1 Corinthians 12

Burmese MSBZ

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ညီအစ္ကိုတို႔၊ ဝိညာဥ္ဆုေက်းဇူးမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကို သင္တို႔မသိဘဲ မေနေစလိုပါ။

2သင္တို႔သည္ ဘာသာျခားျဖစ္ၾကစဥ္က စကားမေျပာႏိုင္ေသာ႐ုပ္တုမ်ားထံသို႔ တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းခံရ၍ လမ္းလြဲခဲ့ၾကသည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။

3ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔အား ငါသိေစလိုသည္မွာ မည္သူကမွ် ဘုရားသခင္၏ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ “ေယရႈသည္ က်ိန္ျခင္းကိုခံပါေစ”ဟု ေျပာဆိုမည္မဟုတ္။ ထို႔အတူ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္မဟုတ္လွ်င္ မည္သူကမွ် “ေယရႈသည္ သခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏”ဟူ၍ မေျပာဆိုႏိုင္ေပ။

4ဆုေက်းဇူးသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေသာ္လည္း ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ တစ္ပါးတည္းရွိ၏။

5အမႈေတာ္လုပ္ငန္းသည္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေသာ္လည္း သခင္ဘုရားသည္ တစ္ပါးတည္းရွိ၏။

6လုပ္ေဆာင္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိေသာ္လည္း လူအေပါင္းတို႔၌ ခပ္သိမ္းေသာအမႈကိုျပဳေတာ္မူေသာဘုရားသခင္သည္ တစ္ပါးတည္းရွိ၏။

7သို႔ေသာ္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ တစ္ဦးစီ၌ ဝိညာဥ္ေတာ္၏ထင္ရွားျခင္းအခြင့္ကိုေပးေတာ္မူ၏။

8အေၾကာင္းမူကား ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ တစ္ေယာက္ေသာသူအား ဉာဏ္ပညာစကားကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ အျခားတစ္ဦးအား အသိပညာစကားကိုလည္းေကာင္း၊

9ထိုဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ အျခားတစ္ဦးအား ယုံၾကည္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္း အားျဖင့္ အျခားတစ္ဦးအား အနာေရာဂါၿငိမ္းေစႏိုင္ေသာဆုေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊

10အျခားတစ္ဦးအား တန္ခိုးလကၡဏာျပဳေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ အျခားတစ္ဦးအား ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ အျခားတစ္ဦးအား စိတ္ဝိညာဥ္တို႔ကိုပိုင္းျခား၍သိရွိႏိုင္ေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ အျခားတစ္ဦးအား အျခားေသာဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုႏိုင္ေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ အျခားတစ္ဦးအား ထိုဘာသာစကားမ်ား၏အနက္ကိုေဖာ္ျပႏိုင္ေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူ၏။

11ထိုဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းသည္ ဤအမႈအရာအလုံးစုံတို႔ကို လုပ္ေဆာင္ေတာ္မူ၍ အလိုေတာ္ရွိသည့္အတိုင္း ထိုဆုေက်းဇူးမ်ားကို တစ္ဦးစီအား အသီးသီးခြဲေဝေပးေတာ္မူ၏။

12ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာသည္ တစ္ခုတည္းျဖစ္ေသာ္လည္း အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားစြာရွိ၍ ကိုယ္ခႏၶာ၌အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားစြာရွိေသာ္လည္း အားလုံးသည္ ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုတည္းျဖစ္သကဲ့သို႔ ခရစ္ေတာ္သည္လည္း ထိုနည္းတူျဖစ္ေတာ္မူ၏။

13အေၾကာင္းမူကား ဂ်ဴးလူမ်ိဳးျဖစ္ေစ၊ ဂရိလူမ်ိဳးျဖစ္ေစ၊ ကြၽန္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္လပ္သူျဖစ္ေစ ငါတို႔ရွိသမွ်သည္ ဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းအားျဖင့္ ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုတည္းထဲသို႔ ဗတၱိဇံခံၾကၿပီး အားလုံးသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းကို ေသာက္ရၾက၏။

14ကိုယ္ခႏၶာ၌ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုတည္းသာရွိသည္မဟုတ္ဘဲ မ်ားစြာရွိ၏။

15ေျခက “ငါသည္ လက္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္မဆိုင္”ဟု ဆိုလွ်င္ ထိုသို႔ဆိုေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္မဆိုင္ေတာ့သည္မဟုတ္။

16နားကလည္း “ငါသည္ မ်က္စိမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္မဆိုင္”ဟု ဆိုလွ်င္ ထိုသို႔ဆိုေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္မဆိုင္ေတာ့သည္မဟုတ္။

17ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုလုံးသည္ မ်က္စိျဖစ္လွ်င္ မည္သို႔ၾကားႏိုင္မည္နည္း။ ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုလုံးသည္ နားျဖစ္လွ်င္ မည္သို႔အနံ႔ရႏိုင္မည္နည္း။

18သို႔ရာတြင္ ဘုရားသခင္သည္ အလိုေတာ္ရွိသည့္အတိုင္း ထိုအဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ကိုယ္ခႏၶာ၌ အသီးသီးျပင္ဆင္ေပးေတာ္မူ၏။

19အားလုံးသည္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတစ္မ်ိဳးတည္းျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ကိုယ္ခႏၶာသည္ အဘယ္မွာရွိမည္နည္း။

20ယခုမူကား အဂၤါအစိတ္အပိုင္းသည္ မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း ကိုယ္ခႏၶာသည္ တစ္ခုတည္းရွိ၏။

21မ်က္စိက လက္အား “သင့္ကို ငါအလိုမရွိ”ဟု ေျပာ၍မရသကဲ့သို႔ ဦးေခါင္းကလည္း ေျခတို႔အား “သင္တို႔ကို ငါအလိုမရွိ”ဟု ေျပာ၍မရေပ။

22ထိုမွ်မက ကိုယ္ခႏၶာ၌ ပို၍အားနည္းသည္ဟုထင္ရေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတို႔သည္ ပို၍ပင္လိုအပ္ေသာ အဂၤါမ်ားျဖစ္ၾက၏။

23ကိုယ္ခႏၶာတြင္ ဂုဏ္သေရမဲ့သည္ဟုထင္ရေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတို႔ကို ပို၍ႀကီးေသာဂုဏ္သေရျဖင့္ ငါတို႔ဆင္ယင္တတ္ၾက၏။ ငါတို႔၏အျမင္မတင့္တယ္ေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားကိုလည္း အျမင္တင့္တယ္ေအာင္ ပို၍ဂ႐ုစိုက္တတ္၏။

24အျမင္တင့္တယ္ေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားမူကား ထိုသို႔ျပဳရန္မလိုအပ္ေပ။ သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ ဂုဏ္ငယ္ေသာ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားအား သာ၍ႀကီးေသာဂုဏ္သေရကိုေပး၍ ကိုယ္ခႏၶာကို ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕စည္းေတာ္မူ၏။

25ဤသည္ကား ကိုယ္ခႏၶာ၌ ကြဲျပားမႈမရွိဘဲ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားသည္ အခ်င္းခ်င္းဂ႐ုစိုက္ၾကေစရန္အတြက္ျဖစ္၏။

26သို႔ျဖစ္၍ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုသည္ ေဝဒနာခံစားရလွ်င္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းရွိသမွ်သည္ အတူတကြခံစားရၾက၏။ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုသည္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းခံရလွ်င္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းရွိသမွ်သည္ အတူတကြဝမ္းေျမာက္ၾက၏။

27သင္တို႔သည္ ခရစ္ေတာ္၏ကိုယ္ခႏၶာျဖစ္ၾကၿပီး အသီးသီးသည္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားျဖစ္ၾက၏။

28ဘုရားသခင္သည္ အသင္းေတာ္၌ ပထမအေနျဖင့္ တမန္ေတာ္မ်ား၊ ဒုတိယအေနျဖင့္ ပေရာဖက္မ်ား၊ တတိယအေနျဖင့္ ဆရာမ်ား၊ ထို႔ေနာက္ တန္ခိုးလကၡဏာကိုျပဳေသာသူမ်ား၊ ထို႔ေနာက္ အနာေရာဂါၿငိမ္းေစႏိုင္ေသာဆုေက်းဇူးရရွိသူမ်ား၊ ကူညီမစသူမ်ား၊ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား၊ အျခားေသာဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုေသာသူမ်ား စသည္တို႔ကို ခန႔္ထားေတာ္မူ၏။

29အားလုံးသည္ တမန္ေတာ္ျဖစ္သေလာ။ အားလုံးသည္ ပေရာဖက္ျဖစ္သေလာ။ အားလုံးသည္ ဆရာျဖစ္သေလာ။ အားလုံးသည္ တန္ခိုးလကၡဏာျပဳေသာသူျဖစ္သေလာ။

30အားလုံးသည္ အနာေရာဂါၿငိမ္းေစႏိုင္ေသာဆုေက်းဇူးကိုရရွိသေလာ။ အားလုံးသည္ အျခားေသာဘာသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုသေလာ။ အားလုံးသည္ ၎၏အနက္ကိုဖြင့္ႏိုင္သေလာ။

31သင္တို႔မူကား ပို၍ျမတ္ေသာဆုေက်းဇူးတို႔ကို အလြန္လိုခ်င္ေသာစိတ္ရွိၾကေလာ့။ ငါသည္ သင္တို႔အား သာ၍ထူးျမတ္ေသာလမ္းကို ျပဦးမည္။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →