1 Samuel 18

Burmese MSBZ

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ဒါဝိဒ္သည္ ေရွာလုမင္းႀကီးႏွင့္စကားေျပာဆိုၿပီးေနာက္တြင္ ေယာနသန္၏စိတ္သည္ ဒါဝိဒ္၏စိတ္ႏွင့္ၿငိတြယ္သြားၿပီး ေယာနသန္သည္ ကိုယ္ႏွင့္အမွ် ဒါဝိဒ္ကိုခ်စ္ေလ၏။

2ထိုေန႔မွစ၍ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္အား ဖခင္အိမ္သို႔ ျပန္သြားခြင့္မေပးေတာ့ဘဲ ေခၚထားေလ၏။

3ေယာနသန္သည္ ဒါဝိဒ္ကို ကိုယ္ႏွင့္အမွ်ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ကတိသစၥာျပဳေလ၏။

4ထို႔ေနာက္ ေယာနသန္သည္ မိမိဝတ္ထားေသာဝတ္လုံကိုခြၽတ္ၿပီး ဒါဝိဒ္အားေပး၏။ စစ္ဝတ္တန္ဆာမ်ား၊ ဓား၊ ေလးႏွင့္ခါးပန္းတို႔ကိုလည္း ေပး၏။

5ဒါဝိဒ္သည္ ေရွာလုမင္းႀကီးေစခိုင္းသမွ်တို႔၌ ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္အား စစ္သူရဲအုပ္အရာ၌ခန႔္ထားရာ စစ္သည္အေပါင္းတို႔သာမက ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔လည္း သူ႔ကို ႏွစ္သက္သေဘာက်ၾက၏။

6ဒါဝိဒ္အပါအဝင္ စစ္သည္တို႔သည္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးကို ႏွိမ္နင္းရာမွ ျပန္လာေသာအခ်ိန္တြင္ အစၥေရးၿမိဳ႕အသီးသီးတို႔မွ အမ်ိဳးသမီးတို႔သည္ ေရွာလုမင္းႀကီးကို ႀကိဳဆိုရန္ ဝမ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ပတ္သာ၊ ေစာင္းတို႔ကို တီးမႈတ္၍ သီဆိုကခုန္လ်က္ ထြက္လာၾက၏။

7ထိုအမ်ိဳးသမီးတို႔သည္ ကခုန္လ်က္ “ေရွာလုမင္းႀကီးအေထာင္ေထာင္၊ ဒါဝိဒ္အေသာင္းေသာင္း သတ္ေလၿပီ”ဟု သီဆိုၾက၏။

8ထိုသို႔ သီဆိုသည္ကို ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဘဝင္မက်ဘဲ အလြန္အမ်က္ထြက္လ်က္ “သူတို႔က ေရွာလုမင္းႀကီးအေထာင္ေထာင္၊ ဒါဝိဒ္အေသာင္းေသာင္းဟု ဆိုၾကေလၿပီ။ ထို႔ထက္ပိုလာလွ်င္ သူ႔အား ႏိုင္ငံေတာ္ေပးရန္သာရွိေတာ့သည္”ဟု ဆို၏။

9ထိုေန႔မွစ၍ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ကို မနာလိုစိတ္ဝင္၍ ေစာင့္ၾကည့္ေနေလ၏။

10ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ဝိညာဥ္ဆိုးသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးကို ဝင္ပူးသျဖင့္ သူသည္ နန္းေတာ္အလယ္တြင္ ေအာ္ဟစ္ေရ႐ြတ္ေန၍ ဒါဝိဒ္သည္ ယခင္ေန႔မ်ားကဲ့သို႔ပင္ ေစာင္းတီးေပး၏။ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ လွံကိုလည္း ကိုင္ထား၏။

11ထိုအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ဒါဝိဒ္ကို နံရံထုတ္ခ်င္းေပါက္ေအာင္ ငါထိုးသတ္မည္”ဟု ဆိုလ်က္ လွံကိုပစ္လႊတ္လိုက္၏။ သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္သည္ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေရွာင္တိမ္းလိုက္ႏိုင္၏။

12ထာဝရဘုရားသည္ ေရွာလုမင္းႀကီးကို စြန႔္ပယ္၍ ဒါဝိဒ္ႏွင့္အတူ ရွိေနေသာေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ကို ေၾကာက္၏။

13ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ကို လူတစ္ေထာင္အုပ္အျဖစ္ခန႔္အပ္ၿပီး အထံေတာ္မွေ႐ႊ႕ေျပာင္းပစ္၏။ ဒါဝိဒ္သည္လည္း စစ္သည္တို႔ကို ဦးေဆာင္ရ၏။

14ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္အတူ ပါရွိေတာ္မူသျဖင့္ သူလုပ္ေဆာင္ေလရာရာတို႔၌ ေအာင္ျမင္မႈရရွိေလ၏။

15ထိုသို႔ အရာရာ၌ေအာင္ျမင္မႈရရွိေနသည္ကို ေရွာလုမင္းႀကီး သိျမင္လွ်င္ ဒါဝိဒ္ကို ပို၍ေၾကာက္ေလ၏။

16သို႔ေသာ္ အစၥေရးလူမ်ိဳးႏွင့္ ယုဒလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ စစ္ခ်ီရာတြင္ သူတို႔ကို ဦးေဆာင္ေပးေသာဒါဝိဒ္ကို ခ်စ္ၾက၏။

17ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးက ဒါဝိဒ္အား “ၾကည့္ေလာ့။ ငါ့သမီးအႀကီးေမရပ္ကို သင္ႏွင့္ေပးစားမည္။ ငါ၏စစ္သူရဲအျဖစ္ေန၍ ထာဝရဘုရားအဖို႔ တိုက္ပြဲဝင္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။ အကယ္စင္စစ္ ေရွာလုမင္းႀကီးက “ငါ့လက္ခ်က္ႏွင့္ သူမေသ။ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔လက္ခ်က္ျဖင့္ ေသပါေစ”ဟု ႀကံစည္ျခင္းျဖစ္၏။

18သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္က ေရွာလုမင္းႀကီးအား “အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔တြင္ အကြၽႏ္ုပ္အပါအဝင္ အကြၽႏ္ုပ္၏မိသားစုႏွင့္ အကြၽႏ္ုပ္ဖခင္၏မ်ိဳးႏြယ္စုကား မည္သူမ်ားျဖစ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အရွင္မင္းႀကီး၏သမက္ေတာ္ျဖစ္ရပါမည္နည္း”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္၏။

19သို႔ေသာ္ ေရွာလုမင္းႀကီး၏သမီးေမရပ္ကို ဒါဝိဒ္ႏွင့္ေပးစားမည့္အခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါတြင္မူ သူ႔အား ေမေဟာလသိၿမိဳ႕သား အေျဒလႏွင့္ ေပးစားႏွင့္ေလၿပီ။

20ေရွာလုမင္းႀကီး၏သမီး မိခါလသည္ ဒါဝိဒ္ကို ခ်စ္ႏွစ္သက္ေနေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္ၾကေသာအခါ ေရွာလုမင္းႀကီးစိတ္ႀကိဳက္ေတြ႕သြား၏။

21ေရွာလုမင္းႀကီးက “ငါ့သမီးကို သူႏွင့္ေပးစားမည္။ သူသည္ ဒါဝိဒ္အဖို႔ ေထာင္ေခ်ာက္ကဲ့သို႔ျဖစ္၍ ဒါဝိဒ္သည္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔လက္သို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္”ဟု အေကာက္ႀကံ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးက ဒါဝိဒ္အား “ယခုမွာ သင္သည္ ငါ့သမက္ ျဖစ္ရေတာ့မည္”ဟု ဒုတိယအႀကိမ္ ေျပာျပန္၏။

22“ ‘ရွင္ဘုရင္သည္ သင့္ကိုႏွစ္သက္၏။ မင္းမႈထမ္းတို႔လည္း သင့္ကိုသေဘာက်၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္၏သမက္အျဖစ္ လက္ခံပါ’ဟူ၍ ဒါဝိဒ္အား တိတ္တဆိတ္ေျပာၾကေလာ့”ဟု ေရွာလုမင္းႀကီးက သူ၏အမႈထမ္းတို႔အား မိန႔္ဆို၏။

23ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔ကလည္း ထိုစကားမ်ားကို ဒါဝိဒ္အား ေျပာၾကားၾက၏။ ထိုအခါ ဒါဝိဒ္က သူတို႔အား “ဂုဏ္မရွိေသာဆင္းရဲသားအကြၽႏ္ုပ္ကား ရွင္ဘုရင္၏သမက္ျဖစ္ရန္ ဤမွ်ေလာက္လြယ္ကူမည္ဟု သင္တို႔ထင္သေလာ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

24ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔ကလည္း ဒါဝိဒ္ဆိုခဲ့သည့္စကားအတိုင္း ျပန္ေလွ်ာက္ၾက၏။

25ေရွာလုမင္းႀကီးကလည္း “သင္တို႔သည္ ဒါဝိဒ္အား ‘ရွင္ဘုရင္၏ရန္သူျဖစ္ေသာ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ကို လက္တုံ႔ျပန္ရန္ သူတို႔၏ထိပ္ဖုံးအေရျပားတစ္ရာမွတစ္ပါး မည္သည့္မဂၤလာေၾကးကိုမွ် ရွင္ဘုရင္ အလိုမရွိပါ’ဟူ၍ ေျပာၾကားေလာ့”ဟု ဆို၏။ ေရွာလုမင္းႀကီး၏အႀကံမွာ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔လက္ျဖင့္ ဒါဝိဒ္ က်ဆုံးေစရန္ ျဖစ္၏။

26ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔သည္ ဒါဝိဒ္အား ထိုစကားတို႔ကို ျပန္ေျပာျပလွ်င္ ဒါဝိဒ္သည္ ဘုရင့္သမက္ေတာ္ျဖစ္ရမည့္အေရးကို ႏွစ္သက္သေဘာက်မိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သတ္မွတ္ခ်ိန္မေရာက္မီ

27ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ႔လူတို႔သည္ ထသြား၍ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးအေယာက္ႏွစ္ရာကိုသတ္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္သည္ ထိုသူတို႔၏ထိပ္ဖုံးအေရျပားကိုယူလာ၍ ဘုရင့္သမက္ေတာ္ျဖစ္ရဖို႔ ရွင္ဘုရင္အား အတိအက်ဆက္သေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ မိမိသမီး မိခါလကို ဒါဝိဒ္ႏွင့္ ေပးစားေလ၏။

28ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္အတူ ထာဝရဘုရား ရွိေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိသမီးမိခါလသည္ ဒါဝိဒ္အား ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသည္ကိုလည္းေကာင္း သိျမင္၏။

29ထို႔ေၾကာင့္ ေရွာလုမင္းႀကီးသည္ ဒါဝိဒ္ကို ပို၍ပင္ေၾကာက္႐ြံ႕ကာ ဒါဝိဒ္ကို ရန္သူအျဖစ္ အစဥ္အၿမဲမွတ္ေလ၏။

30ဖိလိတၱိတပ္မႉးတို႔ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ေလတိုင္း ဒါဝိဒ္သည္ ေရွာလုမင္းႀကီး၏အမႈထမ္းအေပါင္းတို႔ထက္ ေအာင္ႏိုင္သျဖင့္ နာမည္ေက်ာ္ၾကားေလ၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →