2 Chronicles 28

Burmese MSBZ

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1အာခတ္နန္းတက္ေသာအခါ သက္ေတာ္ႏွစ္ဆယ္ရွိၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္စိုးစံ၏။ သူသည္ သူ၏ဘိုးေဘးဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကဲ့သို႔ မျပဳက်င့္။ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ ေျဖာင့္မွန္စြာမျပဳက်င့္ဘဲ

2အစၥေရးဘုရင္တို႔ ေလွ်ာက္ေသာလမ္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္ခဲ့၏။ ဗာလ႐ုပ္တုမ်ားကိုလည္း သြန္းလုပ္၏။

3သူသည္ ဗင္ဟိႏၷဳံခ်ိဳင့္ဝွမ္းတြင္ နံ႔သာေပါင္းကိုမီးရႈိ႕ပူေဇာ္၏။ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေရွ႕မွ ထာဝရဘုရားႏွင္ထုတ္ေတာ္မူေသာလူမ်ိဳးျခားတို႔၏စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ဓေလ့မ်ားအတိုင္း ကိုယ့္သားမ်ားကိုပင္ မီးရႈိ႕ပူေဇာ္ခဲ့၏။

4ထို႔ျပင္ အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာမ်ား၊ ေတာင္ကုန္းေပၚႏွင့္ စိမ္းလန္းေသာသစ္ပင္ေအာက္တို႔တြင္ ယဇ္ပူေဇာ္၍ နံ႔သာေပါင္းကိုလည္း မီးရႈိ႕ပူေဇာ္၏။

5ထို႔ေၾကာင့္ သူ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သူ႔ကို ဆီးရီးယားဘုရင္လက္သို႔ အပ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ဆီးရီးယားလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူ႔ကိုေအာင္ႏိုင္ၿပီး သုံ႔ပန္းအေျမာက္အျမားကို ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕သို႔ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြား၏။ သူသည္ အစၥေရးဘုရင္လက္သို႔လည္း အပ္လိုက္ျခင္းခံရသျဖင့္ ထိုဘုရင္သည္ သူ႔ကို အျပင္းအထန္တိုက္ခိုက္ေခ်မႈန္းေလ၏။

6သူတို႔သည္ ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို စြန႔္ပယ္ေသာေၾကာင့္ ယုဒျပည္တြင္ ေရမလိ၏သားေပကာမင္းႀကီး၏လက္ခ်က္ျဖင့္ စစ္သူရဲအားလုံး တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း တစ္ေန႔ခ်င္းတြင္ ေသၾကရ၏။

7ဧဖရိမ္စစ္သူရဲဇိခရိသည္လည္း ဘုရင့္သားေတာ္မာေသယ၊ နန္းေတာ္အုပ္အာဇရိကံ၊ ရွင္ဘုရင္ၿပီးလွ်င္ ရာထူးအႀကီးဆုံးဧလကာနတို႔ကို ကြပ္မ်က္ေလ၏။

8အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူတို႔၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းထဲမွ မိန္းမမ်ား၊ သားသမီးမ်ားစုစုေပါင္း ႏွစ္သိန္းတို႔ကိုလည္း ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားၾက၏။ သူတို႔ထံမွ တိုက္ရာပါပစၥည္းအမ်ားအျပားတို႔ကိုလည္း သိမ္းယူၿပီး ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ ယူေဆာင္သြားၾက၏။

9ရွမာရိၿမိဳ႕၌ ဩဒက္အမည္ရွိေသာထာဝရဘုရား၏ပေရာဖက္တစ္ပါး ရွိ၏။ သူသည္ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာေသာစစ္သည္ဗိုလ္ေျခတို႔ကို ထြက္ႀကိဳၿပီး “သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ယုဒအမ်ိဳးကို အမ်က္ထြက္၍ သူတို႔ကို သင္တို႔၏လက္သို႔အပ္ေတာ္မူသည္ကို သင္တို႔သည္ မိုးထိေအာင္အမ်က္ထြက္၍ သူတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ေလၿပီ။

10ယခုလည္း သင္တို႔သည္ ယုဒျပည္သူ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို သင္တို႔အဖို႔ ကြၽန္ေယာက္်ား၊ ကြၽန္မိန္းမမ်ားအျဖစ္ ခိုင္းေစရန္ ႀကံ႐ြယ္ေလၿပီ။ သင္တို႔ကိုယ္တိုင္လည္း သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ျပစ္မွားၾကသည္မဟုတ္ေလာ။

11ယခု ငါေျပာေသာစကားကို နားေထာင္ပါေလာ့။ သုံ႔ပန္းအျဖစ္ သင္တို႔ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္လာေသာ ကိုယ့္ညီအစ္ကိုခ်င္းတို႔ကို ျပန္လႊတ္ေပးေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေလၿပီ”ဟု ဆို၏။

12ထိုအခါ ေယေဟာဟနန္၏သားအာဇရိ၊ ေမရွိေလမုတ္၏သားေဗရခိ၊ ရွလႅဳံ၏သားေဟဇကိ၊ ဟာဒလဲ၏သားအာမသ စသည့္ဧဖရိမ္အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕တို႔သည္ထ၍ စစ္ပြဲမွျပန္လာသူတို႔အား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လ်က္

13“စစ္သုံ႔ပန္းတို႔ကို ဤေနရာသို႔ မေခၚလာၾကပါႏွင့္။ ငါတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကိုျပစ္မွား၍ ငါတို႔၏အျပစ္ေပၚအျပစ္ထပ္တင္ရန္ သင္တို႔ႀကံ႐ြယ္ေနၾကပါသည္တကား။ ငါတို႔အျပစ္ႀကီးမားလြန္းေသာေၾကာင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို အမ်က္ေတာ္ျပင္းထန္စြာထြက္လ်က္ ရွိ၏”ဟု ဆိုၾက၏။

14ထို႔ေၾကာင့္ စစ္သည္တို႔သည္ သုံ႔ပန္းမ်ားႏွင့္တိုက္ရာပါပစၥည္းမ်ားကို အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ လူထုတစ္ရပ္လုံးထံ အပ္ႏွံလိုက္ၾက၏။

15ထိုအခါ နာမည္ႏွင့္တကြတာဝန္ရွိသူတို႔သည္ ထ၍ စစ္သုံ႔ပန္းမ်ားကိုေခၚၿပီး အဝတ္မရွိသူတို႔အား တိုက္ရာပါပစၥည္းမ်ားထဲမွအဝတ္မ်ားကိုဝတ္ေစ၏။ အဝတ္အစားမ်ား၊ ဖိနပ္မ်ား၊ အစားအေသာက္မ်ား၊ လိမ္းစရာဆီမ်ား စသည္တို႔ကိုလည္းေပး၏။ အားမရွိေသာသူတို႔ကိုလည္း ျမည္းေပၚတင္ကာ သူတို႔၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔ရွိရာ စြန္ပလြံၿမိဳ႕ ေခၚ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ပို႔ၿပီးမွ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လာၾက၏။

16ထိုအခ်ိန္တြင္ အာခတ္မင္းႀကီးသည္ အဆီးရီးယားဘုရင္ထံ လူလႊတ္၍စစ္ကူေတာင္း၏။

17အေၾကာင္းမူကား ဧဒုံအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ခ်ီလာ၍ ယုဒျပည္ကိုတိုက္ခိုက္ၿပီး သုံ႔ပန္းမ်ားကိုဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားၾက၏။

18ထို႔ျပင္ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔သည္လည္း ေျမနိမ့္ေဒသရွိၿမိဳ႕႐ြာမ်ားႏွင့္ ယုဒျပည္ေနေဂ့အရပ္ကို ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ၿပီး ဗက္ေရွမက္ၿမိဳ႕၊ အာယလုန္ၿမိဳ႕၊ ေဂဒ႐ုတ္ၿမိဳ႕၊ ေစာေခါၿမိဳ႕ႏွင့္ဝန္းက်င္ရွိ႐ြာမ်ား၊ တိမနတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဝန္းက်င္ၿမိဳ႕႐ြာမ်ား၊ ဂိမေဇာၿမိဳ႕ႏွင့္ဝန္းက်င္ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားကို သိမ္းပိုက္ကာ ထိုေနရာတို႔၌ ေနထိုင္ၾက၏။

19အစၥေရးဘုရင္အာခတ္မင္းႀကီးေၾကာင့္ ယုဒျပည္သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအေပၚ သစၥာမရွိ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္း၍ အထိန္းအကြပ္မဲ့ျပဳမူၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ယုဒျပည္ကို ႏွိမ့္ခ်ေတာ္မူ၏။

20အဆီးရီးယားဘုရင္ တိဂလတ္ပိေလသာမင္းႀကီးသည္လည္း သူ႔ထံခ်ီလာၿပီး အကူအညီေပးမည့္အစား ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ျပဳ၏။

21အာခတ္မင္းႀကီးသည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၊ ဘုရင့္နန္းေတာ္ႏွင့္မႉးမတ္မ်ားထံမွ ဥစၥာဘ႑ာမ်ားကိုယူ၍ အဆီးရီးယားဘုရင္အားေပးေသာ္လည္း သူ႔ထံမွအကူအညီမရေခ်။

22အာခတ္မင္းႀကီးသည္ ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္တြင္ပင္ ထာဝရဘုရားအေပၚ သစၥာမဲ့ေသာလုပ္ရပ္မ်ားကို ဆက္၍သာလုပ္ေဆာင္ေလ၏။

23သူက “ဆီးရီးယားဘုရင္၏ဘုရားတို႔သည္ သူတို႔ကို ကူညီ၏။ ထိုဘုရားတို႔ကို ယဇ္ပူေဇာ္လွ်င္ ငါ့ကိုလည္းကူညီလိမ့္မည္”ဟု ေတြးလ်က္ သူ႔ကို တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းခဲ့ေသာဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕သားတို႔၏ဘုရားမ်ားကို ယဇ္ပူေဇာ္ေလ၏။ သို႔ေသာ္ ထိုဘုရားတို႔သည္ သူႏွင့္အစၥေရးတစ္မ်ိဳးႏြယ္လုံးကို က်ရႈံးေစ၏။

24အာခတ္မင္းႀကီးသည္ ဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္အသုံးအေဆာင္တို႔ကို စုပုံၿပီး ထိုဘုရားသခင္၏အိမ္ေတာ္အသုံးအေဆာင္တို႔ကို ခ်ိဳးဖဲ့ဖ်က္ဆီးပစ္ကာ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္တံခါးမ်ားကိုလည္း ပိတ္ထား၏။ ထို႔ေနာက္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕လမ္းေထာင့္ရွိသမွ်တို႔၌ မိမိအဖို႔ယဇ္ပလႅင္မ်ားကို တည္၏။

25ယုဒျပည္ရွိ ၿမိဳ႕တိုင္းတြင္ အျခားဘုရားတို႔ကို နံ႔သာေပါင္းမီးရႈိ႕ပူေဇာ္ရန္အတြက္ အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာတို႔ကို တည္၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို အမ်က္ထြက္ေစ၏။

26က်န္ရွိေနေသာ အာခတ္မင္းႀကီးလက္ထက္အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ သူေလွ်ာက္ခဲ့သမွ်ေသာလမ္းအစအဆုံးတို႔ကို ယုဒဘုရင္ႏွင့္ အစၥေရးဘုရင္တို႔၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏။

27အာခတ္မင္းႀကီးသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူ အိပ္ေပ်ာ္၍ သူ႔ကို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ အစၥေရးဘုရင္တို႔၏သခ်ႋဳင္းတြင္ မသၿဂႋဳဟ္ၾကေပ။ သူ၏သားေတာ္ေဟဇကိသည္ သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →