1 Samuel 15

Burmese MSBZ

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ထို႔ေနာက္မွ ရွေမြလက ေရွာလုမင္းႀကီးအား “ထာဝရဘုရားသည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ သင့္ကို ဘိသိက္ေပးရန္ ငါ့အား ေစလႊတ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ယခု ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္စကားကို နားေထာင္ေလာ့။

2ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္လာစဥ္ လမ္းခရီးတြင္ သူတို႔အား အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ ဆီးတားခဲ့သည့္အမႈကို ငါမွတ္ထား၏။

3ယခု သြား၍ အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ကို တိုက္ခိုက္ေလာ့။ သူတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာအရာအားလုံးကို ဖ်က္ဆီးပစ္ေလာ့။ မႏွေျမာႏွင့္။ ေယာက္်ား၊ မိန္းမ၊ ကေလးမွစ၍ ႏို႔စို႔ကေလးသူငယ္မ်ားအပါအဝင္ ႏြား၊ သိုး၊ ကုလားအုတ္၊ ျမည္းတို႔ကို သတ္ျဖတ္ေလာ့’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆို၏။

4ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ လူတို႔ကိုေခၚယူစုစည္း၍ ေတလိမ္ၿမိဳ႕တြင္ ေရတြက္ၾကည့္ရာ ေျခလ်င္တပ္သား အေယာက္ႏွစ္သိန္း၊ ယုဒအမ်ိဳးသား တစ္ေသာင္းရွိ၏။

5ဤသို႔ျဖင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ အာမလက္ၿမိဳ႕သို႔ခ်ီတက္၍ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ ကင္းပုန္းခ်ထား၏။

6ေရွာလုမင္းႀကီးက ေကနိလူမ်ိဳးတို႔အား “အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ထံမွ ေဝးစြာထြက္သြားေလာ့။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သင္တို႔ကို သူတို႔ႏွင့္အတူ ဖ်က္ဆီးမိလိမ့္မည္။ အစၥေရးအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ အီဂ်စ္ျပည္မွ ထြက္လာစဥ္က သင္တို႔သည္ သူတို႔အားေမတၱာက႐ုဏာကို ျပသခဲ့ၿပီ”ဟု ဆိုသျဖင့္ ေကနိလူမ်ိဳးတို႔သည္ အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ထံမွ ထြက္သြားၾက၏။

7ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဟဝိလအရပ္မွ အီဂ်စ္ျပည္အေရွ႕ဘက္ရွိ ရႈရအရပ္တိုင္ေအာင္ အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ကို တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းေလ၏။

8အာမလက္ဘုရင္အာဂတ္မင္းႀကီးကို အရွင္ဖမ္းၿပီး သူ၏လူအေပါင္းတို႔ကို ဓားျဖင့္ သတ္ျဖတ္ပစ္ေလ၏။

9သို႔ေသာ္ ေရွာလုမင္းႀကီးႏွင့္ တပ္သားတို႔သည္ အာဂတ္မင္းႀကီးကို ခ်မ္းသာေပး၏။ အေကာင္းဆုံးေသာသိုးႏြားမ်ား၊ ဆူၿဖိဳးေသာႏြားသငယ္မ်ား၊ သိုးသငယ္မ်ားႏွင့္ တန္ဖိုးရွိေသာအရာအားလုံးကိုမူ ႏွေျမာ၍ မဖ်က္ဆီးလိုၾက။ တန္ဖိုးမရွိ၊ အသုံးမဝင္ေသာအရာတို႔ကိုကား အကုန္ဖ်က္ဆီးပစ္ေလ၏။

10ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ရွေမြလထံသို႔ေရာက္လာ၍

11“ေရွာလုကို ဘုရင္တင္ေျမႇာက္မိ၍ ငါဝမ္းနည္း၏။ သူသည္ ငါ့စကားကို မနာခံ၊ ငါ့ထံမွလမ္းလြဲသြားၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ရွေမြလသည္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္၍ ထာဝရဘုရားထံ တစ္ညလုံးေအာ္ဟစ္ဆုေတာင္းေလ၏။

12ရွေမြလသည္ နံနက္ေစာေစာထ၍ ေရွာလုမင္းႀကီးကို သြားေတြ႕၏။ သို႔ေသာ္ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ရွေမြလအား “ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ကရေမလၿမိဳ႕သို႔သြား၍ မိမိအဖို႔ ဂုဏ္ျပဳေက်ာက္တိုင္ကိုစိုက္ထူၿပီး လွည့္လည္သြားလာကာ ဂိလဂါလၿမိဳ႕ဘက္သို႔ ဆင္းသြားၿပီ”ဟု ၾကားေျပာေလ၏။

13ရွေမြလသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးထံေရာက္ေသာအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ထာဝရဘုရားသည္ အရွင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါေစေသာ။ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္အတိုင္း အကြၽႏ္ုပ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ပါၿပီ”ဟု ဆို၏။

14ထိုအခါ ရွေမြလက “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ယခု ငါၾကားေနရေသာ သိုးေအာ္သံ၊ ႏြားေအာ္သံမ်ားကား အဘယ္နည္း”ဟု ျပန္ေမး၏။

15ေရွာလုမင္းႀကီးက “တပ္သားတို႔သည္ အေကာင္းဆုံးေသာ သိုး၊ ႏြားတို႔ကို ႏွေျမာ၍ အရွင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအားယဇ္ပူေဇာ္ရန္ ထိုအေကာင္တို႔ကို အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ထံမွ ယူေဆာင္လာခဲ့ပါ၏။ က်န္ေသာအရာမ်ားကိုမူ အကုန္ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါသည္”ဟု ျပန္ေျဖ၏။

16ထိုအခါ ရွေမြလက ေရွာလုမင္းႀကီးအား “ေနပါဦး။ မေန႔ညက ထာဝရဘုရား ငါ့အား မိန႔္ေတာ္မူေသာစကားကို သင့္အား ငါေျပာျပမည္”ဟု ဆိုလွ်င္ ေရွာလုမင္းႀကီးကလည္း “ေျပာပါေလာ့”ဟု ဆို၏။

17ရွေမြလက “သင္သည္ သင့္ကိုယ္သင္ ေသးသိမ္ေသာသူဟု ထင္မွတ္ေသာ္လည္း အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔၏အႀကီးအမႉး ျဖစ္လာသည္မဟုတ္ေလာ။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ရွင္ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးေတာ္မူ၏။

18ထာဝရဘုရားသည္ မိမိအမႈေတာ္ကိုထမ္းေဆာင္ရန္ သင့္ကို ေစလႊတ္ခဲ့၏။ သင့္အား ‘အျပစ္သားအာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ကို သြားေရာက္ေခ်မႈန္းေလာ့။ တစ္ေယာက္မက်န္အကုန္ေခ်မႈန္းေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူခဲ့၏။

19သို႔ျဖစ္လ်က္ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို မနာခံသနည္း။ တိုက္ရာပါပစၥည္းတို႔ကို အသည္းအသန္လုယူျခင္းျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေမွာက္၌ မေကာင္းမႈကို ျပဳရသနည္း”ဟု ဆို၏။

20ေရွာလုမင္းႀကီးကလည္း ရွေမြလအား “ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို အကြၽႏ္ုပ္နာခံပါ၏။ ထာဝရဘုရားေစခိုင္းသည့္အတိုင္းသြား၍ အမႈေတာ္ကိုထမ္းေဆာင္ပါ၏။ အာမလက္ဘုရင္အာဂတ္မင္းႀကီးကို ဖမ္းေခၚခဲ့ၿပီး အာမလက္လူမ်ိဳးတို႔ကို အကုန္ေခ်မႈန္းခဲ့ပါ၏။

21တပ္သားတို႔သည္ ဂိလဂါလၿမိဳ႕တြင္ အရွင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားထံ ယဇ္ပူေဇာ္ရန္ က်ိန္ျခင္းခံရေသာအရာျဖစ္သည့္ တိုက္ရာပါပစၥည္းတို႔ထဲမွ အေကာင္းဆုံးသိုးႏြားတို႔ကို ယူခဲ့ပါ၏”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

22ရွေမြလကလည္း “ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နာခံျခင္းထက္ မီးရႈိ႕ရာယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းကို ထာဝရဘုရား ပို၍ႏွစ္သက္ေတာ္မူမည္ေလာ။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ နာခံျခင္းသည္ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းထက္ ပို၍ေကာင္း၏။ အာ႐ုံစိုက္နားေထာင္ျခင္းသည္ သိုးထီးအဆီထက္ ပို၍ေကာင္း၏။

23ပုန္ကန္ျခင္းအျပစ္သည္ ဂမၻီရပညာသုံးျခင္းအျပစ္ႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ ေခါင္းမာျခင္းသည္ မေကာင္းမႈျပဳျခင္း၊ ႐ုပ္တုကိုးကြယ္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။ သင္သည္ ထာဝရဘုရား၏စကားကိုပယ္ေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း သင့္ကို ဘုရင္အျဖစ္မွပယ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု သူ႔အား ဆို၏။

24ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးက ရွေမြလအား “အကြၽႏ္ုပ္ အျပစ္ျပဳမိပါၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ လူတို႔ကိုေၾကာက္၍ သူတို႔စကားကို နားေထာင္မိေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ႏွင့္ အရွင္၏စကားကို လြန္ဆန္မိပါၿပီ။

25ယခုမွာ အကြၽႏ္ုပ္၏အျပစ္ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ ထာဝရဘုရားကို အကြၽႏ္ုပ္ရွိခိုးကိုးကြယ္ရပါမည့္အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူ ျပန္လိုက္လာပါ”ဟု ဆို၏။

26သို႔ေသာ္ ရွေမြလက ေရွာလုမင္းႀကီးအား “သင္ႏွင့္အတူ ငါျပန္မလိုက္ပါ။ သင္သည္ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို ပယ္ေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း သင့္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္မွ ပယ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆို၏။

27ထို႔ေနာက္ ရွေမြလ လွည့္ထြက္သြားမည္အျပဳတြင္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ သူ၏ဝတ္႐ုံစြန္းကို လွမ္းဆြဲလိုက္ရာ ဝတ္႐ုံစုတ္ၿပဲသြားေလ၏။

28ထိုအခါ ရွေမြလက “ယေန႔ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္လက္ထဲရွိ အစၥေရးႏိုင္ငံေတာ္ကို ႐ုပ္သိမ္းၿပီး သင့္ထက္ေကာင္းေသာသင့္အိမ္နီးခ်င္းအား ေပးအပ္ေတာ္မူၿပီ။

29အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုန္းပိုင္ရွင္သည္ မုသားမႁမြက္ဆို၊ စိတ္ေတာ္လည္း ေျပာင္းလဲမည္မဟုတ္။ စိတ္ေတာ္ေျပာင္းလဲရေအာင္ လူျဖစ္သည္မဟုတ္”ဟု သူ႔အား ဆို၏။

30သို႔ေသာ္ သူက “အကြၽႏ္ုပ္ျပစ္မွားမိပါၿပီ။ သို႔ေသာ္ ယခု အကြၽႏ္ုပ္၏လူမ်ိဳး သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ေရွ႕၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ေရွ႕တြင္ အသေရမပ်က္ရပါေစႏွင့္။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အရွင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ရွိခိုးကိုးကြယ္ရပါမည့္အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူ ျပန္လိုက္ခဲ့ပါ”ဟု ဆိုျပန္၏။

31ထို႔ေၾကာင့္ ရွေမြလသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးႏွင့္အတူ ျပန္လိုက္ခဲ့၏။ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္လည္း ထာဝရဘုရားကို ရွိခိုးကိုးကြယ္ေလ၏။

32ရွေမြလက “အာမလက္ဘုရင္အာဂတ္မင္းႀကီးကို ငါ့ထံေခၚခဲ့ေလာ့”ဟု ဆိုလွ်င္ အာဂတ္သည္ “ခါးသီးေသာေသျခင္းေဘးမွ လြတ္ၿပီ”ဟု ေတြးလ်က္ ဝမ္းသာအားရႏွင့္ ရွေမြလထံသို႔ လာခဲ့၏။

33သို႔ေသာ္ ရွေမြလက သူ႔အား “သင့္ဓားသည္ မိခင္တို႔ကို သားသမီးဆုံးပါးေစသကဲ့သို႔ သင့္မိခင္သည္လည္း မိန္းမတို႔တြင္ သားသမီးဆုံးပါးသူ ျဖစ္ရမည္”ဟု ဆိုၿပီး ရွေမြလသည္ အာဂတ္ကို ဂိလဂါလၿမိဳ႕တြင္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ အပိုင္းပိုင္းခုတ္ျဖတ္လိုက္ေလ၏။

34ထို႔ေနာက္ ရွေမြလသည္ ရာမၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြား၍ ေရွာလုမင္းႀကီးမူကား ဂိဗာၿမိဳ႕ရွိ မိမိနန္းေတာ္သို႔ တက္သြား၏။

35ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ရွေမြလ အနိစၥေရာက္သည္အထိ ေရွာလုမင္းႀကီးႏွင့္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆုံျခင္းမရွိေတာ့ေပ။ သို႔ေသာ္ ရွေမြလသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးအတြက္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရေလ၏။ ထာဝရဘုရားသည္လည္း ေရွာလုကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ ခန႔္ထားသည့္အျဖစ္ေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းေတာ္မူ၏။

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →