Isaiah 40

Burmese MCLZV

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →

1သင္တို႔ဘုရားသခင္က``ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္ကို ႏွစ္သိမ့္ေစၾကေလာ့။ သူတို႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေစၾကေလာ့။

2ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ကို အားေပးၾကေလာ့။ သူတို႔သည္ၾကာျမင့္စြာဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ခဲ့ၾကသျဖင့္၊ သူတို႔၏အျပစ္မ်ားကိုယခု ငါေျဖလႊတ္ေတာ္မူၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔အားၾကားေျပာၾကေလာ့။ ငါသည္သူတို႔အားမိမိတို႔အျပစ္မ်ား အတြက္ အျပစ္ဒဏ္အျပည့္အဝခတ္ခဲ့ေလၿပီ'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3အသံတစ္ခုက``ေတာကႏၲာရ၌ထာဝရဘုရား ႂကြေတာ္မူရန္ခရီးလမ္းကိုအသင့္ျပင္ၾကေလာ့၊ ငါတို႔ဘုရားသခင္ႂကြေတာ္မူရန္ လမ္းကိုရွင္းလင္းၾကေလာ့။

4ခ်ိဳင့္ဝွမ္းရွိသမၽွကိုဖို႔၍ေတာင္ႀကီးေတာင္ငယ္ အေပါင္းကိုၿဖိဳခ်ရၾကလိမ့္မည္။ ေတာင္ကုန္းမ်ားသည္ ေျမညီျဖစ္လ်က္ ၾကမ္းတမ္းသည့္နယ္ေျမသည္ ေခ်ာေမာ၍လာရလိမ့္မည္။

5ထိုအခါထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရ ေတာ္သည္ ေပၚလြင္ထင္ရွားလာမည္ျဖစ္၍၊ လူသတၱဝါအေပါင္းတို႔သည္ထိုဘုန္း အသေရေတာ္ကိုဖူးျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ ယင္းသို႔ျဖစ္ပ်က္ေစရန္ထာဝရဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ကတိျပဳေတာ္မူေလၿပီ'' ဟု ေႂကြးေၾကာ္ေလသည္။

6ထိုအသံက``ေႂကြးေၾကာ္ေလာ့'' ဟုဆိုသျဖင့္ ``အဘယ္အရာကိုေႂကြးေၾကာ္ရပါမည္နည္း'' ဟုငါေမးလၽွင္ ``လူသတၱဝါအေပါင္းတို႔သည္ျမက္ပင္ႏွင့္တူ ေၾကာင္းႏွင့္ ေတာပန္းမ်ားကဲ့သို႔တာရွည္မခံေၾကာင္းကို ေႂကြးေၾကာ္ေလာ့။

7ထာဝရဘုရားေစလႊတ္ေတာ္မူသည့္ေလႏွင့္ ထိေသာအခါ၊ ျမက္ပင္သည္ေသြ႕ေျခာက္လ်က္ပန္းမ်ားသည္လည္း ညႇိုးႏြမ္း၍သြားတတ္၏။ လူတို႔သည္ျမက္ပင္တမၽွသာလၽွင္ သန္မာၾကပါသည္တကား။

8ျမက္ပင္သည္အမွန္ပင္ေျခာက္ေသြ႕လ်က္ ပန္းမ်ားသည္လည္းအမွန္ပင္ညႇိုးႏြမ္းတတ္၏။ သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ အဘယ္အခါ၌မၽွမေပ်ာက္မပ်က္တတ္'' ဟု ဆို၏။

9အို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ ျမင့္ေသာေတာင္ေပၚသို႔တက္၍၊ သတင္းေကာင္းကိုေၾကညာေလာ့။ အို ဇိအုန္ေတာင္၊ အသံက်ယ္စြာဟစ္၍သတင္းေကာင္းကို ေၾကညာေလာ့။ မေၾကာက္ႏွင့္၊ ပြင့္လင္းစြာေျပာၾကားေလာ့။ ယုဒၿမိဳ႕မ်ားအားသူတို႔၏ဘုရားသခင္ ႂကြလာေစေတာ္မူမည့္အေၾကာင္းကိုေျပာၾကားေလာ့။

10ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ မိမိကယ္တင္ထားေတာ္မူသည့္ လူတို႔ကိုေခၚ၍ တန္ခိုးေတာ္ႏွင့္အုပ္စိုးရန္ႂကြလာ ေတာ္မူလိမ့္မည္။

11ကိုယ္ေတာ္သည္သိုးထိန္းကဲ့သို႔မိမိ၏လူမ်ိဳး ေတာ္ကို ေကၽြးေမြးျပဳစုေတာ္မူလိမ့္မည္။ သိုးထိန္းသည္သိုးငယ္မ်ားကိုစုသိမ္း၍ လက္ျဖင့္ခ်ီေပြ႕ကာ သူတို႔၏မိခင္မ်ားကိုျဖည္းညႇင္းစြာလမ္းျပ ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

12သမုဒၵရာေရကိုလက္ခုပ္ျဖင့္ခ်င္တြယ္နိုင္သူ၊ သို႔တည္းမဟုတ္၊မိုးေကာင္းကင္ကိုလက္ႏွင့္ထြာ၍ တိုင္းတာနိုင္သူရွိပါသေလာ။ ေျမဆီလႊာရွိသမၽွကိုခြက္ဖလားတြင္ထည့္ ထားနိုင္သူ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ေတာင္ႀကီးေတာင္ငယ္တို႔ကို ခ်ိန္ခြင္ႏွင့္ခ်ိန္စက္နိုင္သူရွိပါသေလာ။

13ထာဝရဘုရားအားအဘယ္သို႔ျပဳရမည္ ဟု ေျပာဆိုနိုင္သူရွိပါသေလာ။ အဘယ္သူသည္ကိုယ္ေတာ္အားသြန္သင္ နိုင္ပါသနည္း။ သို႔တည္းမဟုတ္အႀကံဉာဏ္ေပးနိုင္ ပါသနည္း။

14ဤမည္ေသာအမွုတို႔ကိုအဘယ္သို႔ျပဳရ မည္ကို သိနိုင္ရန္ အသိပညာႏွင့္ဉာဏ္ပညာမ်ားကိုရရွိ နိုင္ရန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အဘယ္သူႏွင့္တိုင္ပင္ေတာ္မူပါသနည္း။

15ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌လူမ်ိဳးတကာ တို႔သည္ ဘာမၽွမဟုတ္ပါ။ သူတို႔သည္ေရစက္တစ္စက္ကဲ့သို႔သာ ျဖစ္ေပသည္။ ရပ္ေဝးရွိကၽြန္းတို႔သည္လည္းျမဴမွုန္တမၽွ သာလၽွင္ အေလးခ်ိန္စီးၾက၏။

16ေလဗႏုန္ေတာတြင္ရွိသမၽွေသာတိရစၧာန္တို႔ သည္ ငါတို႔ဘုရားသခင္အားယဇ္ပူေဇာ္ရန္အတြက္ မလုံေလာက္။ ထိုေတာမွသစ္ပင္တို႔သည္လည္းမီးေမႊးရန္အတြက္ မလုံေလာက္။

17လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ေရွ႕ေတာ္၌ အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္ၾက၏။

18ဘုရားသခင္အားအဘယ္သူႏွင့္ ႏွိုင္းယွဥ္နိုင္ပါမည္နည္း။ ကိုယ္ေတာ္၏ပုံသဏၭာန္ေတာ္ကိုသင္တို႔ အဘယ္သို႔ေဖာ္ျပနိုင္ပါမည္နည္း။

19ကိုယ္ေတာ္သည္အတတ္ပညာသည္မ်ားသြန္း လုပ္၍၊ ပန္းထိမ္ဆရာတို႔ေရႊျဖင့္မြမ္းမံကာ၊ေငြ အေျခခံတြင္ တပ္ဆင္ထားသည့္႐ုပ္တုႏွင့္မတူ။

20ေငြ၊ေရႊ၊မတတ္နိုင္သူသည္မေဆြးေျမ့နိုင္သည့္ သစ္သားကိုေရြးခ်ယ္တတ္၏။ သူသည္ျမဲၿမံစြာရပ္တည္နိုင္သည့္ ႐ုပ္တုကိုျပဳလုပ္ရန္ကၽြမ္းက်င္သူပန္းပု ဆရာကို ရွာတတ္၏။

21ကမၻာေျမႀကီးအဘယ္သို႔ျဖစ္ေပၚလာသည္ အေၾကာင္းကိုသင္တို႔မၾကားဘူးၾကပါသေလာ။ ေရွးမဆြကပင္လၽွင္သင္တို႔အားေဖာ္ျပခဲ့သူ မရွိပါသေလာ။ သင္တို႔မၾကားဘူးၾကမသိၾကပါသေလာ။

22ကမၻာေျမႀကီးကိုျဖစ္ေပၚေစသူကား ေျမႀကီးႏွင့္မိုးေကာင္းကင္၏အထက္၌ရွိေသာ ပလႅင္ေတာ္ေပၚတြင္စံပယ္ေတာ္မူေသာအရွင္ ေပတည္း။ ေအာက္ေျမႀကီးေပၚရွိလူတို႔သည္ကား ပုရြက္ဆိတ္မ်ားကဲ့သို႔ေသးငယ္သည္ဟု ထင္မွတ္ရေပသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္မိုးေကာင္းကင္ကို မ်က္ႏွာၾကက္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ လူတို႔ေနထိုင္ရာတဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖန႔္ေတာ္မူ၏။

23ကိုယ္ေတာ္သည္တန္ခိုးႀကီးေသာဘုရင္တို႔ကို ျဖဳတ္ခ်ေတာ္မူ၍၊ ထိုသူတို႔ကိုမေရရာေသာသူမ်ားအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲေစေတာ္မူ၏။

24သူတို႔သည္စိုက္ပ်ိဳး၍အျမစ္စြဲကာစ အပင္ငယ္မ်ားႏွင့္တူၾက၏။ ထာဝရဘုရားသည္ေလကိုတိုက္ေစေတာ္မူ ေသာအခါ၊ ထိုအပင္တို႔သည္ေျခာက္ေသြ႕၍ဖြဲသဖြယ္ လြင့္ပါသြားကုန္၏။

25ျမင့္ျမတ္သန႔္ရွင္းေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကို အဘယ္သူႏွင့္ႏွိုင္းယွဥ္နိုင္ပါမည္နည္း။ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္တူေသာသူတစ္စုံတစ္ေယာက္ ရွိပါသေလာ။

26မိုးေကာင္းကင္သို႔ေမၽွာ္ၾကည့္ၾကေလာ့။ သင္တို႔ျမင္ရသည့္ၾကယ္မ်ားကိုအဘယ္သူ ဖန္ဆင္းေတာ္မူပါသနည္း။ ယင္းတို႔အားစစ္သည္ဗိုလ္ေျခသဖြယ္ ထုတ္ေဆာင္လာေတာ္မူေသာအရွင္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ၾကယ္မ်ားကိုေရတြက္ ထားေတာ္မူၿပီးလၽွင္နာမည္တပ္၍ ေခၚေတာ္မူပါသည္တကား။ ကိုယ္ေတာ္သည္လြန္စြာတန္ခိုးႀကီးေတာ္မူသျဖင့္ ထိုၾကယ္တို႔သည္တစ္လုံးတစ္ေလမၽွ ေပ်ာက္ပ်က္သည့္အခါဟူ၍မရွိ။

27အို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၊ ထိုသို႔ျဖစ္ပါမူ ထာဝရဘုရားသည္သင္တို႔၏ဆင္းရဲဒုကၡ မ်ားကို သိေတာ္မမူဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း သင္တို႔၏အမွုကိစၥမ်ားအဆင္ေျပေရးအတြက္ စိတ္ဝင္စားေတာ္မမူဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္သင္တို႔သည္ ညည္းညဴၾကပါသနည္း။

28ထာဝရဘုရားသည္ကာလအစဥ္အဆက္ တည္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို သင္တို႔မသိၾကပါသေလာ။ မၾကားဘူးၾကပါသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ကမၻာေလာကကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္အဘယ္အခါ၌မၽွေမာပန္း ႏြမ္းလ်ေတာ္မမူပါ။ အဘယ္သူမၽွကိုယ္ေတာ္၏အႀကံအစည္ေတာ္ တို႔ကို နားမလည္နိုင္ပါ။

29ကိုယ္ေတာ္သည္ႏြမ္းလ်ေမာပန္းသူတို႔ကို အားေပးေတာ္မူပါ၏။

30အသက္အရြယ္ငယ္သူမ်ားပင္လၽွင္ ႏြမ္းလ်ေမာပန္းတတ္ၾက၏။ လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္အားအင္ကုန္ခန္း၍ လဲက်ၾကေလသည္။

31သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရား၏အကူ အညီကို ယုံၾကည္ကိုးစားသူတို႔မူကား၊ ခြန္အားသစ္ကို ရရွိၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္လင္းယုန္ငွက္ကဲ့သို႔ပ်ံတက္ၾကလိမ့္မည္။ ေျပးေသာ္လည္းေမာပန္းၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ ခရီးသြားေသာ္လည္းႏြမ္းနယ္ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →