2 Kings 21

Burmese MSBZ

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1မနာေရွနန္းတက္ေသာအခါ သက္ေတာ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္သာရွိၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ငါးဆယ့္ငါးႏွစ္စိုးစံ၏။ မယ္ေတာ္ကား ဟဇၨိဘအမည္ရွိ၏။

2သူသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ေရွ႕မွ ထာဝရဘုရားႏွင္ထုတ္ေတာ္မူေသာ လူမ်ိဳးျခားတို႔၏စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ဓေလ့မ်ားအတိုင္း ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။

3သူသည္ ခမည္းေတာ္ေဟဇကိမင္းႀကီး ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည့္ အထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာတို႔ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္၏။ အစၥေရးဘုရင္အာဟပ္မင္းႀကီးျပဳသကဲ့သို႔ပင္ ဗာလယဇ္ပလႅင္မ်ားကိုတည္၍ အာရွရနတ္ဘုရားမတံခြန္တိုင္ကိုလည္း စိုက္ထူ၏။ ေကာင္းကင္တန္ဆာရွိသမွ်တို႔ကိုလည္း ရွိခိုးကိုးကြယ္၏။

4“ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ငါ့နာမကိုတည္ေစမည္”ဟု ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူရာေနရာျဖစ္သည့္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္တြင္ ယဇ္ပလႅင္မ်ားကို တည္၏။

5ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္ဝင္းႏွစ္ခုစလုံးအတြင္းတြင္ ရွိသမွ်ေကာင္းကင္တန္ဆာမ်ားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္မ်ားကို တည္၏။

6မိမိသားကို မီးရႈိ႕ပူေဇာ္၏။ ေဗဒင္အတတ္၊ ဟူးရားအတတ္ကို လိုက္စားသည္သာမက နတ္ဝင္သည္၊ နတ္ထိန္းသည္တို႔အား ေမးျမန္းေသာအေလ့အထကိုလည္း က်င့္သုံး၏။ ဤသို႔မေကာင္းမႈမ်ားကို အဆမတန္ျပဳလ်က္ ထာဝရဘုရားကို အမ်က္ထြက္ေစ၏။

7မိမိကိုယ္တိုင္ထြင္းထုထားေသာ အာရွရနတ္ဘုရားမ႐ုပ္တုကိုလည္း အိမ္ေတာ္တြင္ ထားရွိ၏။ ထာဝရဘုရားက ဤအိမ္ေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏သားေတာ္ေရွာလမုန္မင္းႀကီးတို႔အား “အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔ပိုင္ေသာၿမိဳ႕ထဲမွ ငါေ႐ြးခ်ယ္ေသာေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၊ ဤအိမ္ေတာ္တြင္ ငါ့နာမကို အစဥ္တည္ေစမည္။

8သူတို႔အား ငါမိန႔္မွာသမွ်အတိုင္း၊ ငါ့အေစအပါးေမာေရွမွာထားသမွ်ေသာ ပညတ္တရားအတိုင္း လိုက္နာျပဳက်င့္မည္ဆိုလွ်င္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔၏ဘိုးေဘးတို႔အား ငါေပးထားေသာျပည္မွထြက္သြား၍ လွည့္လည္သြားလာရေတာ့မည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္မွာေတာ္မူခဲ့၏။

9သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔မနာခံၾက။ မနာေရွမင္းႀကီးသည္ သူတို႔ကို လမ္းလြဲေစ၍ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေရွ႕တြင္ ထာဝရဘုရား ဖ်က္ဆီးေတာ္မူခဲ့သည့္လူမ်ိဳးျခားတို႔ထက္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို မေကာင္းမႈျပဳေစခဲ့၏။

10ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ မိမိအေစအပါး ပေရာဖက္မ်ားအားျဖင့္

11“ယုဒဘုရင္မနာေရွမင္းႀကီးသည္ စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္အမႈမ်ားကို ျပဳၿပီ။ သူ႔အရင္ရွိခဲ့ေသာအာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔ထက္ သာ၍မေကာင္းမႈမ်ားကို ျပဳၿပီ။ သူလုပ္ခဲ့ေသာ႐ုပ္တုမ်ားျဖင့္ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔ကို အျပစ္ျပဳေစၿပီ။

12ထို႔ေၾကာင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားက ‘ၾကားရသူတို႔ နားခါးရေလာက္ေအာင္ ယုဒျပည္၊ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ေဘးအႏၲရာယ္ႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ေစမည္။

13ရွမာရိၿမိဳ႕ကို တိုင္းေသာမ်ဥ္းႀကိဳး၊ အာဟပ္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကို တိုင္းေသာခ်ိန္သီးျဖင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို တိုင္းတာမည္။ ပန္းကန္ကိုသုတ္သကဲ့သို႔ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကိုသုတ္ပစ္ၿပီး ေမွာက္ထားမည္။

14ႂကြင္းက်န္ေသာငါ့အေမြခံတို႔ကို ငါစြန႔္ပစ္မည္။ ရန္သူမ်ားလက္သို႔ အပ္လိုက္မည္။ သူတို႔သည္ ရန္သူတို႔အဖို႔ တိုက္ခိုက္လုယူစရာပစၥည္းမ်ား ျဖစ္ရလိမ့္မည္။

15အေၾကာင္းမူကား သူတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ား အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္လာသည့္ေန႔မွစ၍ ယေန႔အခ်ိန္ထိ သူတို႔သည္ ငါ့မ်က္ေမွာက္တြင္ပင္ မေကာင္းမႈမ်ားကိုျပဳၿပီး ငါ့ကို အမ်က္ထြက္ေစၾကၿပီ’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ဆင့္ဆိုေစေလ၏။

16မနာေရွမင္းႀကီးသည္ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔အား ထာဝရဘုရားေရွ႕ေမွာက္တြင္ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၍ျပစ္မွားရာေရာက္ေစခဲ့၏။ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္စြန္းမွ အျခားတစ္ဖက္စြန္းအထိ အျပစ္ကင္းေသာသူတို႔၏အသက္ကိုသတ္ေသာအျပစ္မ်ားႏွင့္ မ်ားျပားျပည့္လွ်ံေစခဲ့၏။

17က်န္ရွိေနေသာ မနာေရွမင္းႀကီးလက္ထက္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ သူျပဳခဲ့သမွ်ေသာအရာမ်ား၊ သူက်ဴးလြန္ခဲ့ေသာအျပစ္မ်ားကို ယုဒဘုရင္တို႔၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏ ။

18မနာေရွမင္းႀကီးသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူ အိပ္ေပ်ာ္၍ ဩဇဥယ်ာဥ္ဟုေခၚေသာ နန္းေတာ္ဥယ်ာဥ္တြင္ သူ႔ကို သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ သူ၏သားေတာ္အာမုန္သည္ သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။

19အာမုန္နန္းတက္ေသာအခါ သက္ေတာ္ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ႏွစ္ႏွစ္စိုးစံ၏။ မယ္ေတာ္ကား ယုပ္ဘာၿမိဳ႕သား ဟာ႐ုပ္၏သမီး ေမရႈလမက္အမည္ရွိ၏။

20အာမုန္သည္ ခမည္းေတာ္မနာေရွမင္းႀကီးျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္တြင္ မေကာင္းမႈကို ျပဳ၏။

21ခမည္းေတာ္ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာလမ္းအတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္ၿပီး ခမည္းေတာ္ ဝတ္ျပဳခဲ့ေသာ႐ုပ္တုတို႔ကိုလည္း ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္၏။

22ထာဝရဘုရားလမ္းေတာ္ကို မလိုက္ေလွ်ာက္ဘဲ ဘိုးေဘးတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို စြန႔္ပယ္၏။

23အာမုန္မင္းႀကီး၏အမႈထမ္းတို႔သည္လည္း လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္ၾကၿပီး ရွင္ဘုရင္ကို နန္းတြင္း၌ပင္ ကြပ္မ်က္ၾကေလ၏။

24ထိုအခါ ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္အာမုန္မင္းႀကီးအား လုပ္ႀကံခဲ့သူအားလုံးကို ျပန္သတ္ၿပီး ထိုျပည္သူျပည္သားတို႔ကပင္ မင္းႀကီး၏သားေတာ္ေယာရွိအား ခမည္းေတာ္၏အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံေစ၏။

25က်န္ရွိေနေသာ အာမုန္မင္းႀကီးလက္ထက္အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ သူျပဳခဲ့ေသာအရာမ်ားကို ယုဒဘုရင္တို႔၏ရာဇဝင္မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထား၏ ။

26အာမုန္မင္းႀကီးအား ဩဇဥယ်ာဥ္ရွိ သူ၏သခ်ႋဳင္းတြင္ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ သူ၏သားေတာ္ေယာရွိသည္ သူ႔အ႐ိုက္အရာကို ဆက္ခံ၏။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →