2 Kings 9

Burmese MSBZ

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ထိုအခါ ပေရာဖက္ဧလိရွဲသည္ ပေရာဖက္အဖြဲ႕သားထဲမွ တစ္ပါးကို ေခၚ၍ “သင္၏ခါးကိုစည္းေလာ့။ ဆီဘူးကိုယူၿပီးလွ်င္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေလာ့။

2ထိုၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လွ်င္ နိမ္ရွိ၏ေျမး၊ ေယာရွဖတ္၏သားေယဟုကို ရွာေလာ့။ သူ႔ထံသြား၍ သူ႔ကိုညီအစ္ကိုတို႔ထဲမွေခၚထုတ္ၿပီး အတြင္းခန္းထဲသို႔ေခၚသြားေလာ့။

3ထို႔ေနာက္ ဆီဘူးထဲမွဆီကို သူ႔ေခါင္းေပၚသြန္းေလာင္းၿပီး သူ႔အား ‘ထာဝရဘုရားက “ငါသည္ သင့္ကို အစၥေရးဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ’ဟူ၍ ဆင့္ဆိုၿပီးလွ်င္ တံခါးကိုဖြင့္၍ မဆိုင္းမလင့္ဘဲ ေျပးေလာ့”ဟု မွာလိုက္၏။

4သို႔ျဖစ္၍ ပေရာဖက္လုလင္ပ်ိဳသည္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေလ၏။

5သူေရာက္လာေသာအခါ တပ္မႉးႀကီးတို႔ ထိုင္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထိုအခါ သူက “တပ္မႉးႀကီး၊ သင့္အဖို႔ သတင္းစကားပါ၏”ဟု ဆိုလွ်င္ ေယဟုက “အားလုံးထဲမွ မည္သူ႔ကို ဆိုလိုသနည္း”ဟု ေမး၏။ ထိုအခါ လုလင္ပ်ိဳပေရာဖက္က “တပ္မႉးႀကီး၊ သင့္ကို ဆိုလိုပါ၏”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

6ထိုအခါ ေယဟုသည္ ထ၍အိမ္ထဲသို႔ဝင္သြား၏။ ပေရာဖက္လုလင္ပ်ိဳသည္ ဆီကို သူ႔ေခါင္းေပၚသြန္းေလာင္းၿပီး “အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားက သင့္အား ‘ငါသည္ သင့္ကို ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္အစၥေရးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးေတာ္မူၿပီ။

7ေယဇေဗလလက္ျဖင့္ ေသဆုံးခဲ့ရေသာ ငါ့အေစအပါးပေရာဖက္မ်ား၊ ထာဝရဘုရား၏အေစအပါးမ်ား အားလုံးတို႔အတြက္ ငါလက္တုံ႔ျပန္မည္။ ထို႔အတြက္ သင္သည္ သင့္သခင္အာဟပ္မင္းႀကီး၏မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္တို႔ကို သုတ္သင္ပစ္ရမည္။

8အာဟပ္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္အားလုံး ပ်က္စီးသြားရလိမ့္မည္။ အစၥေရးျပည္ရွိ အာဟပ္မင္းႀကီးအမ်ိဳးထဲမွ ကြၽန္ျပဳခံရသူႏွင့္ ကြၽန္ျပဳမခံရသူပါမက်န္ ေယာက္်ားတို႔ကို ငါပယ္ရွင္းမည္။

9အာဟပ္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကို ေနဗတ္၏သားေယေရာေဗာင္မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အဟိယ၏သားဗာရွာမင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ငါျဖစ္ေစမည္။

10ေယဇေဗလကိုမူကား ေယဇေရလေျမကြက္တြင္ ေခြးတို႔ စားၾကလိမ့္မည္။ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္မည့္သူ ရွိမည္မဟုတ္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆင့္ဆိုၿပီးသည္ႏွင့္ တံခါးကိုဖြင့္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားေလ၏။

11ေယဟုသည္ အခန္းအျပင္ဘက္ရွိ မိမိသခင္၏အမႈထမ္းတို႔ထံျပန္ထြက္လာေသာအခါ သူတို႔က “အဆင္ေျပပါ၏ေလာ။ ဤသူ႐ူးက သင့္ထံအဘယ္ေၾကာင့္ လာသနည္း”ဟုေမးေသာ္ သူက “ဤသူႏွင့္သူေျပာတတ္သည့္စကားကို သင္တို႔ သိပါ၏”ဟုသာ ျပန္ေျဖ၏။

12သူတို႔ကလည္း “မလိမ္ညာပါႏွင့္။ ငါတို႔ကို ေျပာျပပါ”ဟုဆိုသျဖင့္ ေယဟုက “ထိုသူသည္ အကြၽႏ္ုပ္အား ထာဝရဘုရားက ‘ငါသည္ သင့္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္အျဖစ္ ဘိသိက္ေပးၿပီ’ဟု မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္း ဤသို႔ဤပုံေျပာဆိုပါသည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

13ထိုအခါ သူတို႔သည္ မိမိတို႔အဝတ္ကိုခ်က္ခ်င္းယူ၍ ေယဟုဆင္းလာမည့္ေလွကားထစ္မ်ားတြင္ ျဖန႔္ခင္းေပး၏။ ထို႔ေနာက္ တံပိုးကိုမႈတ္ၿပီး “ေယဟုသည္ ရွင္ဘုရင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏”ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

14ဤသို႔ျဖင့္ နိမ္ရွိ၏ေျမး၊ ေယာရွဖတ္၏သားေယဟုသည္ ေယာရံမင္းႀကီးကို လုပ္ႀကံရန္လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္ေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေယာရံမင္းႀကီးႏွင့္ အစၥေရးစစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ဆီးရီးယားဘုရင္ဟာေဇလမင္းႀကီး၏ရန္ေၾကာင့္ ရာမုတ္ဂိလဒ္ၿမိဳ႕ကို ေစာင့္ၾကပ္လ်က္ေန၏။

15သို႔ေသာ္ ယေဟာရံ မင္းႀကီးသည္ ဆီးရီးယားဘုရင္ဟာေဇလမင္းႀကီးႏွင့္တိုက္ခိုက္ရာမွ ဆီးရီးယားစစ္သည္တို႔လက္ခ်က္ျဖင့္ ဒဏ္ရာရသြား၍ ထိုဒဏ္ရာကိုကုသရန္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားႏွင့္ၿပီ။ ေယဟုကလည္း “ဤအမႈကို သင္တို႔သေဘာတူလွ်င္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သို႔ သတင္းမေပါက္ၾကားသြားေစရန္ ဤၿမိဳ႕ထဲမွမည္သူ႔ကိုမွ် မထြက္သြားေစႏွင့္”ဟု သူတို႔အား ဆို၏။

16ထို႔ေနာက္ ေယဟုသည္ ေယာရံမင္းႀကီး နားေနရာေယဇေရလၿမိဳ႕သို႔ စစ္ရထားစီး၍သြားေလ၏။ ယုဒဘုရင္အာခဇိမင္းႀကီးလည္း ေယာရံမင္းႀကီးကို ၾကည့္ရႈရန္ ေရာက္ေန၏။

17ေယဇေရလၿမိဳ႕ေမွ်ာ္စင္ေပၚတြင္ရပ္လ်က္ ကင္းေစာင့္ေနေသာသူသည္ ေယဟုႏွင့္သူ႔လူအုပ္ႀကီး လာေနသည္ကို ျမင္လွ်င္ “လူအုပ္ႀကီး လာေနသည္ကို အကြၽႏ္ုပ္ ျမင္ပါ၏”ဟု ေအာ္ေျပာေလ၏။ ယေဟာရံ မင္းႀကီးကလည္း “ျမင္းစီးသူရဲတစ္ဦးကို လႊတ္၍ သူတို႔ႏွင့္သြားေတြ႕ၿပီး ‘ၿငိမ္းခ်မ္းပါ၏ေလာ’ဟူ၍ ေမးေစပါ”ဟု အမိန႔္ေပးလိုက္၏။

18ထို႔ေၾကာင့္ ျမင္းစီးသူရဲတစ္ဦးသည္ ေယဟုႏွင့္ သြားေတြ႕ၿပီး “ရွင္ဘုရင္က ‘ၿငိမ္းခ်မ္းပါ၏ေလာ’ဟူ၍ ေမးေတာ္မူပါသည္”ဟု ဆိုလွ်င္ ေယဟုက “ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းသည္ သင္ႏွင့္မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ခဲ့ေလာ့”ဟု ျပန္ေျပာ၏။ ကင္းေစာင့္ကလည္း “တမန္သည္ သူတို႔ထံေရာက္သြားၿပီး ျပန္မလာေတာ့ပါ”ဟု သတင္းပို႔လာ၏။

19ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ ေနာက္ထပ္ျမင္းစီးသူရဲတစ္ဦးကိုေစလႊတ္၍ သူတို႔ထံေရာက္ေသာအခါ “ရွင္ဘုရင္က ‘ၿငိမ္းခ်မ္းပါ၏ေလာ’ဟူ၍ ေမးေတာ္မူပါသည္”ဟုဆိုလွ်င္ ေယဟုကလည္း “ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းသည္ သင္ႏွင့္မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ခဲ့ေလာ့”ဟု ျပန္ေျပာျပန္၏။

20ကင္းေစာင့္ကလည္း “တမန္သည္ သူတို႔ထံေရာက္သြားၿပီး ျပန္မလာေတာ့ပါ။ စစ္ရထားေမာင္းလာသူမွာလည္း နိမ္ရွိ၏သားေယဟုကဲ့သို႔ တရၾကမ္းေမာင္းႏွင္လာပါသည္”ဟု သတင္းပို႔လာျပန္၏။

21ထိုအခါ ယေဟာရံ မင္းႀကီးက “အသင့္ျပင္ၾကပါ”ဟု အမိန႔္ေပးသျဖင့္ သူ၏စစ္ရထားကို အသင့္ျပင္ေပးၾက၏။ ထိုအခါ အစၥေရးဘုရင္ယေဟာရံ မင္းႀကီးႏွင့္ ယုဒဘုရင္အာခဇိမင္းႀကီးတို႔သည္ အသီးသီးစစ္ရထားစီး၍ ေယဟုႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရန္ ထြက္သြားရာ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏ေျမကြက္တြင္ ဆုံၾက၏။

22ယေဟာရံ မင္းႀကီးကလည္း ေယဟုအား “ေယဟု၊ ၿငိမ္းခ်မ္းပါ၏ေလာ”ဟုေမးလွ်င္ ေယဟုက “မင္းႀကီး၏မယ္ေတာ္ေယဇေဗလက ျပည့္တန္ဆာလုပ္ေသာအမႈႏွင့္ ေမွာ္အတတ္မ်ားစြာကို လိုက္စားေနသေ႐ြ႕ မည္သို႔ၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္မည္နည္း”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

23ထိုအခါ ယေဟာရံ မင္းႀကီးက “အို အာခဇိမင္းႀကီး၊ ငါတို႔ သစၥာေဖာက္ခံရၿပီ”ဟု အာခဇိမင္းႀကီးအားေအာ္ဟစ္ရင္း မိမိရထားကို ျပန္လွည့္ၿပီးေမာင္းေျပးေလ၏။

24ထိုအခါ ေယဟုက ေလးကိုအားကုန္တင္ၿပီး ယေဟာရံမင္းႀကီး၏လက္ျပင္ၾကားကို ပစ္လိုက္ရာ ျမားသည္ သူ၏ႏွလုံးကိုထုတ္ခ်င္းေဖာက္သြားသျဖင့္ ယေဟာရံမင္းႀကီးသည္ ရထားေပၚ၌ပင္ လဲက်သြားေလ၏။

25ေယဟုကလည္း မိမိတပ္မႉးဗိဒကအား “သူ႔ကို မ၍ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏ေျမကြက္တြင္ ပစ္ခ်ေလာ့။ သင္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္ သူ႔ခမည္းေတာ္အာဟပ္မင္းႀကီးေနာက္မွ ရထားလိုက္စီးစဥ္က သူႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူခဲ့သည့္ဤဗ်ာဒိတ္စကားကို မွတ္မိသေလာ။

26‘အကယ္စင္စစ္ နာဗုတ္ႏွင့္ သူ႔သားတို႔ အသတ္ခံခဲ့ရသည္ကို မေန႔က ငါျမင္ၿပီ။ ဤေျမကြက္ေပၚတြင္ပင္ သင့္ကို ငါျပန္ေပးဆပ္ေစမည္’ဟု ထာဝရဘုရား ေႂကြးေၾကာ္ထားၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္အတိုင္း သူ႔ကို မ၍ ဤေျမကြက္တြင္ ပစ္ခ်ပါ”ဟု ဆို၏။

27ယုဒဘုရင္အာခဇိမင္းႀကီးသည္ ထိုအျဖစ္အပ်က္ကိုျမင္လွ်င္ ဗက္ဟဂၢန္လမ္းအတိုင္း ထြက္ေျပး၏။ ေယဟုကလည္း သူ႔ေနာက္သို႔လိုက္ကာ “သူ႔ကိုလည္း ရထားေပၚမွာပဲ ပစ္သတ္ပါ”ဟု ေအာ္ေျပာ၏။ အာခဇိမင္းႀကီးအား ဣဗလံၿမိဳ႕အနီး ဂုရေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ လုပ္ႀကံေသာ္လည္း သူသည္ ထြက္ေျပး၍ ေမဂိေဒၵါၿမိဳ႕သို႔ေရာက္မွ ေသဆုံးေလ၏။

28သူ၏အမႈထမ္းတို႔သည္ သူ႔ကို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ရထားျဖင့္သယ္ေဆာင္သြားၿပီး ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕ရွိသူ႔သခ်ႋဳင္းတြင္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္အတူ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ၾက၏။

29အာဟပ္မင္းႀကီး၏သားေတာ္ေယာရံမင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တြင္ အာခဇိမင္းႀကီးသည္ ယုဒျပည္၌ နန္းတက္၏။

30ေယဇေရလၿမိဳ႕သို႔ ေယဟုေရာက္လာေၾကာင္းကို ေယဇေဗလၾကားလွ်င္ မ်က္လုံးကိုအေရာင္ျခယ္ၿပီး ဆံေကသာကို ျပင္ဆင္ကာ ျပတင္းေပါက္မွ ၾကည့္ေန၏။

31ၿမိဳ႕တံခါးထဲသို႔ ေယဟုဝင္လာေသာအခါ ေယဇေဗလက “ကိုယ့္သခင္ကိုသတ္ခဲ့ေသာ ဇိမရိသည္ ခ်မ္းသာရာရပါ၏ေလာ”ဟု ေမး၏။

32ထိုအခါ ေယဟုက ျပတင္းေပါက္သို႔ေမာ့ၾကည့္ၿပီး “မည္သူရွိသနည္း၊ ငါ့ဘက္မွာ မည္သူေနမည္နည္း”ဟု ေမး၏။ ထိုအခါ မိန္းမစိုးႏွစ္ဦးသုံးဦးက သူ႔ကို ငုံ႔ၾကည့္ၾကသျဖင့္

33ေယဟုက သူတို႔အား “သူ႔ကို တြန္းခ်ပစ္လိုက္”ဟု ဆို၏။ သူတို႔ကလည္း ေယဇေဗလကို တြန္းခ်လိုက္ရာ သူ႔ေသြးတို႔သည္ နံရံမ်ား၊ ျမင္းမ်ားေပၚသို႔ စဥ္သြားေလ၏။ ေယဟုလည္း သူ႔ကိုတက္နင္းသြားေလ၏။

34ေယဟုသည္ အထဲသို႔ဝင္၍စားေသာက္ၿပီးမွ “က်ိန္စာသင့္ေသာဤမိန္းမသည္ ဘုရင့္သမီးေတာ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၾကည့္ၿပီးသၿဂႋဳဟ္လိုက္ၾကပါ”ဟု ဆို၏။

35ေယဇေဗလကို သၿဂႋဳဟ္ဖို႔သြားၾကေသာအခါ ဦးေခါင္းခြံ၊ ေျခေထာက္၊ လက္ဖဝါးတို႔မွလြဲ၍ အျခားဘာမွ်မရွိေတာ့ေပ။

36ထိုသူတို႔ ျပန္လာၿပီး ေယဟုအား ေျပာျပၾကလွ်င္ ေယဟုက “ဤသည္ကား ထာဝရဘုရားက မိမိအေစအပါး တိရွဘိၿမိဳ႕သား ဧလိယအား ‘ေယဇေရလေျမကြက္တြင္ ေယဇေဗလ၏အသားကို ေခြးတို႔ စားၾကလိမ့္မည္။

37ေယဇေဗလ၏အေလာင္းသည္ ေယဇေရလပိုင္ေျမကြက္ေပၚတြင္ ေနာက္ေခ်းပုံကဲ့သို႔ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဤသူမွာ ေယဇေဗလျဖစ္သည္ဟု ေျပာ၍မရေအာင္ပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူခဲ့သည့္စကား အတိုင္းျဖစ္၏”ဟု ဆိုေလ၏။

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →