ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ ငါ၏အမွုထမ္းျဖစ္ၾက၏။ ငါသည္ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားျဖစ္၏။