2 Chronicles 18

Burmese MSBZ

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးသည္ ဓနဥစၥာ၊ ဘုန္းအသေရတိုးပြားလ်က္ရွိ၏။ အာဟပ္မင္းမ်ိဳးႏွင့္လည္း စုံဖက္ေဆြမ်ိဳးစပ္၏။

2သူသည္ ႏွစ္အေတာ္ၾကာမွ အာဟပ္မင္းႀကီးရွိရာ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔သြားလွ်င္ အာဟပ္မင္းႀကီးသည္ သူႏွင့္သူ႔လူတို႔အတြက္ သိုးႏြားအေျမာက္အျမားကို သတ္၍ေကြၽးေမြးၿပီး ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ရန္ ေသြးေဆာင္၏။

3အစၥေရးဘုရင္အာဟပ္မင္းႀကီးက ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးအား “အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီလိုက္မည္ေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ မင္းႀကီးႏွင့္တစ္သေဘာတည္း ရွိပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏စစ္သည္မ်ားသည္ မင္းႀကီး၏စစ္သည္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါ၏။ မင္းႀကီးႏွင့္အတူ စစ္ခ်ီထြက္ပါမည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

4သို႔ေသာ္ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးက အစၥေရးဘုရင္အား “ထာဝရဘုရားမည္သို႔မိန႔္ေတာ္မူမည္ကို ဦးစြာေမးေလွ်ာက္ၾကည့္ပါေလာ့”ဟု ဆို၏။

5ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္သည္ ပေရာဖက္ေလးရာခန႔္ကိုစု႐ုံးေစၿပီးလွ်င္ သူတို႔အား “ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကို စစ္ခ်ီ၍တိုက္ရမည္ေလာ။ မတိုက္ဘဲေနရမည္ေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ သူတို႔က “စစ္ခ်ီေတာ္မူပါ။ ဘုရားသခင္သည္ ထိုၿမိဳ႕ကို မင္းႀကီးလက္သို႔ အပ္ေတာ္မူမည္”ဟု ဆင့္ဆိုၾက၏။

6ထိုအခါ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးက “ဤအရပ္တြင္ ငါတို႔ေမးျမန္း၍ရမည့္ ထာဝရဘုရား၏ပေရာဖက္ မရွိေတာ့ၿပီေလာ”ဟု ေမးလွ်င္

7အစၥေရးဘုရင္က ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးအား “ထာဝရဘုရားကို ေမးျမန္းေပးမည့္သူတစ္ဦး ရွိပါေသး၏။ သို႔ေသာ္ သူ႔ကို ငါမုန္း၏။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ ငါႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ မည္သည့္အခါမွ် အေကာင္းကိုမေဟာ။ သူ႔တစ္သက္မွာ အဆိုးကိုသာ ေဟာေလ့ရွိ၏။ သူသည္ ဣမလ၏သားမိကၡာယ ျဖစ္၏”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးကလည္း သူ႔အား “မင္းႀကီး၊ ထိုသို႔မေျပာပါႏွင့္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

8ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္သည္ မႉးမတ္တစ္ဦးကို ေခၚၿပီး “ဣမလ၏သားမိကၡာယကို အျမန္ေခၚခဲ့ပါ”ဟု မိန႔္ဆို၏။

9အစၥေရးဘုရင္ႏွင့္ ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးတို႔သည္ မင္းဝတ္တန္ဆာဝတ္ဆင္လ်က္ ရွမာရိၿမိဳ႕တံခါးနားရွိ ေကာက္နယ္တလင္း၌ အသီးသီးပလႅင္ေပၚတြင္ စံျမန္းေနၾက၏။ ပေရာဖက္အေပါင္းတို႔သည္လည္း သူတို႔ေရွ႕တြင္ ပေရာဖက္ျပဳေနၾက၏။

10ေခနာနာ၏သားေဇဒကိသည္ သံဦးခ်ိဳမ်ားကို ျပဳလုပ္ၿပီး အာဟပ္မင္းႀကီးအား “ ‘မင္းႀကီးသည္ ဤသံဦးခ်ိဳမ်ားျဖင့္ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔ ပ်က္စီးကုန္သည့္တိုင္ေအာင္ ေဝွ႔ယမ္းတိုက္ခိုက္ရလိမ့္မည္’ဟူ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ဆင့္ဆို၏။

11ထို႔အတူ ပေရာဖက္အေပါင္းတို႔ကလည္း “ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီတက္ေလာ့။ ေအာင္ျမင္မႈရမည္။ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုၿမိဳ႕ကိုမင္းႀကီးလက္သို႔ အပ္ေတာ္မူမည္”ဟု ပေရာဖက္ျပဳၾက၏။

12မိကၡာယကို သြားေခၚလာခဲ့ေသာတမန္ကလည္း မိကၡာယအား “ၾကည့္ပါ။ ပေရာဖက္တို႔က ရွင္ဘုရင္အဖို႔ ေကာင္းေသာသတင္းတစ္မ်ိဳးတည္းကို ေဟာၾကၿပီ။ သင္သည္လည္း သူတို႔နည္းတူ ေကာင္းေသာသတင္းတစ္မ်ိဳးတည္းကိုသာ ေဟာပါေလာ့”ဟု ဆို၏။

13သို႔ေသာ္ မိကၡာယက “ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ ငါ၏ဘုရားသခင္ မိန႔္ေတာ္မူေသာအရာကိုသာ ငါေဟာမည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

14ရွင္ဘုရင္ထံေရာက္လာေသာအခါ ရွင္ဘုရင္က သူ႔အား “မိကၡာယ၊ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကို ငါတို႔ စစ္ခ်ီ၍တိုက္ခိုက္ရမည္ေလာ။ မတိုက္ဘဲ ေနရမည္ေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ သူက “စစ္ခ်ီေတာ္မူပါ။ ေအာင္ျမင္မႈရလိမ့္မည္။ ရန္သူမ်ားသည္ မင္းႀကီးလက္သို႔ ေရာက္ရလိမ့္မည္”ဟု ျပန္ေလွ်ာက္၏။

15သို႔ေသာ္ ရွင္ဘုရင္က သူ႔အား “ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ျဖင့္ မွန္ေသာစကားကိုသာ ေဟာေျပာရန္ သင့္အား ဘယ္ႏွခါ က်ိန္ဆိုေစရမည္နည္း”ဟု မိန႔္ဆို၏။

16ထိုအခါ မိကၡာယက ရွင္ဘုရင္အား “အစၥေရးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ သိုးထိန္းမရွိေသာသိုးမ်ားကဲ့သို႔ ေတာင္မ်ားေပၚတြင္ ကြဲလြင့္ေနၾကသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္ေတြ႕ပါ၏။ ထာဝရဘုရားကလည္း ‘ဤသူတို႔၌ သခင္မရွိ။ သူတို႔သည္ ကိုယ့္အိမ္သို႔ေအးခ်မ္းစြာျပန္ၾကပါေစ’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ျပန္၏။

17ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္က ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးအား “ငါႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ အေကာင္းကိုမေဟာ။ အဆိုးကိုသာ ေဟာေလ့ရွိသည္ဟု သင့္ကို ငါေျပာခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ”ဟု ဆို၏။

18မိကၡာယကလည္း “သို႔ျဖစ္၍ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နားေထာင္ပါေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ မိမိပလႅင္ေပၚတြင္စံျမန္းလ်က္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏လက္ဝဲဘက္၊ လက္ယာဘက္တို႔၌ ရပ္၍ခစားေနၾကသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္ျမင္ပါ၏။

19ထာဝရဘုရားက ‘အစၥေရးဘုရင္အာဟပ္မင္းႀကီးသည္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကိုခ်ီတက္ၿပီး က်ဆုံးသြားေအာင္ မည္သူျဖားေယာင္းမည္နည္း’ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္ တစ္ပါးက ဤသို႔ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။ ေနာက္တစ္ပါးမူကား ထိုသို႔ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

20ထိုအခါ ဝိညာဥ္တစ္ပါးထြက္လာ၍ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ရပ္လ်က္ ‘အကြၽႏ္ုပ္ ျဖားေယာင္းပါမည္’ဟု ေလွ်ာက္တင္လွ်င္ ထာဝရဘုရားက ‘မည္သို႔ျဖားေယာင္းမည္နည္း’ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

21ထိုဝိညာဥ္ကလည္း ‘အကြၽႏ္ုပ္သြား၍ ပေရာဖက္အေပါင္းတို႔၏ႏႈတ္၌ မုသားႁမြက္ဆိုေသာဝိညာဥ္ျဖစ္မည္’ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။ ထာဝရဘုရားကလည္း ‘သင္ျဖားေယာင္းႏိုင္လိမ့္မည္။ ေအာင္လည္းေအာင္ျမင္လိမ့္မည္။ သြား၍ထိုသို႔ျပဳေလာ့’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

22ထို႔ေၾကာင့္ ယခုၾကည့္ပါ။ ထာဝရဘုရားသည္ မင္းႀကီး၏ပေရာဖက္အေပါင္းတို႔ႏႈတ္၌ မုသားႁမြက္ဆိုေသာဝိညာဥ္ကို သြင္းေတာ္မူၿပီ။ မင္းႀကီးလည္း ေဘးဆိုးႏွင့္ႀကဳံရမည္ဟူ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ဆိုေလၿပီ”ဟု ဆို၏။

23ထိုအခါ ေခနာနာ၏သားေဇဒကိသည္ မိကၡာယအနားသို႔လာၿပီး ပါးကို႐ိုက္၏။ ထို႔ေနာက္ “ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သင္ႏွင့္စကားေျပာရန္ ငါ့ထံမွ မည္သည့္အခ်ိန္ကထြက္သြားသနည္း”ဟု ေမး၏။

24မိကၡာယကလည္း “ၾကည့္ပါ။ အခန္းထဲ သင္ဝင္ပုန္းေနရေသာေန႔ေရာက္ေသာအခါ သိျမင္ရလိမ့္မည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

25ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္က “မိကၡာယကို ေခၚသြားၿပီး သူ႔ကိုၿမိဳ႕အုပ္အာမုန္ႏွင့္ ဘုရင့္သားေတာ္ေယာရွထံ အပ္ေလာ့။

26‘ငါ ေဘးကင္းစြာ ျပန္လာသည့္အခ်ိန္ထိ ဤသူကို ေထာင္ခ်၍ သူ႔အား မေသ႐ုံတမည္သာ မုန႔္ႏွင့္ေရကို ေပးေလာ့’ဟု ရွင္ဘုရင္အမိန႔္ေပးသည့္အေၾကာင္းေျပာေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။

27ထိုအခါ မိကၡာယက “အရွင္မင္းႀကီး ေဘးကင္းစြာ အမွန္ျပန္လာရသည္ဆိုလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္အားျဖင့္ ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာသည္မဟုတ္”ဟု ျပန္ေျပာၿပီးလွ်င္ “လူအေပါင္းတို႔ ငါ့စကားကို မွတ္ထားၾကေလာ့”ဟု ဆို၏။

28ဤသို႔ျဖင့္ အစၥေရးဘုရင္ႏွင့္ ယုဒဘုရင္ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးတို႔သည္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီသြားၾက၏။

29အစၥေရးဘုရင္က ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးအား “ငါသည္ ႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး တိုက္ပြဲဝင္မည္။ သင္မူကား သင္၏မင္းဝတ္တန္ဆာတို႔ကို ဝတ္ဆင္ပါေလာ့”ဟု ဆိုၿပီး အစၥေရးဘုရင္သည္ ႐ုပ္ဖ်က္၍ စစ္ပြဲထဲသို႔ဝင္ေလ၏။

30ဆီးရီးယားဘုရင္သည္ မိမိ၏စစ္ရထားမႉးတို႔အား “အစၥေရးဘုရင္မွလြဲ၍ အျခားႀကီးႀကီးငယ္ငယ္တစ္ေယာက္ကိုမွ် မတိုက္ၾကပါႏွင့္”ဟု မိန႔္မွာထား၏။

31စစ္ရထားမႉးတို႔က ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးကိုျမင္လွ်င္ “ဤသူသည္ အစၥေရးဘုရင္ပင္ ျဖစ္ရမည္”ဟု ဆိုလ်က္ သူ႔ကိုတိုက္ခိုက္ရန္ လွည့္လာၾက၏။ ထိုအခါ ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးကလည္း ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းသျဖင့္ ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔ကို ကူမေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္သည္ ရန္သူတို႔ကို ေယာရွဖတ္မင္းႀကီးထံမွ လမ္းလြဲေစေတာ္မူ၏။

32အစၥေရးဘုရင္မဟုတ္သည္ကို စစ္ရထားမႉးတို႔သိျမင္၍ သူ႔ေနာက္မလိုက္ေတာ့ဘဲ ျပန္လွည့္သြားေလ၏။

33စစ္သည္တစ္ဦးသည္ ေလးကိုအမွတ္တမဲ့ပစ္ထည့္လိုက္ရာ အစၥေရးဘုရင္ဝတ္ထားေသာသံခ်ပ္အက်ႌ၏ဆက္ရာၾကားတြင္ ထိမွန္ေလ၏။ ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က မိမိစစ္ရထားမႉးအား “ရထားကို ျပန္လွည့္ၿပီး စစ္ေျမျပင္မွထြက္သြားေလာ့။ ငါ ဒဏ္ရာရေနၿပီ”ဟု အမိန႔္ေပး၏။

34ထိုေန႔တြင္ တိုက္ပြဲအလြန္ျပင္းထန္၏။ စစ္ရထားေပၚတြင္ အစၥေရးရွင္ဘုရင္ကို ဆီးရီးယားတပ္ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူေစၿပီး ညေနခင္းတိုင္ေအာင္ မွီထိုင္ေစ၏။ ေနဝင္ခ်ိန္တြင္ ရွင္ဘုရင္အနိစၥေရာက္ေလ၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →