Revelation 16

Burmese MSBZ

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ထို႔ေနာက္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲမွက်ယ္ေလာင္ေသာအသံက “သြားၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္၏ျပင္းစြာေသာေဒါသဖလားခုနစ္လုံးကို ေျမႀကီးေပၚသို႔သြန္းေလာင္းၾကေလာ့”ဟု ေကာင္းကင္တမန္ခုနစ္ပါးတို႔အား ဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

2ပထမေကာင္းကင္တမန္သည္ သြား၍ သူ၏ဖလားကို ေျမႀကီးေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ သားရဲ၏အမွတ္တံဆိပ္ရွိေသာသူႏွင့္ သူ၏႐ုပ္တုကိုကိုးကြယ္ေသာသူမ်ား၌ အလြန္ဆိုး႐ြားေသာအနာစိမ္းမ်ားေပါက္ေလ၏။

3ဒုတိယေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို ပင္လယ္ေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ ေရသည္ ေသေသာသူ၏ေသြးကဲ့သို႔ျဖစ္သြား၍ ပင္လယ္ထဲ၌ရွိေသာ သက္ရွိသတၱဝါအားလုံးေသၾက၏။

4တတိယေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို ျမစ္မ်ားႏွင့္ စမ္းေရမ်ားေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ ေရသည္ေသြးျဖစ္သြားေလ၏။

5ထိုအခါ ေရႏွင့္ဆိုင္ေသာေကာင္းကင္တမန္က “ယခုရွိလ်က္ ယခင္ကလည္းရွိသည့္ သန႔္ရွင္းေတာ္မူေသာအရွင္၊ ဤအမႈအရာမ်ားကို ကိုယ္ေတာ္စီရင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ေျဖာင့္မတ္ပါ၏။

6အေၾကာင္းမူကား ထိုသူတို႔သည္ သန႔္ရွင္းသူမ်ားႏွင့္ ပေရာဖက္မ်ား၏ေသြးကို သြန္းခဲ့ၾကသည္ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုေသြးတို႔ကို သူတို႔အားေသာက္ရန္ ေပးေတာ္မူၿပီ။ သူတို႔သည္ ထိုသို႔ခံရရန္ ထိုက္တန္ေပ၏”ဟု ဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

7ယဇ္ပလႅင္ကလည္း “မွန္ပါ၏။ အနႏၲတန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏စီရင္ေတာ္မူခ်က္တို႔သည္ မွန္ကန္၍ တရားမွ်တပါ၏”ဟု ေျပာဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

8စတုတၳေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို ေနေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ ေနသည္ လူတို႔အား မီးျဖင့္ေလာင္ရေသာအခြင့္ကိုရ၏။

9လူတို႔သည္ ျပင္းထန္ေသာအပူရွိန္ေၾကာင့္ ေနေလာင္ဒဏ္ခံရသျဖင့္ ဤေဘးဒဏ္မ်ားအေပၚအခြင့္အာဏာရွိေသာ ဘုရားသခင္၏နာမေတာ္ကို ေစာ္ကားေျပာဆို၍ ေနာင္တလည္းမရ၊ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းေတာ္ကိုလည္း မခ်ီးမြမ္းၾကေပ။

10ပၪၥမေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို သားရဲ၏ပလႅင္ေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ သားရဲ၏ႏိုင္ငံသည္ ေမွာင္မိုက္အတိျဖစ္သြား၍ လူတို႔သည္ နာက်င္ျခင္းေဝဒနာေၾကာင့္ မိမိတို႔လွ်ာကိုကိုက္ခဲၾက၏။

11လူတို႔သည္ သူတို႔ခံရေသာနာက်င္ျခင္းေဝဒနာႏွင့္ သူတို႔၏အနာစိမ္းတို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ဘုရားသခင္ကို ေစာ္ကားေျပာဆို၍ မိမိတို႔ျပဳေသာအမႈမ်ားအတြက္ ေနာင္တမရၾကေပ။

12ဆ႒မေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို ႀကီးမားေသာယူဖေရးတီးျမစ္ေပၚသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ အေရွ႕ျပည္မွဘုရင္မ်ားအတြက္ လမ္းကိုျပင္ဆင္ေပးရန္ ျမစ္ေရသည္ခန္းေျခာက္သြားေလ၏။

13ထို႔ေနာက္ နဂါး၏ခံတြင္းမွလည္းေကာင္း၊ သားရဲ၏ခံတြင္းမွလည္းေကာင္း၊ ပေရာဖက္အတုအေယာင္၏ခံတြင္းမွလည္းေကာင္း ဖားႏွင့္တူသည့္ ညစ္ညဴးေသာဝိညာဥ္သုံးပါး ထြက္လာသည္ကို ငါျမင္ရ၏။

14ထိုဝိညာဥ္တို႔သည္ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုျပဳေသာ နတ္ဆိုးတို႔၏ဝိညာဥ္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ ၎တို႔သည္ ကမာၻတစ္ဝန္းလုံးရွိ ဘုရင္မ်ားကို အနႏၲတန္ခိုးရွင္ဘုရားသခင္၏ေန႔ရက္ႀကီးႏွင့္ဆိုင္ေသာစစ္ပြဲအတြက္စုေဝးေစရန္ ထိုဘုရင္မ်ားထံသို႔ ထြက္ခြာသြားၾက၏။

15(ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ သူခိုးကဲ့သို႔လာမည္။ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းျဖင့္သြားလာ၍ မိမိအရွက္ကို လူတို႔ျမင္ရသည့္အျဖစ္မ်ိဳးမရွိေစရန္ မိမိအဝတ္မ်ားကိုထိန္းသိမ္းလ်က္ သတိႏွင့္ေစာင့္ေနေသာသူသည္ မဂၤလာရွိ၏။)

16ထိုဝိညာဥ္တို႔သည္ ဘုရင္မ်ားကို ေဟၿဗဲဘာသာစကားအားျဖင့္ အာမေဂဒုန္ဟုေခၚေသာအရပ္၌ စုေဝးေစၾက၏။

17သတၱမေကာင္းကင္တမန္သည္ သူ၏ဖလားကို အာကာသထဲသို႔သြန္းေလာင္းေသာအခါ ဗိမာန္ေတာ္ ထဲရွိ ပလႅင္ေတာ္မွ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံထြက္ေပၚလာ၍ “အမႈၿပီးေျမာက္ၿပီ”ဟု ဆို၏။

18ထိုအခါ လွ်ပ္စီးလက္ျခင္း၊ အသံျမည္ဟည္းျခင္းႏွင့္ မိုးခ်ဳန္းျခင္းမ်ားျဖစ္ေပၚလာ၍ ငလ်င္ျပင္းထန္စြာလႈပ္ေလ၏။ ေျမႀကီးေပၚတြင္ လူျဖစ္ေပၚလာခ်ိန္မွစ၍ ထိုမွ်ေလာက္ႀကီးမား၍ျပင္းထန္ေသာငလ်င္မ်ိဳးသည္ မျဖစ္ခဲ့ဖူးေပ။

19ၿမိဳ႕ႀကီးသည္ သုံးပိုင္းကြဲသြား၍ တိုင္းႏိုင္ငံတို႔၏ၿမိဳ႕မ်ားသည္လည္း ၿပိဳလဲၾကကုန္၏။ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၏အမ်က္ေတာ္ႏွင့္ဆိုင္သည့္ ျပင္းစြာေသာေဒါသစပ်စ္ဝိုင္ခြက္ကိုေပးရန္ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ႀကီးကိုသတိရေတာ္မူ၏။

20ကြၽန္းရွိသမွ်တို႔သည္ ေပ်ာက္လြင့္သြား၍ ေတာင္မ်ားကိုလည္း မေတြ႕ရေတာ့ေပ။

21ေကာင္းကင္မွလည္း ေပါင္တစ္ရာ ခန႔္ေလးေသာမိုးသီးႀကီးမ်ားသည္ လူတို႔အေပၚသို႔က်ေလ၏။ ဤေဘးဒဏ္သည္ အလြန္ျပင္းထန္သျဖင့္ လူတို႔သည္ ထိုမိုးသီး၏ေဘးဒဏ္ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ကိုေစာ္ကားေျပာဆိုၾက၏။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →