1 Samuel 16

Burmese MSBZ

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ရွေမြလအား “ေရွာလုအဖို႔ မည္သည့္အခ်ိန္ထိ သင္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေနမည္နည္း။ သူ႔ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္မွ ငါ ပယ္လိုက္ၿပီ။ သင့္ဦးခ်ိဳဆီဘူးကို ဆီျဖည့္၍သြားေလာ့။ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သား ေယရွဲထံသို႔ သင့္ကို ငါေစလႊတ္မည္။ ငါ့အဖို႔ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးကို သူ၏သားမ်ားထဲမွာ ငါေတြ႕ထားၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

2ထိုအခါ ရွေမြလက “အကြၽႏ္ုပ္ မည္သို႔သြားႏိုင္ပါမည္နည္း။ ေရွာလုၾကားလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ကို သတ္ပါလိမ့္မည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္လွ်င္ ထာဝရဘုရားက “ႏြားအုပ္ထဲမွ ႏြားမတမ္းတစ္ေကာင္ကိုယူ၍ ‘ထာဝရဘုရားထံ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႔ ငါလာသည္’ဟု ဆိုေလာ့။

3ေယရွဲကို ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲသို႔ ဖိတ္ေခၚရမည္။ သင္ျပဳရမည့္အမႈကို ငါျပမည္။ သင့္အား ငါေဖာ္ျပေသာသူကို ငါ့အဖို႔ သင္ဘိသိက္ေပးရမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

4ရွေမြလလည္း ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ျပဳ၏။ သူသည္ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ ထိုၿမိဳ႕၏သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္ၾကၿပီး သူႏွင့္လာေတြ႕၍ “အရွင္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လာသေလာ”ဟု ေမးၾက၏။

5ရွေမြလကလည္း “ထာဝရဘုရားထံ ယဇ္ပူေဇာ္ဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လာပါ၏။ ကိုယ္ကို စင္ၾကယ္ေစၾကၿပီး ငါႏွင့္အတူ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲသို႔ လာၾကေလာ့”ဟု သူတို႔အား ဆို၏။ ေယရွဲႏွင့္ သူ႔သားမ်ားကိုလည္း စင္ၾကယ္ေအာင္ျပဳၿပီးမွ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲသို႔လာရန္ ဖိတ္ေခၚ၏။

6သူတို႔ေရာက္လာၾကေသာအခါ ရွေမြလသည္ ဧလ်ာဘကိုျမင္လွ်င္ “ထာဝရဘုရား ဘိသိက္ေပးမည့္သူသည္ ေရွ႕ေမွာက္ေတာ္သို႔ ေရာက္ၿပီ”ဟု ေတြး၏။

7ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ရွေမြလအား “သူ၏႐ုပ္ရည္အဆင္းႏွင့္ အရပ္အေမာင္းကို မၾကည့္ႏွင့္။ သူ႔ကို ငါပယ္ၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ လူျမင္သကဲ့သို႔ ျမင္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။ လူသည္ အျပင္ပန္းသဏၭာန္ကိုသာ ၾကည့္တတ္၏။ ထာဝရဘုရားမူကား စိတ္ႏွလုံးကို ၾကည့္ေတာ္မူ၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

8တစ္ဖန္ ေယရွဲသည္ အဘိနဒပ္ကို ရွေမြလေရွ႕သို႔ ေခၚလာျပလွ်င္ ရွေမြလက “ဤသူကိုလည္း ထာဝရဘုရား ေ႐ြးေတာ္မမူ”ဟု ဆို၏။

9တစ္ဖန္ ေယရွဲသည္ ရွမၼကို ေခၚလာျပလွ်င္ ရွေမြလက “သူ႔ကိုလည္း ထာဝရဘုရား ေ႐ြးေတာ္မမူ”ဟု ဆို၏။

10ေယရွဲသည္ သားခုနစ္ေယာက္ကို ရွေမြလေရွ႕သို႔ ေခၚလာျပ၏။ သို႔ေသာ္ ရွေမြလက ေယရွဲအား “သူတို႔ကို ထာဝရဘုရားေ႐ြးေတာ္မမူ”ဟူ၍သာ ေျပာ၏။

11ထို႔ေနာက္ ရွေမြလက ေယရွဲအား “သင္၌ သား ကုန္ၿပီေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ သူက “အငယ္ဆုံးသား ရွိပါေသး၏။ ယခု သိုးေက်ာင္းလ်က္ရွိပါ၏”ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ရွေမြလက ေယရွဲအား “သူ႔ကို လူလႊတ္၍ ေခၚေပးပါေလာ့။ သူမလာမခ်င္း ငါတို႔ထိုင္၍စားေသာက္ရမည္မဟုတ္”ဟု ဆို၏။

12ထို႔ေၾကာင့္ လူလႊတ္၍ သူ႔ကိုေခၚလာေစ၏။ သူသည္ နီျမန္းေသာအသားအေရ၊ လွပေသာမ်က္လုံးႏွင့္ ခန႔္ညားေသာ႐ုပ္ရည္ရွိ၏။ ထာဝရဘုရားက “ဤသူပင္ျဖစ္၏။ ထ၍ သူ႔ကိုဘိသိက္ေပးေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ရွေမြလသည္လည္း ဦးခ်ိဳဆီဘူးကို ယူ၍ သူ႔ညီအစ္ကိုတို႔အလယ္တြင္ သူ႔ကို ဘိသိက္ေပးေလ၏။ ထိုေန႔မွစ၍ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္အေပၚ တည္ေနေတာ္မူ၏။ ရွေမြလလည္း ရာမၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားေလ၏။

14ယခုမွာ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေရွာလုမင္းႀကီးထံမွ ထြက္ခြာၿပီး ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ ဝိညာဥ္ဆိုးသည္ သူ႔ကို ေႏွာင့္ယွက္ေလ၏။

15ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔ကလည္း “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ဝိညာဥ္ဆိုးသည္ အရွင့္ကိုေႏွာင့္ယွက္ပါၿပီတကား။

16ထို႔ေၾကာင့္ အရွင့္ထံခစားေသာအမႈထမ္းတို႔အား ေစာင္းတီးကြၽမ္းက်င္သူတစ္ဦးကို ရွာေဖြေစပါ။ ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ဝိညာဥ္ဆိုးေႏွာင့္ယွက္ေသာအခါတိုင္း ထိုသူေစာင္းတီးေပးလွ်င္ အရွင္ ျပန္ေကာင္းသြားပါလိမ့္မည္”ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။

17ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးက မိမိ၏အမႈထမ္းတို႔အား “ယခုပင္ ေစာင္းတီးကြၽမ္းက်င္သူတစ္ဦးကို ရွာ၍ ငါ့ထံသို႔ေခၚလာေလာ့”ဟု အမိန႔္ေပး၏။

18ထိုအခါ အမႈထမ္းတို႔ထဲမွ တစ္ေယာက္က “ဗက္လင္ၿမိဳ႕သားေယရွဲ၏သားသည္ ေစာင္းတီးကြၽမ္းက်င္ေၾကာင္း သိရပါ၏။ သူသည္ ရဲစြမ္းသတၱိရွိသူ၊ တိုက္ရည္ခိုက္ရည္ရွိသူ၊ အေျပာအဆိုလိမၼာသူ၊ ႐ုပ္ရည္သန႔္ျပန႔္သူျဖစ္၏။ ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူ ရွိေတာ္မူ၏”ဟု ေလွ်ာက္တင္လွ်င္

19ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ေယရွဲထံ တမန္တို႔ကို ေစလႊတ္၍ “သိုးေက်ာင္းေနေသာ သင္၏သားဒါဝိဒ္ကို ငါ့ထံ ေစလႊတ္ေလာ့”ဟု မွာလိုက္ေလ၏။

20ထိုအခါ ေယရွဲသည္ စားစရာမ်ားႏွင့္စပ်စ္ဝိုင္တစ္ဘူးကို ယူ၍ ျမည္းေပၚတြင္တင္ၿပီး ဆိတ္သငယ္တစ္ေကာင္ႏွင့္အတူ မိမိသားဒါဝိဒ္ကို ေရွာလုမင္းႀကီးထံ လႊတ္လိုက္ေလ၏။

21ဒါဝိဒ္သည္ ေရွာလုမင္းႀကီးထံသို႔ေရာက္၍ ေရွ႕ေတာ္၌အခစားဝင္ေသာအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ သူ႔ကို အလြန္သေဘာက်သျဖင့္ မိမိ၏လက္နက္ကိုင္အျဖစ္ ခန႔္အပ္ေလ၏။

22ထို႔ေနာက္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ေယရွဲထံ လူလႊတ္၍ “ဒါဝိဒ္ကို ငါႏွစ္သက္သည္ျဖစ္၍ ငါ့ထံ၌ ခစားေစပါေလာ့”ဟု မွာလိုက္၏။

23ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ဝိညာဥ္ဆိုးသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးကို ေႏွာင့္ယွက္သည့္အခါ ဒါဝိဒ္သည္ ေစာင္းကိုယူ၍ တီးေပး၏။ ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးထံမွ ဝိညာဥ္ဆိုးထြက္သြားသျဖင့္ သူသည္ သက္သာၿပီး ေနေကာင္းသြားေလ၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →