Isaiah 14

Burmese MCLZV

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ထာဝရဘုရားသည္မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္ဣသ ေရလအမ်ိဳးသားတို႔အား တစ္ဖန္က႐ုဏာသက္ ေတာ္မူျပန္၏။ မိမိပိုင္ဆိုင္သူမ်ားအျဖစ္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ေတာ္မူလိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူ တို႔အားမိမိတို႔ေနရင္းျပည္၌ျပန္လည္ေန ထိုင္ခြင့္ျပဳေတာ္မူလိမ့္မည္။ လူမ်ိဳးျခားမ်ား သည္သူတို႔ႏွင့္အတူလာေရာက္ေနထိုင္ ၾကလိမ့္မည္။-

2လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔အား ထာဝရဘုရားေပးသနား ေတာ္မူေသာျပည္ေတာ္သို႔ျပန္လာနိုင္ၾက ေစရန္ကူညီမစၾကလိမ့္မည္။ ထိုျပည္၌ လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔အားကၽြန္မ်ားကဲ့သို႔အေစခံ ၾကလိမ့္မည္။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ အားဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္သူတို႔သည္ ယခု အခါဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ဖမ္း ဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကိုခံရၾကလိမ့္မည္။ ဣသေရလျပည္သူတို႔သည္လည္းအခါ တစ္ပါးကမိမိတို႔အား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ခဲ့သူတို႔ကိုအုပ္စိုးရၾကလိမ့္မည္။

3ထာဝရဘုရားသည္ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔အား မိမိတို႔ခံစားရေသာေဝဒနာ ႏွင့္ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားမွလည္းေကာင္း၊ အလုပ္ ၾကမ္းလုပ္ကိုင္ရမွုမွလည္းေကာင္းသက္ သာခြင့္ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။-

4ဤသို႔ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအခါ၌ သူတို႔သည္ဗာဗုလုန္ဘုရင္အားျပက္ရယ္ ျပဳကာ၊ ``ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာမင္းသည္က်ဆုံး ေလၿပီ။ သူသည္ေနာက္တစ္ဖန္အဘယ္သူကို မၽွဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ရေတာ့မည္မဟုတ္။-

5ျပည္သူတို႔အားအမ်က္ေဒါသႏွင့္ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ ခ်ယ္ကာ၊ မိမိႏွိမ္နင္းေအာင္ျမင္သည့္လူမ်ိဳး တို႔အားလည္း အဆက္မျပတ္ညႇင္းဆဲႏွိပ္ စက္တတ္သူမင္းဆိုးမင္းညစ္မ်ား၏တန္ခိုး အာဏာကိုထာဝရဘုရားပ်က္သုဥ္းေစ ေတာ္မူၿပီ။-

7ဤအခါက်မွကမၻာတစ္ခုလုံးသည္ ၿငိမ္ သက္ေအးခ်မ္းလ်က္လူအေပါင္းတို႔သည္ လည္းရႊင္ျပစြာသီခ်င္းဆိုရၾက၏။-

8ေလဗႏုန္ေတာမွထင္းရွူးပင္မ်ားႏွင့္အာရစ္ ပင္(သစ္ကတိုး) တို႔ကသင္က်ဆုံးၿပီျဖစ္ ၍ငါတို႔အားခုတ္လွဲမည့္သူမရွိေတာ့ဟု ဆို၍ဗာဗုလုန္ဘုရင္က်ဆုံးမွုအတြက္ ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္ၾကကုန္၏။

9``မရဏနိုင္ငံသည္ ဗာဗုလုန္ဘုရင္အားႀကိဳ ဆိုလက္ခံရန္အသင့္ျပင္ဆင္လ်က္ေန၏။ ကမၻာ ေျမႀကီးေပၚတြင္ရွိစဥ္အခါကတန္ခိုးႀကီး မားခဲ့သူတို႔၏နာမ္ဝိညာဥ္မ်ားသည္ လွုပ္ရွား သြားလာလ်က္ေနၾက၏။ ဘုရင္တို႔၏ဝိညာဥ္ မ်ားသည္လည္း မိမိတို႔ရာဇပလႅင္မ်ားမွ တက္ႂကြလ်က္ေနၾက၏။-

10သူတို႔အားလုံးကဗာဗုလုန္ဘုရင္အား`သင္ သည္ယခုအခါ၊ ငါတို႔ကဲ့သို႔ခ်ည့္နဲ႔လ်က္ေန ပါၿပီတကား၊ ငါတို႔လူစုတြင္အပါအဝင္ ျဖစ္ေလၿပီတကား။-

11အခါတစ္ပါးကသင္သည္ေစာင္းသံမ်ား ျဖင့္ဂုဏ္ျပဳေဖ်ာ္ေျဖျခင္းကိုခံခဲ့ရေသာ္ လည္း ယခုအခါမရဏနိုင္ငံသို႔ေရာက္ရွိ ေနပါၿပီတကား။ ေလာက္ေကာင္မ်ားကိုအိပ္ ရာလုပ္၍လဲေလ်ာင္းကာတီေကာင္မ်ားကို ေစာင္လုပ္၍ျခဳံရေလၿပီတကား' ဟုဟစ္ ေအာ္ေျပာဆိုၾက၏။''

12အို နံနက္အ႐ုဏ္၏သား၊ ဗာဗုလုန္ဘုရင္၊ ထြန္း လင္းေတာက္ပသည့္မိုးေသာက္ၾကယ္၊ သင္သည္ မိုးေကာင္းကင္မွျပဳတ္က်ရေလၿပီ။ အတိတ္ ကာလကသင္သည္လူမ်ိဳးတကာကိုႏွိမ္ နင္းခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္ယခုအခါ၌ေျမ ေပၚသို႔ပစ္ခ်ျခင္းကိုခံရေလၿပီ။-

13သင္သည္မိုးေကာင္းကင္သို႔အေရာက္တက္၍ အျမင့္ဆုံးေသာၾကယ္မ်ား၏အထက္တြင္ မိမိ၏ရာဇပလႅင္ကိုတည္ထားရန္သံႏၷိ႒ာန္ ျပဳခဲ့၏။ သင္သည္နတ္ဘုရားတို႔စုေဝးရာ ေျမာက္အရပ္ရွိေတာင္ေတာ္ေပၚတြင္ဘုရင္ တစ္ပါးပီပီထိုင္ေနရလိမ့္မည္ဟုထင္မွတ္ ခဲ့၏။-

14``ငါသည္မိုးတိမ္မ်ားေပၚသို႔တက္၍အနႏၲ တန္ခိုးရွင္ႏွင့္တူေအာင္ျပဳမည္'' ဟုဆင့္ဆို ခဲ့၏။-

15သို႔ရာတြင္ထိုသို႔ျဖစ္မည့္အစားသင္သည္ မရဏနိုင္ငံတြင္အနက္ရွိုင္းဆုံးေသာအရပ္ သို႔ေရာက္ရွိလ်က္ေနရ၏။

16သူေသတို႔သည္သင့္ကိုအေၾကာင္သားေငး၍ ၾကည့္ေနၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔က``ကမၻာကိုတုန္ လွုပ္ေစ၍တိုင္းနိုင္ငံတို႔ကိုေခ်ာက္ခ်ားေစ ေသာသူကားဤသူပင္ေလာ။-

17ၿမိဳ႕မ်ားကိုပ်က္ျပဳန္းေစ၍ကမၻာေလာက ကို သဲကႏၲာရျဖစ္ေစသူကားဤသူပင္ေလာ။ အက်ဥ္းသမားတို႔ကိုအစဥ္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထား ကာ မိမိတို႔ေနရပ္သို႔ျပန္၍မလႊတ္ဘဲေန သူကားဤသူပင္ေလာ'' ဟုေမးျမန္းၾက လိမ့္မည္။

18ကမၻာေျမေပၚရွိဘုရင္အေပါင္းတို႔သည္ မိမိ တို႔၏လွပေသာသခၤ်ိဳင္းမ်ားတြင္လဲေလ်ာင္း လ်က္ရွိၾက၏။-

19သို႔ရာတြင္သင့္မွာမူသခၤ်ိဳင္းမရွိ။ ပုပ္ပ်က္ေစ ရန္သင္၏အေလာင္းကိုစြန႔္ပစ္ထားလိုက္ၾက ေလၿပီ။ ထိုအေလာင္းသည္တိုက္ပြဲတြင္က် ဆုံးသည့္အေသေကာင္မ်ားႏွင့္ဖုံးလ်က္၊ ဓားႏွင့္ထိုးေဖာက္ခံရ၍ေက်ာက္တြင္းထဲ သို႔ပစ္ခ်ေက်ာ္နင္းျခင္းကိုခံရ၏။-

20သင္သည္မိမိ၏တိုင္းျပည္ကိုပ်က္ျပဳန္းေစ၍ ကိုယ့္ျပည္သူတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ပစ္သည္ျဖစ္၍ အျခားဘုရင္မ်ားကဲ့သို႔သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကို ခံရလိမ့္မည္မဟုတ္။ သင္၏ဆိုးညစ္ေသာ အမ်ိဳးအႏြယ္ဝင္တို႔သည္လည္း တစ္ဦးတစ္ ေယာက္မၽွအသက္မေသဘဲက်န္ရစ္လိမ့္ မည္မဟုတ္။-

21ဘိုးေဘးတို႔၏အျပစ္ေၾကာင့္သားတို႔အား ကြပ္ မ်က္မွုကိုအစျပဳၾကေစ။ ဤဘုရင္၏သား ေျမးတို႔အနက္အဘယ္သူမၽွကမၻာေျမေပၚ တြင္အုပ္စိုးခြင့္ကိုရရွိၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။

22အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားက``ငါသည္ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ခိုက္၍ပ်က္စီးယိုယြင္း ေစမည္။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ရွိသမၽွေသာအရာတို႔ကို ဖ်က္ဆီးပစ္မည္။ ကေလးသူငယ္မ်ားပင္လၽွင္ အသက္မေသဘဲက်န္ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။-

23ငါသည္ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕ကိုညြန္ေပ်ာင္းျဖစ္ေစ ၍၊ ဇီးကြက္တို႔သည္ထိုအရပ္တြင္ေနၾကလိမ့္ မည္။ ငါသည္တံျမက္လွည္းသူကဲ့သို႔ဗာဗုလုန္ ၿမိဳ႕မွရွိသမၽွေသာအရာတို႔ကိုသုတ္သင္ ပယ္ရွင္းမည္။ ဤကားအနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါ ထာဝရဘုရားႁမြက္ဟသည့္စကားပင္ ျဖစ္၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

24အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားကက်ိန္ ဆိုလ်က္``ငါအႀကံအစည္ျပဳထားသည့္ အမွုအရာတို႔သည္ျဖစ္ပ်က္ၾကလိမ့္မည္။ သႏၷိ႒ာန္ခ်မွတ္ထားသည့္အတိုင္းျဖစ္ပ်က္ ရၾကလိမ့္မည္။-

25ငါသည္မိမိ၏ဣသေရလျပည္ေတာ္တြင္ အာရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔အားသုတ္သင္ဖ်က္ ဆီး၍၊ ငါ၏ေတာင္ရိုးမ်ားအေပၚတြင္သူ တို႔ကိုေျခႏွင့္ေက်ာ္နင္းပစ္မည္။ ငါ၏လူမ်ိဳး ေတာ္အား သူတို႔ထမ္းရၾကသည့္ထမ္းပိုး ႏွင့္ဒုကၡဝန္ထုပ္မ်ားမွလြတ္ေျမာက္ေစမည္။-

26ဤကားကမၻာေလာကအတြက္ငါ၏အႀကံ အစည္ေတာ္ပင္ျဖစ္၍၊ ငါသည္လူမ်ိဳးတကာ တို႔အားအျပစ္ဒဏ္ခတ္ရန္လက္ေတာ္ကိုခ်ိန္ ရြယ္လ်က္ထားသတည္း'' ဟုမိန႔္ၾကားေတာ္ မူ၏။-

27အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားသည္ ဤ အတိုင္းျပဳေတာ္မူရန္သႏၷိ႒ာန္ခ်မွတ္ေတာ္ မူေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္လည္း အျပစ္ဒဏ္ ခတ္ရန္လက္ေတာ္ကိုခ်ိန္ရြယ္လ်က္ထား ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္အားအဘယ္သူမၽွ ဆီးတားနိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္။

28ဤဗ်ာဒိတ္ေတာ္သည္အာခတ္မင္းနတ္ရြာ စံသည့္ႏွစ္၌ျပန္ၾကားေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ျဖစ္၏။

29အို ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသားတို႔၊ သင္တို႔အားရိုက္ ႏွက္သည့္တုတ္သည္က်ိဳး၍သြားၿပီျဖစ္ေသာ္ လည္းသင္တို႔ဝမ္းေျမာက္ၾကရန္အေၾကာင္း မရွိ။ ေႁမြတစ္ေကာင္ေသေသာအခါထိုေႁမြ ထက္ဆိုးသည့္အျခားေႁမြတစ္ေကာင္ေပါက္ ၍လာလိမ့္မည္။ ေႁမြဥမွအဆိပ္ျပင္းေသာ နဂါးပ်ံေပါက္ဖြားလာတတ္ပါသည္ တကား။-

30ထာဝရဘုရားသည္မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္ ထဲမွ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူတို႔ကို သိုးထိန္းသဖြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူ၍ေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာေနေစ ေတာ္မူလိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔မူကား ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္း ေဘးဆိုက္ေရာက္ေစေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ သင္တို႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္မၽွအသက္မေသဘဲက်န္ ရွိရလိမ့္မည္မဟုတ္။

31အို ဖိလိတၱိၿမိဳ႕အေပါင္းတို႔၊ ညည္းတြားျမည္ တမ္းလ်က္အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံ ၾကေလာ့။ သင္တို႔အားလုံးပင္ထိတ္လန႔္တုန္ လွုပ္လ်က္ရွိေနၾကေလာ့။ သူရဲေဘာေၾကာင္ သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မၽွမပါသည့္တပ္ မေတာ္ႀကီးတစ္ခုသည္ဖုတ္တေထာင္း ေထာင္းႏွင့္ေျမာက္အရပ္မွခ်ီတက္လာေန၏။

32ဖိလိတၱိျပည္မွေရာက္ရွိလာေသာသံတမန္ တို႔အား ငါတို႔အဘယ္သို႔ျပန္ၾကားရပါ မည္နည္း။ ထာဝရဘုရားသည္ဇိအုန္ၿမိဳ႕ ကိုတည္ေတာ္မူၿပီျဖစ္၍ ထိုၿမိဳ႕တြင္ကိုယ္ ေတာ္၏ဒုကၡသည္လူစုသည္ေဘးမဲ့လုံျခဳံ မွုကိုရရွိၾကေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔ အားငါတို႔ေျပာၾကားၾကကုန္အံ့။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →