Isaiah 37

Burmese MCLZV

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →

1ထိုသူတို႔၏အစီရင္ခံခ်က္ကိုၾကားလၽွင္ ၾကားျခင္း၊ ေဟဇကိမင္းသည္ဝမ္းနည္းပူ ေဆြးလ်က္ မိမိ၏အဝတ္မ်ားဆုတ္ျဖဲၿပီး လၽွင္ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္၍ ထာဝရဘုရား ၏ဗိမာန္ေတာ္သို႔သြားေတာ္မူ၏။-

2မင္းႀကီးသည္နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ နန္း ေတာ္အတြင္းဝန္ေရွဗနႏွင့္အသက္ႀကီး သူယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားကိုအာမုတ္၏သား ေဟရွာယထံသို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ ထိုသူ တို႔သည္လည္းေလၽွာ္ေတကိုဝတ္ဆင္ထား ၾက၏။-

3မင္းႀကီးက``ယေန႔သည္ဒုကၡေရာက္ရာေန႔ ျဖစ္ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္အျပစ္ဒဏ္ကို ခံရ၍အရွက္ကြဲလ်က္ရွိၾကပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္အခ်ိန္ေရာက္ေသာ္လည္း ခြန္အားမရွိသျဖင့္ သားမဖြားနိုင္သည့္ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္တူပါ၏။-

4အာရွုရိဧကရာဇ္သည္မိမိ၏ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေစလႊတ္၍ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္အားေစာ္ကားသည့္စကားမ်ားကို ေျပာဆိုေစပါ၏။ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ထိုစကားတို႔ကို ၾကားေတာ္မူ၍ ယင္းသို႔ေျပာဆိုသူတို႔ အားအျပစ္ဒဏ္စီရင္ေတာ္မူပါေစေသာ၊ သင္သည္လည္းအသက္မေသဘဲက်န္ရွိ ေနေသးသူအကၽြန္ုပ္တို႔လူစုအတြက္ ဘုရားသခင္ထံေတာ္သို႔ဆုေတာင္းပတၳ နာျပဳပါေလာ့'' ဟုအမွာစာေရး၍ ေဟရွာယထံေပးပို႔လိုက္၏။

5ေဟဇကိမင္း၏အမွာစာကိုရရွိေသာ အခါ၊- v

6ေဟရွာယသည္``ထာဝရဘုရားကမိမိ အား အာရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔၏ေစာ္ကား ေျပာဆိုသည့္စကားမ်ားအတြက္ စိတ္ အေႏွာင့္အယွက္မျဖစ္ရန္သင့္အားမိန႔္ မွာေတာ္မူပါ၏။-

7ထာဝရဘုရားသည္ဧကရာဇ္မင္းအား မိမိ၏ျပည္သို႔ျပန္ေစရန္ သတင္းတစ္စုံတစ္ ရာကိုၾကားသိေစေတာ္မူလိမ့္မည္။ ထိုေနာက္ သူ႔ကိုထိုျပည္၌ပင္အဆုံးစီရင္ေတာ္မူ ေပအံ့'' ဟုျပန္ၾကားလိုက္၏။

8ဧကရာဇ္မင္းသည္လာခိရွၿမိဳ႕မွထြက္ ခြာၿပီးလၽွင္ အနီးအနားရွိလိဗနၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္လ်က္ရွိေၾကာင္းၾကားသိေသာ အခါ၊ အာရွုရိဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္မင္းႀကီးႏွင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ရန္ ထိုအရပ္သို႔သြားေလ သည္။-

9ထိုအခါဆူဒန္ဘုရင္တိရကၠဦးစီးေခါင္း ေဆာင္သည့္အီဂ်စ္တပ္မေတာ္သည္ မိမိတို႔ အားတိုက္ခိုက္ရန္ခ်ီတက္လာေၾကာင္းအာ ရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔သတင္းရရွိၾက၏။-

10ထိုသတင္းကိုၾကားေသာအခါဧကရာဇ္ မင္းသည္ယုဒဘုရင္ေဟဇကိထံသို႔သဝဏ္ လႊာတစ္ေစာင္ေရး၍ေပးပို႔လိုက္ေလသည္။ ထို သဝဏ္လႊာတြင္``သင္ကိုးစားသည့္ဘုရားသခင္က သင္သည္ငါ၏လက္တြင္းသို႔က် ေရာက္ရလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာ စကားေၾကာင့္အထင္အျမင္မမွားပါ ေလႏွင့္။-

11အာရွုရိဧကရာဇ္သည္မိမိဖ်က္ဆီးပစ္ ရန္ ဆုံးျဖတ္ထားသည့္တိုင္းနိုင္ငံကိုအဘယ္ သို႔ျပဳေတာ္မူတတ္သည္ကိုသင္ၾကားသိ ရၿပီးျဖစ္ပါ၏။ သင္ကိုယ္တိုင္ပင္လၽွင္ငါ ၏လက္မွလြတ္ေျမာက္နိုင္လိမ့္မည္ဟုမ ထင္မွတ္ပါႏွင့္။-

12ငါ၏ဘိုးေဘးတို႔သည္ေဂါဇန္ၿမိဳ႕၊ ခါရန္ၿမိဳ႕ ႏွင့္ေရဇပ္ၿမိဳ႕တို႔ကိုဖ်က္ဆီးပစ္ၿပီးလၽွင္ ေတလဇာၿမိဳ႕တြင္ေနထိုင္သူေဘေသဒင္ အမ်ိဳးသားတို႔အားသုတ္သင္ပစ္ခဲ့ၾက၏။ သူတို႔၏ဘုရားမ်ားအနက္အဘယ္မည္ ေသာဘုရားမၽွသူတို႔ကိုမကယ္နိုင္ၾက။-

13ဟာမတ္ၿမိဳ႕၊ အာပဒ္ၿမိဳ႕၊ ေသဖရဝိမ္ၿမိဳ႕၊ ေဟနၿမိဳ႕ႏွင့္ဣဝါၿမိဳ႕တြင္စိုးစံခဲ့ေသာ ဘုရင္မ်ားသည္ယခုအဘယ္မွာရွိ ၾကပါသနည္း'' ဟုေဖာ္ျပပါရွိ၏။

14ေဟဇကိမင္းသည္ထိုသဝဏ္လႊာကိုသံ တမန္မ်ားထံမွယူ၍ဖတ္ၿပီးလၽွင္ ဗိမာန္ ေတာ္သို႔သြား၍ ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္ တြင္ခ်ထား၏။-

15ထိုေနာက္``ခမ္းနားတင့္တယ္သည့္ပလႅင္ေပၚတြင္ စံေတာ္မူေသာ အို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ ရွင္တစ္ပါးတည္းသာလၽွင္ ကမၻာနိုင္ငံအရပ္ ရပ္ကိုအစိုးရေသာဘုရားျဖစ္ေတာ္မူပါ ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ကမၻာမိုးေျမကိုဖန္ ဆင္းေတာ္မူပါ၏။-

17အို ထာဝရဘုရား၊ ယခုကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ၏ေလၽွာက္ထားခ်က္ကိုနားေထာင္ေတာ္မူ၍ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားၾကည့္ေတာ္မူပါ။ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားတည္းဟူ ေသာကိုယ္ေတာ္ရွင္အား သနာခရိပ္ေစာ္ ကားေျပာဆိုေသာစကားမွန္သမၽွကို နားေထာင္ေတာ္မူပါ။-

18အို ထာဝရဘုရား၊ အာရွုရိဧကရာဇ္မင္း မ်ားသည္လူမ်ိဳးတကာတို႔ကိုပ်က္ျပဳန္း ေစ၍ သူတို႔၏ျပည္မ်ားကိုလူသူဆိတ္ ၿငိမ္ရာျဖစ္ေစလ်က္-

19သူတို႔၏ဘုရားမ်ားကိုလည္းမီးရွို႔ပစ္ ၾကသည္ကို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သိၾကပါ၏။ ထိုဘုရားတို႔သည္ဘုရားအစစ္မဟုတ္။ လူ႔လက္ျဖင့္လုပ္သည့္သစ္သား႐ုပ္၊ ေက်ာက္ ႐ုပ္မ်ားသာျဖစ္ပါ၏။-

20အို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာ ဝရဘုရား၊ ယခုပင္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား အာရွုရိအမ်ိဳးသားတို႔၏လက္မွကယ္ေတာ္ မူပါ။ သို႔မွသာလၽွင္ကိုယ္ေတာ္ရွင္တစ္ပါး တည္းသာလၽွင္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္း ကမၻာေပၚရွိလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သိရွိၾကပါ လိမ့္မည္'' ဟုဆုေတာင္းပတၳနာျပဳေတာ္မူ၏။

21ထိုေနာက္ထာဝရဘုရားသည္မင္းႀကီး၏ ဆုေတာင္းပတၳနာကိုနားေညာင္းေတာ္မူၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟရွာယသည္ေဟဇကိမင္း ထံသို႔ေပးပို႔ရာတြင္-

22ထာဝရဘုရားက``အခ်င္းသနာခရိပ္၊ ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕သည္သင့္ကိုၾကည့္၍ျပဳံးကာျပက္ ရယ္ျပဳေလၿပီ။-

23သင္သည္အဘယ္သူအားေစာ္ကားကဲ့ရဲ့လ်က္ ေနသည္ဟုထင္မွတ္ပါသနည္း။ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔၏သန႔္ရွင္းျမင့္ျမတ္ေတာ္မူ ေသာငါဘုရားအားမေလးမခန႔္ျပဳ၍ ေနပါသည္တကား။-

24သင္သည္မိမိ၏စစ္ရထားအေပါင္းျဖင့္ အျမင့္ဆုံးေတာင္မ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေလ ဗႏုန္ေတာင္ထိပ္မ်ားကိုပင္လည္းေကာင္းႏွိမ္ နင္းေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း ငါ့အားႂကြားဝါရန္ သံတမန္မ်ားကိုေစလႊတ္ခဲ့၏။ ထိုအရပ္ ရွိအျမင့္ဆုံးအာရဇ္ပင္မ်ားႏွင့္အလွဆုံး ထင္းရွူးပင္မ်ားကိုခုတ္လွဲကာ၊ ေတာနက္ ႀကီးမ်ားသို႔ေရာက္ရွိခဲ့ေၾကာင္းႂကြားဝါ ခဲ့၏။-

25သင္သည္ေရတြင္းမ်ားကိုတူး၍တိုင္းတစ္ပါး မွေရကိုေသာက္ခဲ့သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သင့္ တပ္မေတာ္သားတို႔သည္ေျချဖင့္နင္း၍နိုင္း ျမစ္ေရကိုခန္းေျခာက္ေစခဲ့သည္ဟူ၍လည္း ေကာင္းႂကြားဝါခဲ့၏။

26``ေရွးမဆြကပင္လၽွင္ဤအမွုအရာမ်ား ကို ငါစီမံခန႔္ခြဲထားခဲ့ေၾကာင္းသင္အဘယ္ ၌မၽွမၾကားဘူးပါသေလာ။ ယခုထိုအမွု အရာတို႔ကိုငါျဖစ္ပြားေစေလၿပီ။ ခံတပ္ ၿမိဳ႕မ်ားကိုအမွိုက္ပုံအျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲ ပစ္နိုင္ေသာတန္ခိုးကိုသင့္အားငါေပးအပ္ ခဲ့၏။-

27ထိုၿမိဳ႕မ်ားတြင္ေနထိုင္သူတို႔သည္အဘယ္ သို႔မၽွမတတ္နိုင္။ ေၾကာက္လန႔္လ်က္ၾကက္ေသ ေသ၍ေနၾက၏။ သူတို႔သည္အေရွ႕ေလပူ တိုက္၍ညႇိုးႏြမ္းသြားသည့္လယ္ျမက္မ်ား၊ အိမ္ေခါင္မိုးေပၚရွိေပါင္းပင္မ်ားႏွင့္တူ ၾက၏။''

28``သို႔ရာတြင္သင္၏အေၾကာင္းကိုအကုန္ အစင္ငါသိ၏။ သင္အဘယ္အမွုကိုျပဳ ၍အဘယ္အရပ္သို႔သြားသည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ ငါ့အားအဘယ္မၽွအမ်က္ထြက္ လ်က္ေနသည္ကိုလည္းေကာင္းငါသိ၏။-

29သင္အမ်က္ထြက္ပုံ၊ မာန္မာနႀကီးပုံတို႔ ကိုငါၾကားသိရေလၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍၊ ငါသည္ သင့္ကိုႏွာရွုတ္တပ္၍ဇက္ခြံ့ၿပီးလၽွင္လာ လမ္းအတိုင္းျပန္ေစမည္။''

30ထိုေနာက္ေဟရွာယသည္ေဟဇကိမင္း အား``ေနာင္အခါျဖစ္ပ်က္မည့္အမွုအရာ မ်ား၏ေရွ႕ေျပးနိမိတ္ကားဤသို႔တည္း။ သင္ သည္ယခုႏွစ္၌လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ႏွစ္ခါ၌ လည္းေကာင္းစပါးရိုင္းကိုသာလၽွင္စားရ လိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္တတိယႏွစ္၌မူဂ်ဳံ စပါးကိုစိုက္ပ်ိဳးရိတ္သိမ္းရလိမ့္မည္။ စပ်စ္ပင္မ်ားကိုလည္းစိုက္၍စပ်စ္ သီးမ်ားကိုစားရလိမ့္မည္။-

31ယုဒျပည္တြင္အသက္မေသဘဲက်န္ရွိ ေနသူတို႔သည္ေျမတြင္နက္စြာအျမစ္စြဲ ၍သီးႏွံမ်ားကိုေဆာင္သည့္အပင္ငယ္ မ်ားကဲ့သို႔ရွင္သန္ဖြံ့ၿဖိဳးၾကလိမ့္မည္။-

32ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဇိအုန္ေတာင္ေပၚတြင္ လူတို႔သည္အသက္မေသဘဲက်န္ရွိေန ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ယင္းသို႔ က်န္ရွိေစရန္ ထာဝရဘုရားသႏၷိ႒ာန္ခ် မွတ္ထားေတာ္မူေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။''

33အာရွုရိဧကရာဇ္မင္း၏အေၾကာင္းထာဝရ ဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္ကားဤသို႔တည္း။ ကိုယ္ ေတာ္က``ထိုသူသည္ဤၿမိဳ႕ကိုဝင္ရလိမ့္မည္ မဟုတ္။ ၿမိဳ႕ထဲသို႔လည္းျမားတစ္လက္မၽွပင္ ပစ္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ အဘယ္စစ္သူရဲမၽွ ဒိုင္းလႊားကိုကိုင္ေဆာင္၍ၿမိဳ႕အနီးသို႔ခ်ဥ္း ကပ္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းရံရန္ေျမ ကတုတ္မ်ားကိုလည္းဖို႔လုပ္ရလိမ့္မည္ မဟုတ္။-

34အာရွုရိမင္းသည္မိမိလာလမ္းျဖင့္ျပန္ရ လိမ့္မည္။ သူသည္ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ရလိမ့္မည္မ ဟုတ္။ ဤကား၊ ငါထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္ မူေသာစကားျဖစ္၏။-

35ငါသည္မိမိ၏ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္းေကာင္း၊ ငါ၏အေစခံဒါဝိဒ္အားေပးခဲ့သည့္ကတိ ေတာ္ကိုလည္းေကာင္းေထာက္၍ဤၿမိဳ႕ကိုကာ ကြယ္ေစာင့္ထိန္းမည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

36ထိုညဥ့္၌ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ သည္ အာရွုရိတပ္စခန္းသို႔ဝင္၍တပ္သား တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းငါးေထာင္ကိုသုတ္သင္ပစ္ ေလသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္၌ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္လဲ၍ေသေနၾက၏။-

37ထိုအခါအာရွုရိဧကရာဇ္မင္းသည္တပ္ ေခါက္၍နိေနေဝၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေတာ္မူ၏။-

38တစ္ေန႔သ၌သူသည္မိမိဘုရားနိသ႐ုတ္ ၏ဗိမာန္ေတာ္တြင္ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္၏။ ဝတ္ျပဳ ေနစဥ္သားေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာအာျဒေမၼလက္ ႏွင့္ရွေရဇာတို႔သည္မင္းႀကီးအား ဓားႏွင့္ ခုတ္သတ္ၿပီးလၽွင္အာရရတ္ျပည္သို႔ထြက္ ေျပးၾက၏။ အျခားသားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ သူဧသရဟဒၵဳန္သည္ခမည္းေတာ္၏ အရိုက္အရာကိုဆက္ခံ၍နန္းတက္ေလ သည္။

← Chapter 36 Jump to: Chapter 38 →