2 Kings 6

Burmese MSBZ

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ပေရာဖက္အဖြဲ႕သားတို႔က ဧလိရွဲအား “ၾကည့္ပါ။ ယခု အရွင္ႏွင့္အတူ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေနေသာေနရာသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ အလြန္က်ဥ္းက်ပ္ပါ၏။

2ယခု အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္သို႔သြား၍ တစ္ေယာက္လွ်င္ သစ္လုံးတစ္လုံးစီယူၿပီး ထိုေနရာတြင္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ေနစရာကို ေဆာက္ပါရေစ”ဟု ဆိုၾကလွ်င္ ဧလိရွဲက “သြားပါ”ဟု ခြင့္ျပဳ၏။

3ပေရာဖက္တစ္ပါးက ဧလိရွဲအား “အရွင့္အေစအပါးတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ခဲ့ပါ”ဟု ေတာင္းဆိုသျဖင့္ “ငါလိုက္မည္”ဟု ဆို၏။

4ဤသို႔ျဖင့္ ဧလိရွဲသည္ သူတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္သြား၏။ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ သစ္မ်ားကို ခုတ္လွဲၾက၏။

5သူတို႔ထဲမွပေရာဖက္တစ္ပါးက သစ္ကိုခုတ္ေနစဥ္ သူ႔ပုဆိန္ေရထဲသို႔က်သြားသျဖင့္ “အလို၊ အကြၽႏ္ုပ္၏အရွင္၊ ဤပုဆိန္မွာ ငွားခဲ့ေသာပုဆိန္ ျဖစ္၏”ဟု ေအာ္ဟစ္ေလ၏။

6ထိုအခါ ဘုရားသခင္၏လူက “မည္သည့္ေနရာတြင္ က်သြားသနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ ထိုသူက ေနရာကိုၫႊန္ျပေပးသျဖင့္ ဧလိရွဲသည္ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းကိုခုတ္၍ ထိုေနရာတြင္ပစ္ခ်လိုက္ရာ ပုဆိန္မွာ ေပါေလာေပၚလာေလ၏။

7ဧလိရွဲကလည္း “ဆယ္ယူလိုက္ပါ”ဟုဆိုသျဖင့္ ထိုသူသည္ ပုဆိန္ကို လက္ျဖင့္ လွမ္းယူလိုက္ေလ၏။

8ဆီးရီးယားဘုရင္သည္ အစၥေရးဘုရင္ႏွင့္ စစ္တိုက္ရန္ တစ္ဖန္ခ်ီလာ၍ စခန္းခ်ရမည့္ေနရာကို မိမိအမႈထမ္းတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီး “ဤေနရာ၊ ဤေနရာတို႔တြင္ စခန္းခ်မည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

9ထိုအခါ ဘုရားသခင္၏လူက အစၥေရးဘုရင္ထံ လူလႊတ္၍ “ဤေနရာကို ျဖတ္သြားလွ်င္ သတိျပဳပါ။ ဆီးရီးယားစစ္သည္တို႔ ဤေနရာသို႔ ဆင္းလာၾကၿပီ”ဟု မွာလိုက္၏။

10အစၥေရးဘုရင္လည္း ဘုရားသခင္၏လူသတိေပးေသာေနရာသို႔ မိမိလူတို႔ကို ေစလႊတ္၍စူးစမ္းေစ၏။ ဤနည္းျဖင့္ ရန္သူကို တစ္ႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္မက ေရွာင္ႏိုင္ခဲ့၏။

11ထိုသို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဆီးရီးယားဘုရင္သည္ သံသယစိတ္ဝင္လာကာ မိမိအမႈထမ္းတို႔ကိုဆင့္ေခၚၿပီးလွ်င္ “ငါတို႔တြင္ မည္သူသည္ အစၥေရးဘုရင္၏လူ ျဖစ္သည္ကို ငါ့အား ေျပာပါ”ဟု ဆို၏။

12ထိုအခါ အမႈထမ္းတစ္ဦးက “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီး၊ မည္သူမွ်မရွိပါ။ အစၥေရးျပည္ရွိ ပေရာဖက္ဧလိရွဲက အရွင့္အိပ္ခန္းတြင္းမွေျပာေသာစကားမ်ားကို အစၥေရးဘုရင္အား ျပန္ေျပာျပေလ့ရွိပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

13ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က “သူရွိမည့္ေနရာကို သြား၍စုံစမ္းပါ။ သူ႔ကို လူလႊတ္ၿပီးဖမ္းမည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။ “ေဒါသန္ၿမိဳ႕၌ရွိသည္”ဟု ရွင္ဘုရင္ သတင္းရလွ်င္

14ထိုၿမိဳ႕သို႔ ျမင္းတပ္၊ ရထားတပ္ႏွင့္ စစ္သူရဲအေျမာက္အျမားကို ေစလႊတ္၍ ညအခ်ိန္တြင္ ၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းထားၾက၏။

15ဘုရားသခင့္လူ၏ငယ္သားတစ္ေယာက္က ေစာေစာထ၍အျပင္ထြက္ၾကည့္ေသာအခါ စစ္သည္ႏွင့္ ျမင္းမ်ား၊ ရထားမ်ား ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းရံထားသည္ကို ေတြ႕သျဖင့္ ထိုငယ္သားက သူ႔သခင္အား “အို အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔ျပဳရပါမည္နည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္၏။

16သူ႔သခင္ကလည္း “မေၾကာက္႐ြံ႕ႏွင့္။ ငါတို႔ႏွင့္အတူရွိေသာသူသည္ သူတို႔၌ရွိေသာလူထက္သာ၍မ်ား၏”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

17ထို႔ေနာက္ ဧလိရွဲက “အို ထာဝရဘုရား၊ သူ၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေပး၍ သူ႔ကိုျမင္ေစေတာ္မူပါ”ဟု ဆုေတာင္းလွ်င္ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုငယ္သား၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေပးေတာ္မူသျဖင့္ ဧလိရွဲပတ္ပတ္လည္တြင္ ျမင္းႏွင့္ကေသာမီးစစ္ရထားမ်ား ေတာင္တစ္ေတာင္လုံးျပည့္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

18ဆီးရီးယားတပ္တို႔ခ်ီလာေသာအခါ ဧလိရွဲက ထာဝရဘုရားထံ “ဤလူတို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူပါ။ မ်က္စိကြယ္ေစေတာ္မူပါ”ဟု ဆုေတာင္း၏။ ဧလိရွဲဆုေတာင္းသည့္အတိုင္း ထာဝရဘုရားသည္ ထိုသူတို႔ကို ဒဏ္ခတ္၍ မ်က္စိကြယ္ေစေတာ္မူ၏။

19ထိုအခါ ဧလိရွဲက သူတို႔အား “ဤလမ္းမဟုတ္ပါ။ ဤၿမိဳ႕လည္း မဟုတ္ပါ။ ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့ၾက။ သင္တို႔ရွာေနေသာသူထံ ငါေခၚသြားေပးမည္”ဟု ဆိုကာ သူတို႔ကို ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ ေခၚသြားေလ၏။

20ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္သြားေသာအခါ ဧလိရွဲက “အို ထာဝရဘုရား၊ သူတို႔ျပန္ျမင္ရဖို႔ သူတို႔၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေပးေတာ္မူပါ”ဟု ဆုေတာင္းလွ်င္ ထာဝရဘုရားက သူတို႔၏မ်က္စိကိုဖြင့္ေပးေတာ္မူသျဖင့္ သူတို႔သည္ ရွမာရိၿမိဳ႕လယ္သို႔ ေရာက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။

21အစၥေရးဘုရင္သည္ သူတို႔ကိုျမင္ေသာအခါ ဧလိရွဲအား “အို အကြၽႏ္ုပ္၏အဖ၊ သူတို႔ကို သတ္ရပါမည္ေလာ။ သတ္ရပါမည္ေလာ”ဟု ေမးလွ်င္

22ဧလိရွဲက “မသတ္ရပါ။ သင့္ဓား၊ သင့္ေလးျဖင့္ တိုက္ခိုက္ဖမ္းမိေသာသူကို သင္သတ္မည္ေလာ။ သူတို႔ကို အစာေရစာေကြၽးေမြးပါ။ သူတို႔စားေသာက္ၿပီးမွ သူတို႔သခင္ထံ ျပန္သြားေစပါ”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

23ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္သည္လည္း ထိုသူတို႔ကို စားေသာက္ပြဲႀကီးတည္ခင္းေကြၽးေမြး၍ သူတို႔စားေသာက္ၿပီးမွ သူတို႔ကိုျပန္လႊတ္လိုက္သျဖင့္ သူတို႔၏သခင္ထံသို႔ ျပန္သြားၾကေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆီးရီးယားတပ္သည္ အစၥေရးေျမေပၚသို႔ ေနာက္ထပ္ဝင္ေရာက္က်ဴးေက်ာ္ျခင္း မရွိေတာ့ေခ်။

24ထိုေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆီးရီးယားဘုရင္ ဗဟၤာဒဒ္မင္းႀကီးသည္ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔ကိုစုေဆာင္းၿပီး စစ္ခ်ီလာ၍ ရွမာရိၿမိဳ႕ကို ဝိုင္းထား၏။

25ထိုသို႔ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားခ်ိန္ၾကာလာေသာအခါ ရွမာရိၿမိဳ႕တြင္း၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးႀကီး ဆိုက္ေရာက္ၿပီး ျမည္းေခါင္းတစ္ေခါင္းကို ေငြစရွစ္ဆယ္ရွယ္ကယ္ ၊ ခိုေခ်းတစ္ကက္ ၏ေလးပုံတစ္ပုံကို ေငြစငါးရွယ္ကယ္ ျဖစ္သြားေလ၏။

26အစၥေရးဘုရင္သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးေပၚတြင္ျဖတ္ေလွ်ာက္စဥ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက သူ႔အား “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီး၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို ကယ္ေတာ္မူပါ”ဟု ေအာ္ဟစ္၏။

27ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က “သင့္ကို ထာဝရဘုရားကယ္ေတာ္မမူလွ်င္ သင့္ကို ငါမည္သို႔ကယ္ရမည္နည္း။ ေကာက္နယ္တလင္းမွေလာ၊ သို႔မဟုတ္လွ်င္ စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းမွေလာ”ဟု ျပန္လည္မိန႔္ဆို၏။

28ထို႔ျပင္ ရွင္ဘုရင္က ထိုအမ်ိဳးသမီးအား “ယခု သင္ မည္သို႔ျဖစ္သနည္း”ဟု ေမးလွ်င္ “ဤအမ်ိဳးသမီးက အကြၽႏ္ုပ္အား ‘ယေန႔ ငါတို႔စားဖို႔ သင့္သားကိုေပးပါ။ မနက္ျဖန္ ငါ့သားကို စားၾကမည္’ဟု ဆိုပါ၏။

29ထို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္၏သားကို ခ်က္ျပဳတ္၍စားၾကပါ၏။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္က သူ႔အား ‘ငါတို႔စားဖို႔ သင့္သားကိုေပးပါ’ဟုဆိုလွ်င္ သူက သားကိုမေပးဘဲ ဝွက္ထားပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။

30ထိုအမ်ိဳးသမီး၏စကားကို ၾကားေသာအခါ ရွင္ဘုရင္သည္ မိမိအဝတ္ကို ဆြဲဆုတ္ပစ္၍ ၿမိဳ႕႐ိုးေပၚေလွ်ာက္သြားေတာ္မူလွ်င္ ရွင္ဘုရင္၏ဝတ္လုံေအာက္ ကိုယ္ေပၚတြင္ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ဝတ္ထားသည္ကို လူတို႔ေတြ႕ျမင္ရေလ၏။

31ရွင္ဘုရင္က “ယေန႔ ရွာဖတ္၏သား ဧလိရွဲ၏ေခါင္းသည္ သူ႔ကိုယ္ႏွင့္တြဲေနေသးလွ်င္ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကို ထိုထက္မကျပဳေတာ္မူပါေစေသာ”ဟု မိန႔္ဆိုေလ၏။

32ထိုအခ်ိန္၌ ဧလိရွဲသည္ မိမိအိမ္၌ထိုင္ေန၏။ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔လည္း သူႏွင့္အတူထိုင္လ်က္ရွိ၏။ ရွင္ဘုရင္က ဧလိရွဲထံ ေရွ႕ေတာ္ေျပးတစ္ေယာက္ကိုေစလႊတ္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုတမန္မေရာက္မီ ဧလိရွဲက သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔အား “ဤလူသတ္သမား၏သားသည္ ငါ့ေခါင္းကိုျဖတ္ဖို႔ လူကိုေစလႊတ္သည္ကို သင္တို႔ သိသေလာ။ ထိုတမန္ေရာက္လာလွ်င္ တံခါးကိုပိတ္ထားပါ။ တံခါးကို တြန္းထားၾကပါ။ သူ႔ေနာက္၌ သူ႔သခင္၏ေျခသံကပ္ပါလာသည္ မဟုတ္ေလာ”ဟု ဆို၏။

33ထိုသို႔ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔အား ေျပာဆိုေနစဥ္ တမန္သည္ သူတို႔ထံေရာက္လာ၍ ဧလိရွဲက “ဤကပ္ေဘးသည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ လာျခင္းျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားကို ေစာင့္ေနရဦးမည္နည္း”ဟု ဆို၏။

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →