Judges 16

Burmese MSBZ

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ရွံဆုန္သည္ ဂါဇၿမိဳ႕သို႔သြားရာ ထိုၿမိဳ႕တြင္ ျပည့္တန္ဆာမတစ္ဦးႏွင့္ေတြ႕၍ သူ႔ထံဝင္ေလ၏။

2“ဤၿမိဳ႕သို႔ ရွံဆုန္ေရာက္လာၿပီ”ဟူေသာသတင္းကို ဂါဇၿမိဳ႕သားတို႔ ၾကားသိေသာအခါ ထိုေနရာကိုဝိုင္းထား၍ ၿမိဳ႕တံခါး၌ တစ္ညလုံးေခ်ာင္းေျမာင္းေနၾက၏။ သူတို႔က “နံနက္မိုးလင္းလွ်င္ သူ႔ကို ငါတို႔သတ္မည္”ဟု ဆိုလ်က္ တစ္ညလုံး တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။

3သို႔ေသာ္ ရွံဆုန္သည္ ညသန္းေခါင္တိုင္ အိပ္ၿပီးမွ သန္းေခါင္ခ်ိန္တြင္ထၿပီး ၿမိဳ႕တံခါး႐ြက္ႏွင့္တကြ တံခါးတိုင္ႏွစ္တိုင္ကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ကန႔္လန႔္က်င္ပါလ်က္ ဆြဲႏုတ္ပစ္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ပခုံးေပၚတင္၍ ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ရွိ ေတာင္ထိပ္ေပၚသို႔ ထမ္းသြားေလ၏။

4ထို႔ေနာက္မွ ရွံဆုန္သည္ ေစာရက္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းေဒသရွိ ေဒလိလအမည္ရွိေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ ခ်စ္ႀကိဳက္ျပန္၏။

5ထို႔ေၾကာင့္ ဖိလိတၱိမင္းတို႔သည္ ေဒလိလထံသို႔လာ၍ “ရွံဆုန္၏ႀကီးမားေသာခြန္အားသည္ အဘယ္ကျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူ႔ကို မည္သည့္နည္းျဖင့္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ႏွိပ္စက္ႏိုင္ေၾကာင္းကို သူ႔အား ေခ်ာ့ေမာ့ေမးျမန္းၾကည့္ေလာ့။ ငါတို႔သည္ သင့္အား ေငြစ တစ္ေထာင့္တစ္ရာစီ ေပးမည္”ဟု ဆိုၾက၏။

6ေဒလိလကလည္း ရွံဆုန္အား “သင္၏ႀကီးမားေသာခြန္အားကား အဘယ္ကျဖစ္သနည္း။ သင့္ကို မည္သည့္နည္းျဖင့္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ႏွိပ္စက္ႏိုင္မည္နည္း။ အကြၽႏ္ုပ္အား ေျပာျပပါေလာ့”ဟု ေမးေလ၏။

7ရွံဆုန္က သူ႔အား “မေျခာက္ေသးေသာေလးႀကိဳးအသစ္ခုနစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ငါ့ကို ခ်ည္ေႏွာင္လွ်င္ ငါ့ခြန္အားသည္ ေလ်ာ့သြား၍ သာမန္လူကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားမည္”ဟု ျပန္ေျဖ၏။

8ထိုအခါ ဖိလိတၱိမင္းတို႔သည္ မေျခာက္ေသးေသာေလးႀကိဳးအသစ္ခုနစ္ေခ်ာင္းကို ေဒလိလအား ယူလာေပးရာ ေဒလိလကလည္း ထိုႀကိဳးတို႔ျဖင့္ ရွံဆုန္ကို ခ်ည္ေႏွာင္ေလ၏။

9လူအခ်ိဳ႕သည္ ေဒလိလ၏အတြင္းခန္းထဲ၌ ေစာင့္ၾကည့္ေခ်ာင္းေျမာင္းေနၾက၏။ ေဒလိလကလည္း “ရွံဆုန္၊ သင့္ထံသို႔ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ ေရာက္လာၿပီ”ဟု ဆိုေသာ္ ရွံဆုန္က ေလးႀကိဳးတို႔ကိုျဖတ္လိုက္ရာ ထိုႀကိဳးတို႔သည္ မီးထိသကဲ့သို႔ တစ္စစီျပတ္ကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ခြန္အားသည္ အဘယ္ကျဖစ္သည္ကို မသိရ။

10ထိုအခါ ေဒလိလက ရွံဆုန္အား “သင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို လိမ္လည္လွည့္စားၿပီ။ သင့္ကို မည္သို႔ခ်ည္ေႏွာင္ႏိုင္မည္ကို ယခု ေျပာျပပါ”ဟု ေမးျပန္၏။

11သူကလည္း “တစ္ခါမွ် အသုံးမျပဳရေသးေသာႀကိဳးအသစ္ျဖင့္ ငါ့ကို အခိုင္အမာခ်ည္ေႏွာင္ထားလွ်င္ ငါ့ခြန္အားသည္ ေလ်ာ့သြား၍ သာမန္လူကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားမည္”ဟု ဆို၏။

12ေဒလိလကလည္း ႀကိဳးအသစ္ကိုယူ၍ ရွံဆုန္အား ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးလွ်င္ “ရွံဆုန္၊ သင့္ထံသို႔ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ ေရာက္လာၿပီ”ဟု ဆိုျပန္၏။ သူ႔အခန္းထဲတြင္ လူအခ်ိဳ႕ေခ်ာင္းေျမာင္းေစာင့္ၾကည့္ေနၾက၏။ ရွံဆုန္သည္ လက္ေမာင္း၌ခ်ည္ထားေသာႀကိဳးတို႔ကို အပ္ခ်ည္မွ်င္ကဲ့သို႔ ျဖတ္ပစ္လိုက္ေလ၏။

13ေဒလိလကလည္း ရွံဆုန္အား “သင္သည္ ယခုခ်ိန္ထိ အကြၽႏ္ုပ္ကို လိမ္လည္လွည့္စားေသး၏။ သင့္ကို မည္သို႔ ခ်ည္ေႏွာင္ႏိုင္မည္ကို ယခု ေျပာျပပါေလာ့”ဟု ဆိုျပန္ရာ ရွံဆုန္က သူ႔အား “ငါ့ဆံပင္အစုခုနစ္စုကို ရက္ကန္းထဲသို႔ တိုင္ခ်ည္အျဖစ္ရက္သြင္းလွ်င္ ငါ့ခြန္အားသည္ ေလ်ာ့သြား၍ သာမန္လူကဲ့သို႔ ျဖစ္မည္”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

14ေဒလိလလည္း ရွံဆုန္၏ဆံပင္ကို ရက္သြင္းၿပီး ရက္ကန္းကိုငုတ္တိုင္၌ခ်ည္ထားၿပီးလွ်င္ “ရွံဆုန္၊ သင့္ထံသို႔ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ ေရာက္လာၿပီ”ဟု ဆိုလွ်င္ ရွံဆုန္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ရာမွ ႏိုးလာၿပီး ငုတ္တိုင္ႏွင့္တကြ ရက္ကန္းတစ္ခုလုံးကိုပါ ဆြဲႏုတ္ပစ္ေလ၏။

15ေဒလိလကလည္း “သင္သည္ စိတ္မပါဘဲ အကြၽႏ္ုပ္ကို ခ်စ္သည္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ ေျပာရသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္ကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္လွည့္စားၿပီ။ သင္၏ႀကီးမားေသာခြန္အားသည္ အဘယ္ကျဖစ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္အား ယခုအထိမေျပာေသး”ဟု ဆိုေလ၏။

16ေဒလိလသည္ ရွံဆုန္အား စကားလုံးမ်ားျဖင့္ ေန႔ရွိသေ႐ြ႕ပူဆာဖိအားေပးလြန္းသျဖင့္ ရွံဆုန္လည္း ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္စိတ္ပ်က္လာ၏။

17ထို႔ေၾကာင့္ ရွံဆုန္က “ငါသည္ အမိဝမ္းထဲမွစ၍ ဘုရားသခင္အဖို႔ နာဇရိလူ ျဖစ္၏။ ငါ့ဆံပင္ကို သင္တုန္းဓားႏွင့္ မရိတ္ရ။ ငါ့ဆံပင္ကို ရိတ္ပစ္လွ်င္ ငါ့ခြန္အားေလ်ာ့၍ သာမန္လူကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားမည္”ဟု စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္း ေျပာျပေလ၏။

18ရွံဆုန္က စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္း အမွန္ကိုေျပာျပေၾကာင္း ေဒလိလ သိလွ်င္ လူကိုေစလႊတ္၍ ဖိလိတၱိမင္းတို႔ကို ေခၚေစကာ “ေနာက္တစ္ေခါက္ လာခဲ့ၾကပါဦး။ ရွံဆုန္က သူ႔စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္း အမွန္ကို အကြၽႏ္ုပ္အား ေျပာျပၿပီ”ဟု မွာလိုက္သျဖင့္ ဖိလိတၱိမင္းတို႔သည္လည္း ေငြစပါလ်က္ ေဒလိလထံသို႔ လာၾကျပန္၏။

19ေဒလိလသည္ ရွံဆုန္ကို ေပါင္ေပၚတြင္အိပ္ေစ၍ လူတစ္ေယာက္ကိုေခၚၿပီး သူ႔ဆံပင္ခုနစ္စုကို ရိတ္ေစ၏။ ရွံဆုန္၏ခြန္အားမ်ား ေလ်ာ့သြားေသာအခါ သူ႔ကို စတင္ႏွိပ္စက္ေလ၏။

20ေဒလိလက “ရွံဆုန္၊ သင့္ထံသို႔ ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ ေရာက္လာၿပီ”ဟု ဆိုေသာ္ ရွံဆုန္သည္ အိပ္ရာမွထၿပီး “ယခင္ကကဲ့သို႔ ႐ုန္းထြက္မည္”ဟု ေတြး၏။ ထာဝရဘုရား သူ႔ကို စြန႔္ခြာသြားသည္ကို သူမသိ။

21ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ကလည္း သူ႔ကိုဖမ္းခ်ဳပ္ၿပီး မ်က္စိႏွစ္ဖက္ကို ေဖာက္ထုတ္ပစ္၏။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ကို ေၾကးနီႀကိဳးျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ထား၍ ဂါဇၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ကိုအက်ဥ္းခ်ထား၍ ႀကိတ္ဆုံႀကိတ္ရသည့္အလုပ္ကို လုပ္ေစ၏။

22ရွံဆုန္သည္ ဆံပင္ရိတ္ခံရၿပီးေနာက္ သူ႔ဦးေခါင္းမွ ဆံပင္မ်ား ျပန္ေပါက္လာ၏။

23ဖိလိတၱိမင္းတို႔က “ငါတို႔၏ဘုရားသည္ ငါတို႔၏ရန္သူရွံဆုန္ကို ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုလ်က္ ဒါဂုန္ဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ေသာပြဲႀကီးကို တေပ်ာ္တပါးက်င္းပရန္ စုေဝးလာၾက၏။

24လူတို႔သည္ ရွံဆုန္ကို ၾကည့္၍ “ငါတို႔လူမ်ိဳးအေျမာက္အျမားကို သတ္ၿပီး ငါတို႔ျပည္ကို ဖ်က္ဆီးေသာငါတို႔၏ရန္သူကို ငါတို႔ဘုရားက ငါတို႔လက္သို႔ အပ္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုလ်က္ မိမိတို႔ဘုရားကို ခ်ီးမြမ္းၾက၏။

25သူတို႔သည္ ေပ်ာ္ျမဴးၾကလ်က္ “ရွံဆုန္ကို ေခၚထုတ္၍ ငါတို႔အား ေဖ်ာ္ေျဖျပေစပါ”ဟု ဆိုၾက၏။ ဤသို႔ျဖင့္ သူတို႔သည္ ရွံဆုန္ကို အက်ဥ္းေထာင္မွေခၚထုတ္လာ၍ တိုင္မ်ားၾကားတြင္ထားကာ သူတို႔ကို ေဖ်ာ္ေျဖျပေစ၏။

26ရွံဆုန္သည္ သူ႔လက္ကို ဆြဲလာေပးေသာလူငယ္အား “ဤဝတ္ေက်ာင္း၏တိုင္မႀကီးမ်ားကို မွီႏိုင္ရန္ ငါ့လက္ႏွင့္ ကိုင္ၾကည့္ပါရေစ”ဟု ဆို၏။

27ထိုဝတ္ေက်ာင္းထဲတြင္ ေယာက္်ား၊ မိန္းမမ်ားႏွင့္ ျပည့္လွ်ံလ်က္ ရွိ၏။ ဖိလိတၱိမင္းတို႔အပါအဝင္ ေခါင္မိုးျပင္ေပၚတြင္ ေယာက္်ားမိန္းမသုံးေထာင္တို႔သည္ ရွံဆုန္ေဖ်ာ္ေျဖေနသည္ကို ၾကည့္ရႈၾက၏။

28ရွံဆုန္ကလည္း ထာဝရဘုရားထံ “အို အကြၽႏ္ုပ္၏ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ကို ဤတစ္ႀကိမ္သာ ခြန္အားေပးေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္မ်က္စိႏွစ္ဖက္ကိုေဖာက္ထုတ္ပစ္ေသာ ဤဖိလိတၱိလူမ်ိဳးကို တစ္ခါတည္း အၿပီးလက္တုံ႔ျပန္ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ ဘုရားသခင္”ဟု ဆုေတာင္း၏။

29ထို႔ေနာက္ ရွံဆုန္သည္ ဝတ္ေက်ာင္း၏အလယ္တိုင္မႀကီးႏွစ္တိုင္ကို လွမ္းကိုင္ၿပီး လက္ဝဲလက္ျဖင့္တစ္တိုင္၊ လက္ယာလက္ျဖင့္တစ္တိုင္ ေထာက္ထားလ်က္

30“အကြၽႏ္ုပ္အား ဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္အတူ ေသခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ”ဟု ဆိုလ်က္ အားကုန္တြန္းခ်လိုက္ရာ ဝတ္ေက်ာင္းႀကီးသည္ ဖိလိတၱိမင္းတို႔အပါအဝင္ လူအားလုံးတို႔အေပၚ ၿပိဳက်ေလ၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ရွံဆုန္သည္ ေသခါနီးလူသတ္ခဲ့သည္မွာ ေရွ႕ပိုင္းအသက္ရွင္စဥ္တြင္လူသတ္ခဲ့သည္ထက္ ပို၍မ်ားျပားေလ၏။

31ရွံဆုန္၏ညီအစ္ကိုမ်ားႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို႔သည္ လာ၍အေလာင္းကို သယ္သြားၿပီးလွ်င္ ေဇာရာၿမိဳ႕ႏွင့္ ဧရွေတာလၿမိဳ႕ၾကားရွိ သူ႔ဖခင္မာေနာ္၏သခ်ႋဳင္းတြင္ သူ႔ကိုသၿဂႋဳဟ္ၾက၏။ ရွံဆုန္သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ စီရင္အုပ္ခ်ဳပ္၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →