Habakkuk 3

Burmese MSBZ

← Chapter 2 Jump to:

1ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္သီက်ဴးေသာရွိေဂ်ာႏုတ္ဆုေတာင္းသီခ်င္းကား ဤသို႔တည္း။

2အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ့္အေၾကာင္းကိုၾကားရ၍ အကြၽႏ္ုပ္ေၾကာက္ပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ျပဳေတာ္မူေသာအမႈမ်ားကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေခတ္ကာလတြင္ ထပ္မံျပဳေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေခတ္ကာလတြင္ ထင္ရွားေစေတာ္မူပါ။ အမ်က္ထြက္ေသာ္လည္း က႐ုဏာေတာ္ကို ျပန္လည္ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။

3ဘုရားသခင္သည္ ေတမန္ၿမိဳ႕မွ ႂကြလာေတာ္မူ၏။ သန႔္ရွင္းေတာ္မူေသာအရွင္သည္ ပါရန္ေတာင္မွ ႂကြလာေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းေတာ္သည္ ေကာင္းကင္တစ္ျပင္လုံးကိုဖုံးလႊမ္း၍ ဂုဏ္ေတာ္ခ်ီးမြမ္းသံသည္လည္း ေျမတစ္ျပင္လုံး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေလ၏။ (ေစလာ)

4ေရာင္ျခည္ေတာ္သည္ အ႐ုဏ္တက္အလင္းကဲ့သို႔ျဖစ္၏။ လက္ေတာ္မွအလင္းျဖာထြက္၍ ထိုအထဲတြင္ ကိုယ္ေတာ္၏တန္ခိုးေတာ္ ကိန္းေအာင္းလ်က္ေန၏။

5ကပ္ေရာဂါသည္ ကိုယ္ေတာ့္ေရွ႕မွသြား၍ ပူေလာင္ျခင္းသည္ ေျခေတာ္ရာေနာက္မွထက္ၾကပ္မကြာလိုက္၏။

6ရပ္ေတာ္မူလွ်င္ ေျမႀကီးလႈပ္၍ ၾကည့္ေတာ္မူလွ်င္ တိုင္းႏိုင္ငံတို႔ တုန္လႈပ္ၾကေလ၏။ ေရွးေတာင္ႀကီးမ်ားလည္း ကြဲလြင့္၍ ေရွးေတာင္ကုန္းမ်ားလည္း နိမ့္ဝင္ကုန္၏။ နည္းလမ္းေတာ္တို႔မူကား ထာဝရတည္၏။

7ကုရွန္ျပည္၏တဲတို႔သည္ စုတ္ျပတ္၍ မိဒ်န္ျပည္၏႐ြက္ထည္တို႔သည္ လႈပ္ခတ္ေနသည္ကို ငါျမင္ရ၏။

8အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေအာင္ပြဲခံျမင္းေတာ္၊ ရထားေတာ္တို႔ကို စီးေတာ္မူသည္မွာ ေခ်ာင္းတို႔ကို စိတ္ဆိုး၍ေလာ။ ျမစ္တို႔ကို အမ်က္ထြက္၍ေလာ။ ပင္လယ္ကို ေဒါသထြက္၍ေလာ။

9ကိုယ္ေတာ္သည္ ေလးကိုထုတ္ေတာ္မူၿပီ။ ျမားတို႔ကိုလည္း အသင့္ျပင္ထားေတာ္မူၿပီ။ (ေစလာ ) ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျမႀကီးကို ျမစ္ေရမ်ားျဖင့္ တိုက္ခြဲေတာ္မူၿပီ။

10ေတာင္မ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုျမင္လွ်င္ တုန္လႈပ္ၾကပါ၏။ မိုးသက္မုန္တိုင္းလည္း တိုက္ခတ္ပါ၏။ နက္ရႈိင္းရာအရပ္သည္ ဟုန္းသံေပး၍ မိမိလက္မ်ားကိုလည္း အထက္သို႔ေျမႇာက္ပါ၏။

11ျမားေတာ္တို႔မွ လင္းလက္ေသာအေရာင္ႏွင့္ လွံေတာ္မွ ျဖာထြက္ေသာအလင္းေရာင္ျခည္တို႔ေၾကာင့္ ေန၊ လတို႔သည္ ေကာင္းကင္တြင္ တန႔္လ်က္ေနပါ၏။

12ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျမတစ္ျပင္လုံးသို႔ အမ်က္ႏွင့္ခ်ီသြား၍ ေဒါသႏွင့္ လူမ်ိဳးတကာတို႔ကိုနင္းေခ်ေတာ္မူပါ၏။

13ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္ကိုကယ္တင္ရန္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ဘိသိက္ေပးထားေသာသူကိုကယ္တင္ရန္ ႂကြလာေတာ္မူၿပီ။ အိမ္ကို အုတ္ျမစ္မွအမိုးတိုင္ေအာင္လွန္ပစ္သကဲ့သို႔ ဆိုးယုတ္ေသာအမ်ိဳးအႏြယ္၏အႀကီးအမႉးကို ေခ်မႈန္းေတာ္မူ၏။ (ေစလာ)

14အဖိႏွိပ္ခံရေသာသူတို႔ကို ကြယ္ရာ၌ ဝါးမ်ိဳရသည္ကို အားရႏွစ္သက္၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုကြဲလြင့္သြားေအာင္ ေလေပြသဖြယ္တိုက္ခိုက္လာေသာသူ၏စစ္သည္တို႔ဦးေခါင္းကို သူ၏လွံျဖင့္ပင္ ထိုးေဖာက္ေတာ္မူ၏။

15ကိုယ္ေတာ္သည္ ျမင္းေတာ္မ်ားျဖင့္ လႈိင္းထန္ေနေသာပင္လယ္ျပင္ႀကီးကို ျဖတ္သြားေတာ္မူ၏။

16အကြၽႏ္ုပ္သည္ အသံေတာ္ကိုၾကားရေသာအခါ ရင္တုန္ရပါ၏၊ အသံေတာ္ေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းလည္း တုန္ခါပါ၏။ အ႐ိုးမ်ားလည္း ေဆြးျမည့္ပါ၏။ ေျခမ်ားလည္း မခိုင္ေတာ့ပါ။ အေၾကာင္းမူကား အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္၍ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား က်ဴးေက်ာ္တိုက္ခိုက္ေသာလူမ်ိဳးတို႔ေရာက္လာေသာေန႔တိုင္ေအာင္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေနရစ္ရပါမည္။

17သဖန္းပင္ မပြင့္၊ စပ်စ္ပင္ မသီး၊ သံလြင္ပင္လည္း မျဖစ္ထြန္း၊ လယ္ယာသီးႏွံလည္း မထြက္၊ သိုးၿခံမွ သိုးျပတ္၍ တင္းကုပ္မ်ား၌ ႏြားတစ္ေကာင္မွ်မရွိေသာ္လည္း

18ငါသည္ ထာဝရဘုရား၌ ဝမ္းေျမာက္မည္။ ငါ့ကိုကယ္တင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၌ ႐ႊင္လန္းမည္။

19ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ခြန္အား ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါ၏ေျခတို႔ကို သမင္၏ေျခကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ၍ ျမင့္ျမတ္ေကာင္းမြန္ေသာေနရာတို႔၌ ငါ့ကို သြားလာေစေတာ္မူ၏။ (ဂီတမႉးအတြက္၊ ႀကိဳးတပ္တူရိယာသံစဥ္)။

← Chapter 2 Jump to: