Zechariah 4

Burmese MSBU

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ငါနှင့်စကားပြောခဲ့သောကောင်းကင်တမန်သည် ပြန်လာ၍ အိပ်ပျော်နေသူကို လှုပ်နှိုးသကဲ့သို့ ငါ့ကို နှိုးပြီးလျှင်

2ငါ့အား “သင်မည်သည့်အရာကို မြင်သနည်း”ဟု မေးသော် ငါကလည်း “ထိပ်တွင် ဖလားတစ်ခုပါပြီး ရွှေအတိဖြစ်သောဆီမီးခုံကို မြင်ရပါ၏။ ထိုဆီမီးခုံတွင် အလက်ခုနစ်ခုပါ၏။ ထိုအလက်များထိပ်တွင် မီးခွက် ခုနစ်ခုပါရှိ၏။

3ထို့ပြင် ဆီမီးခုံအနီး ဖလား၏ယာဘက်တွင်တစ်ပင်၊ ဝဲဘက်တွင်တစ်ပင် သံလွင်ပင်နှစ်ပင်ကို မြင်ရပါ၏”ဟု ပြန်ဖြေ၏။

4ထို့နောက် ငါနှင့်စကားပြောသောကောင်းကင်တမန်အား ငါက “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ ဤအရာများကား မည်သို့ ဆိုလိုပါသနည်း”ဟု မေးလျှောက်လျှင်

5ငါနှင့်စကားပြောသောကောင်းကင်တမန်က “ဤအရာများ မည်သို့ ဆိုလိုသည်ကို သင် မသိသလော”ဟု ပြန်မေး၏။ ငါကလည်း “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ အကျွန်ုပ်မသိပါ”ဟု ပြန်လျှောက်၏။

6ထိုအခါ သူက ငါ့အား “ဤကား ဇေရုဗဗေလထံသို့ရောက်လာသော ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ထာဝရဘုရားက ‘စစ်သည်ဗိုလ်ခြေကြောင့် မဟုတ်။ အစွမ်းတန်ခိုးကြောင့်မဟုတ်။ ငါ့ဝိညာဉ်အားဖြင့်သာ ဖြစ်၏။

7အို တောင်ကြီး၊ သင်သည် မည်သူနည်း။ သင်သည် ဇေရုဗဗေလရှေ့တွင် လွင်ပြင် ဖြစ်သွားရလိမ့်မည်။ သူသည် ထောင့်ချုပ်ကျောက်ကို ထုတ်ယူလာသောအခါ “ကောင်းပေ၏။ ကောင်းပေ၏”ဟု ဩဘာပေးကြလိမ့်မည်’ဟူ၍ မိန့်တော်မူသည်”ဟု ပြောပြ၏။

8တစ်ဖန် ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ရောက်လာ၍

9“ဇေရုဗဗေလကိုယ်တိုင် ဤအိမ်တော်ကို အုတ်မြစ်ချခဲ့ပြီ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြီးတိုင် ဆက်လက်တည်ဆောက်လိမ့်မည်။ သို့မှ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို သင်တို့ သိရကြလိမ့်မည်။

10သေးငယ်သောအမှုများပြုသောနေ့ရက်ကို မည်သူ မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း။ သို့သော် မြေတစ်ပြင်လုံးကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလျက်နေသော ထာဝရဘုရား၏မျက်လုံးတော်ခုနစ်လုံးသည် ဇေရုဗဗေလလက်ထဲမှ ချိန်သီးတုံးကိုမြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြ၏”ဟု မိန့်ဆို၏။

11ငါကလည်း “ဆီမီးခုံ၏လက်ယာဘက်နှင့်လက်ဝဲဘက်ရှိ သံလွင်ပင်နှစ်ပင်ကား မည်သို့ ဆိုလိုသနည်း”ဟု မေးလျှောက်၏။

12တစ်ဖန် ငါက “ရွှေရည်စီးဆင်းနေသောရွှေပြွန်နှစ်ခုဘေးရှိ သံလွင်ပင်မှဖြာထွက်သောအလက်နှစ်ခုကား မည်သို့ ဆိုလိုသနည်း”ဟု မေးလျှောက်ရာ

13သူက “ဤအရာများ မည်သို့ ဆိုလိုသည်ကို သင်မသိသလော”ဟု မေးလျှင် ငါကလည်း “အကျွန်ုပ်၏သခင်၊ အကျွန်ုပ်မသိပါ”ဟု ပြန်လျှောက်၏။

14သူကလည်း “ဤအရာများကား မြေတစ်ပြင်လုံး၏အရှင်ရှေ့၌ ခစားသော ဘိသိက်ခံရသူနှစ်ဦးကို ဆိုလိုသည်”ဟု မိန့်ဆိုလေ၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →