Habakkuk 1

Burmese MSBZ

Jump to: Chapter 2 →

1ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္ျမင္ရေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္။

2အို ထာဝရဘုရား၊ မည္မွ်ၾကာေအာင္ အကြၽႏ္ုပ္ အကူအညီေအာ္ဟစ္ေတာင္းခံရပါမည္နည္း။ အကြၽႏ္ုပ္ေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္ နားေညာင္းေတာ္မမူ။ “အၾကမ္းဖက္ခံရပါ၏”ဟု ေအာ္ဟစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္ မကယ္တင္ပါတကား။

3အကြၽႏ္ုပ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ အျပစ္ဒုစ႐ိုက္ႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ေစသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ အခက္အခဲျပႆနာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ေစသနည္း။ ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ အၾကမ္းဖက္ျခင္းသည္ အကြၽႏ္ုပ္ေရွ႕တြင္ ရွိေနပါ၏။ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားမႈ၊ အျငင္းပြားမႈမ်ားလည္း ျဖစ္ပြားေနပါ၏။

4တရားေတာ္သည္ ေလ်ာ့ရဲသျဖင့္ တရားမွ်တမႈ ေပ်ာက္ကြယ္ေလၿပီ။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို ဝိုင္းရံထားသည္ျဖစ္၍ စီရင္ခ်က္အလြဲမ်ားသာ ထြက္ေပၚလာ၏။

5“လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို ၾကည့္ရႈ၍ ဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ အံ့အားသင့္လ်က္ေနေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား သင္တို႔ၾကား၍ မယုံႏိုင္ေသာအမႈကို သင္တို႔လက္ထက္တြင္ ငါျဖစ္ပ်က္ေစမည္။

6ၾကည့္ရႈေလာ့။ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္၍ စိတ္လိုက္မာန္ပါလုပ္တတ္ေသာခါလဒဲလူမ်ိဳးတို႔ကို ငါထႂကြေစမည္။ သူတို႔သည္ သူတို႔ပိုင္နက္မဟုတ္ေသာေျမတစ္ျပင္လုံးသို႔ စစ္ခ်ီ၍ သိမ္းပိုက္လိမ့္မည္။

7သူတို႔သည္ ထိတ္လန႔္ေၾကာက္႐ြံ႕ဖြယ္ေကာင္းေသာသူမ်ားျဖစ္ၿပီး သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ဥပေဒကိုျပ႒ာန္း၍ အာဏာျပၾက၏။

8သူတို႔၏ျမင္းမ်ားသည္ က်ားသစ္မ်ားထက္ လ်င္ျမန္၏။ ေနဝင္ခ်ိန္ေရာက္မွ သြားလာတတ္ေသာဝံပုေလြမ်ားထက္ ရက္စက္၏။ သူတို႔၏ျမင္းစီးသူရဲတို႔ ဒုန္းစိုင္းခ်ီတက္လာၿပီ။ ျမင္းစီးသူရဲတို႔ အေဝးမွ ဒုန္းစိုင္းေျပးလာေနသည္မွာ တစ္ဟုန္ထိုး ထိုးသုတ္ဖမ္းစားတတ္သည့္ လင္းယုန္ကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္၏။

9သူတို႔အားလုံး အၾကမ္းဖက္မႈျပဳရန္ ေရွ႕တည့္တည့္သို႔ မ်က္ႏွာမူလ်က္ ခ်ီတက္လာၾကၿပီ။ သုံ႔ပန္းမ်ားကိုလည္း သဲလုံးႏွင့္အမွ် သိမ္းပိုက္ႏိုင္ေလၿပီ။

10သူတို႔သည္ ရွင္ဘုရင္မ်ားကို ေျပာင္ေလွာင္ၾက၏။ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ကို သေရာ္ၾက၏။ ခံတပ္ရွိသမွ်ကို ဟားတိုက္ရယ္ေမာၾက၏။ ေျမဖို႔ၿပီး ခံတပ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္သိမ္းယူၾက၏။

11ေလအဟုန္ကဲ့သို႔ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ၾက၏။ သူတို႔၏ခြန္အားကို သူတို႔၏ဘုရားဟု မွတ္ယူၾက၏။ စင္စစ္ သူတို႔သည္ အျပစ္ဒဏ္ကို ခံရမည္။”

12အို အကြၽႏ္ုပ္၏သန႔္ရွင္းေသာဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေရွးကာလကပင္ တည္ရွိေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ေသရမည္မဟုတ္။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူတို႔ကို တရားစီရင္ရန္ ခ်မွတ္ေတာ္မူၿပီ။ အို ေက်ာက္ေဆာင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကို ဆုံးမရန္ စီရင္ေတာ္မူၿပီ။

13ကိုယ္ေတာ္သည္ မေကာင္းမႈမ်ားကို မျမင္ထိုက္၊ ဆိုးညစ္မႈမ်ားကို မၾကည့္ထိုက္ေအာင္ သန႔္ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာမ်က္လုံးမ်ား ရွိေတာ္မူပါ၏။ သို႔ေသာ္ သစၥာမရွိေသာသူတို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ၾကည့္ေနႏိုင္ပါသနည္း။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔က မိမိထက္ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔အား ဝါးမ်ိဳေနသည္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိတ္ဆိတ္ေနေတာ္မူပါသနည္း။

14ကိုယ္ေတာ္သည္ လူတို႔ကို ပင္လယ္ငါးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အုပ္စိုးေသာသူမရွိေသာ တြားသြားသတၱဝါကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ေစ၏။

15သူတို႔သည္ ထိုသူအေပါင္းတို႔ကို ငါးမွ်ားခ်ိတ္ႏွင့္မွ်ားလ်က္၊ ပိုက္ကြန္ႏွင့္ဖမ္းလ်က္၊ ပိုက္ႏွင့္ဆြဲလ်က္ ဝမ္းေျမာက္႐ႊင္လန္းၾက၏။

16ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ကြန္မ်ားထံ ယဇ္ပူေဇာ္၍ မိမိတို႔ပိုက္မ်ားထံ နံ႔သာေပါင္းကို ပူေဇာ္ၾက၏။ အေၾကာင္းမွာ ထိုအရာမ်ားအားျဖင့္ သူတို႔၏ဥစၥာျပည့္စုံႂကြယ္ဝၾကၿပီး စားစရာလည္း ေပါမ်ား၏။

17ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ပိုက္ကြန္ကို အၿမဲသြန္ခ်ေနရမည္ေလာ။ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကို မညႇာမတာ အၿမဲသတ္ျဖတ္ေနရမည္ေလာ။

Jump to: Chapter 2 →