1 Chronicles 21

Burmese MCLZV

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1စာတန္သည္ဣသေရလျပည္သားတို႔ကို ဒုကၡေပးလိုသျဖင့္ ဒါဝိဒ္အားသန္းေခါင္ စာရင္းေကာက္ယူရန္ဆုံးျဖတ္ေစ၏။-

2ဒါဝိဒ္သည္ယြာဘႏွင့္အျခားတပ္မွူးမ်ား အား``သင္တို႔သည္တိုင္းျပည္တစ္စြန္းမွ အျခားတစ္စြန္းသို႔တိုင္ေအာင္ ဣသေရလ နိုင္ငံတစ္ေလၽွာက္လုံးကိုသြားေရာက္၍လူဦး ေရစာရင္းေကာက္ယူၾကေလာ့။ လူဦးေရ မည္မၽွရွိသည္ကိုငါသိလိုသည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3ယြာဘက``ထာဝရဘုရားသည္ဣသေရလ ျပည္သားတို႔အား ယခုထက္အဆတစ္ရာ ပိုမိုတိုးပြားေအာင္ျပဳေတာ္မူပါေစေသာ။ အရွင္မင္းႀကီး၊ သူတို႔အေပါင္းသည္ကိုယ္ ေတာ္ရွင္၏အေစခံမ်ားျဖစ္ၾကပါ၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတစ္ရပ္လုံးအျပစ္ ရၾကေစရန္ အဘယ္ေၾကာင့္ဤအမွုကို ျပဳေတာ္မူပါသနည္း'' ဟုေလၽွာက္ထား၏။-

4သို႔ရာတြင္မင္းႀကီးသည္မိမိ၏အမိန႔္ အတိုင္းလိုက္နာေစေတာ္မူ၏။ ယြာဘသည္ ထြက္ခြာသြားၿပီးလၽွင္ ဣသေရလနိုင္ငံ တစ္ခုလုံးသို႔လွည့္လည္ကာေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာ၏။-

5သူသည္စစ္မွုထမ္းနိုင္သူလူေပါင္းဣသ ေရလျပည္မွ တစ္သန္းတစ္သိန္းႏွင့္ယုဒ ျပည္မွေလးသိန္းခုနစ္ေသာင္းရွိေၾကာင္း ဒါဝိဒ္မင္းအားအစီရင္ခံေလသည္။-

6ယြာဘသည္ဘုရင္၏အမိန႔္ကိုမႏွစ္သက္ သျဖင့္ ေလဝိႏွင့္ဗယၤာမိန္အႏြယ္တို႔တြင္ သန္းေခါင္စာရင္းမေကာက္ယူခဲ့ေပ။

7ဒါဝိဒ္ျပဳေသာအမွုကိုဘုရားသခင္သည္ ႏွစ္သက္ေတာ္မမူသျဖင့္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အားဒဏ္ခတ္ေတာ္မူ၏။-

8ဒါဝိဒ္က``ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤေၾကာက္မက္ ဖြယ္ေကာင္းေသာအျပစ္ကိုကူးလြန္မိပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအား အျပစ္ေျဖလႊတ္ေတာ္ မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ မိုက္မဲစြာျပဳမိ ပါၿပီ'' ဟုဘုရားသခင္အားေလၽွာက္ ထား၏။

9ထိုအခါထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္၏ ပေရာဖက္ျဖစ္သူဂဒ္အား၊-

10သင္သည္ဒါဝိဒ္ထံသို႔သြားေလာ့။ ငါျပဳရန္ ရွိသည့္အမွုသုံးခုအနက္ သူသည္မိမိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာတစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္နိုင္ ေၾကာင္းေျပာၾကားေလာ့။ သူေရြးခ်ယ္ရာ ကိုငါျပဳမည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ဂဒ္သည္ဒါဝိဒ္ထံသို႔သြား၍ ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူသည္အတိုင္းတင္ျပၿပီးလၽွင္၊-

12``အရွင္မင္းႀကီး၊ သုံးႏွစ္ပတ္လုံးအစာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးသည့္ေဘး၊ သုံးလပတ္ လုံးသင့္ကိုရန္သူလိုက္မီ၍ထားျဖင့္ လုပ္ႀကံေသာေဘး၊ သုံးရက္ပတ္လုံးကပ္ ေရာဂါတည္းဟူေသာထာဝရဘုရား ၏ဓားျဖင့္ ေကာင္းကင္တမန္ကိုေစလႊတ္ ကာ ဣသေရလနိုင္ငံတစ္ေလၽွာက္လုံး တြင္သတ္ျဖတ္မည့္ေဘးတို႔အနက္ အဘယ္ကိုေရြးခ်ယ္ေတာ္မူပါမည္နည္း။ ထာဝရဘုရားအားအကၽြန္ုပ္ျပန္ၾကား ေလၽွာက္ထားရပါမည္'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။

13ဒါဝိဒ္သည္ဂဒ္အား``ငါသည္အလြန္ဆိုးဝါး ေသာအေျခအေနသို႔ေရာက္၍ေနေလၿပီ။ သို႔ရာတြင္လူတို႔အျပစ္ေပးသည္ကိုငါ မခံလို။ ထာဝရဘုရားအျပစ္ေပးေတာ္ မူပါေစ။ ကိုယ္ေတာ္သည္က႐ုဏာထား ေတာ္မူတတ္ေသာအရွင္ျဖစ္ပါ၏'' ဟု ဆို၏။

14သို႔ျဖစ္၍ထာဝရဘုရားသည္ဣသေရလ ျပည္သားတို႔အေပၚသို႔ ကပ္ေရာဂါသက္ ေရာက္ေစေတာ္မူသျဖင့္လူခုနစ္ေသာင္း ေသေလ၏။-

15ဘုရားသခင္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးေတာ္မူရန္ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ ပါးေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီးမွစိတ္ေျပာင္းလဲ ေတာ္မူ၍``ဤမၽွႏွင့္ေတာ္ေလာက္ၿပီ။ ရပ္ တန႔္ေလာ့။ ဆက္၍မဖ်က္ဆီးႏွင့္'' ဟု ထို ေကာင္းကင္တမန္အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ေကာင္းကင္တမန္သည္ေယဗုသိအမ်ိဳး သားအေရာန၏ေကာက္နယ္တလင္း အနီးတြင္ရပ္လ်က္ေနသတည္း။

16ေကာင္းကင္တမန္သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးပစ္ရန္ ဓားကိုကိုင္ကာေလထဲတြင္ ရပ္ေနသည္ကိုဒါဝိဒ္ျမင္ေလ၏။ ထိုအခါ သူသည္ဣသေရလျပည္သားေခါင္းေဆာင္ မ်ားႏွင့္အတူ ေျမသို႔တိုင္ေအာင္ဦးညႊတ္ ပ်ပ္ဝပ္လိုက္၏။ သူတို႔အားလုံးပင္လၽွင္ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္ဆင္ထားသတည္း။-

17ဒါဝိဒ္က``အို ဘုရားသခင္၊ အမွားကိုျပဳ သူမွာကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးျဖစ္ပါ၏။ သန္းေခါင္ စာရင္းေကာက္ယူရန္အမိန႔္ေပးသူမွာ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးျဖစ္ပါ၏။ ဤသနားစရာ ေကာင္းေသာသူတို႔သည္အဘယ္အမွုကို ျပဳမိၾကပါသနည္း။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏အိမ္ေထာင္စုကိုဒဏ္ခတ္ ေတာ္မူ၍ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏လူစုေတာ္အား ခ်မ္းသာေပးေတာ္မူပါ'' ဟုဆုေတာင္း ပတၳနာျပဳ၏။

18ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က ဂဒ္အား``သင္သည္ဒါဝိဒ္ထံသို႔သြား၍သူ႔ အားေယဗုသိအမ်ိဳးသားအေရာနေကာက္ တလင္းတြင္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ယဇ္ပလႅင္ ကိုတည္ရန္ေျပာၾကားေလာ့'' ဟုဆို၏။-

19ဒါဝိဒ္သည္ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ ကိုနာခံလ်က္ ဂဒ္ေစခိုင္းသည္အတိုင္းသြား ေလသည္။-

20အေရာနႏွင့္သူ၏သားေလးေယာက္တို႔သည္ ဂ်ဳံစပါးမ်ားကိုနယ္၍ေနၾက၏။ သူတို႔ သည္ေကာင္းကင္တမန္ကိုျမင္ေသာအခါ အေရာန၏သားတို႔သည္ထြက္ေျပးပုန္း ေရွာင္ၾက၏။-

21အေရာနသည္ခ်ဥ္းလာေသာဒါဝိဒ္မင္း ကိုျမင္လၽွင္ ေကာက္နယ္ရာမွထြက္လာ၍ ေျမသို႔တိုင္ေအာင္ဦးညႊတ္ပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။-

22ဒါဝိဒ္က``ကပ္ေရာဂါေဘးမွၿငိမ္းေစရန္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ နိုင္ရန္သင္၏ေကာက္နယ္တလင္းကိုငါ့ အားေရာင္းေလာ့။ တန္ဖိုးအျပည့္အဝ ငါေပးမည္'' ဟုအေရာနအားဆို၏။

23အေရာနက``အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤေကာက္နယ္ တလင္းကိုယူေတာ္မူပါ။ အလိုရွိသည္ အတိုင္းျပဳေတာ္မူပါ။ ယဇ္ပလႅင္ေပၚတြင္ တင္၍ မီးရွို႔ပူေဇာ္ရန္ႏြားမ်ားဤတြင္ ရွိပါ၏။ ထင္းအျဖစ္အသုံးျပဳရန္ေကာက္ နယ္တန္ဆာမ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ သကာအျဖစ္ဆက္သရန္ဂ်ဳံစပါးမ်ား သည္လည္းေကာင္း ဤတြင္ရွိပါ၏။ ဤအရာ အားလုံးကိုအရွင့္အား ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး ဆက္သပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ေလ၏။

24သို႔ရာတြင္မင္းႀကီးက``ဤသို႔မယူလို။ တန္ဖိုးအျပည့္အဝငါေပးမည္။ သင္ပိုင္ သည့္ပစၥည္းတစ္စုံတစ္ရာႏွင့္၊ ငါတန္ဖိုး မေပးဘဲရရွိသည့္အရာတစ္စုံတစ္ခု ကို ထာဝရဘုရားအားပူေဇာ္သကာ အျဖစ္ျဖင့္ငါမဆက္လို'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။-

25ထိုေနာက္မင္းႀကီးသည္အေရာနအား ေရႊဒဂၤါးေျခာက္ရာကိုေပးေတာ္မူ၍၊-

26ထာဝရဘုရားအဖို႔ယဇ္ပလႅင္ကိုတည္ ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ မီးရွို႔ရာယဇ္ႏွင့္မိတ္သဟာ ယယဇ္တို႔ကိုပူေဇာ္ေတာ္မူ၏။ မင္းႀကီး ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳေသာအခါထာဝရ ဘုရားသည္ပလႅင္ေပၚရွိယဇ္ေကာင္မ်ား ကိုမီးရွို႔ရန္အတြက္ ေကာင္းကင္မွမီးကို ခ်ေပးေတာ္မူ၏။ ဤနည္းအားျဖင့္မင္း ႀကီး၏ဆုေတာင္းပတၳနာကိုနားေညာင္း ေတာ္မူသတည္း။

27ထာဝရဘုရားသည္ေကာင္းကင္တမန္အား မိမိ၏ဓားကိုဖယ္ရွားလိုက္ရန္အမိန႔္ေပး ေတာ္မူသည္အတိုင္း ေကာင္းကင္တမန္သည္ လည္းဖယ္ရွားလိုက္၏။-

28ဤအခ်င္းအရာကိုဒါဝိဒ္မင္းျမင္ေသာ္ မိမိ၏ဆုေတာင္းပတၳနာကို ထာဝရဘုရား နားေညာင္းေတာ္မူၿပီျဖစ္ေၾကာင္းသိေလ၏။ သို႔ျဖစ္၍သူသည္အေရာန၏ေကာက္နယ္ တလင္းရွိယဇ္ပလႅင္ေပၚတြင္ယဇ္မ်ားကို ပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္သတည္း။-

29ထိုအခ်ိန္ကာလ၌ေတာကႏၲာရတြင္ ေမာေရွတည္ေဆာက္ခဲ့ေသာထာဝရဘုရား ၏တဲေတာ္ႏွင့္ ယဇ္မ်ားပူေဇာ္ရာယဇ္ပလႅင္ သည္ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕ကိုးကြယ္ရာဌာန၌တည္ ရွိလ်က္ေနေသး၏။-

30သို႔ရာတြင္ဒါဝိဒ္သည္ဘုရားသခင္အား ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳရန္ ထိုအရပ္သို႔မသြားဝံ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္သူသည္ထာဝရ ဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ဓားကိုေၾကာက္ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →