Revelation 18

Burmese MSBZ

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ထို႔ေနာက္ ႀကီးမားေသာအခြင့္အာဏာပါလ်က္ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္လာသည့္ အျခားေသာေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးကို ငါျမင္ရ၏။ ကမာၻေျမႀကီးသည္ သူ၏ဘုန္းအသေရေၾကာင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေလ၏။

2သူသည္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ေႂကြးေၾကာ္လ်က္ “ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ႀကီးသည္ ၿပိဳလဲၿပီ၊ ၿပိဳလဲၿပီ။ ၎သည္ နတ္ဆိုးတို႔ေနထိုင္ရာအရပ္၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္အေပါင္းတို႔၏ခိုေအာင္းရာအရပ္၊ ညစ္ညဴးေသာငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၏ခိုေအာင္းရာအရပ္ႏွင့္ ညစ္ညဴး၍႐ြံရွာဖြယ္ေကာင္းေသာသတၱဝါအေပါင္းတို႔၏ခိုေအာင္းရာအရပ္ ျဖစ္ေလၿပီ။

3အေၾကာင္းမူကား လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ သူ၏တရားႏွင့္မညီေမထုန္ျပဳျခင္းႏွင့္ဆိုင္သည့္ ျပင္းစြာေသာေဒါသစပ်စ္ဝိုင္ကိုေသာက္ၾက၍ ကမာၻေျမႀကီး၏ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ သူႏွင့္အတူတရားႏွင့္မညီေမထုန္ျပဳၾကကာ ကမာၻေျမႀကီး၏ကုန္သည္တို႔သည္လည္း သူ၏လြန္က်ဴးေသာဇိမ္ခံျခင္းအရွိန္အဝါအားျဖင့္ ခ်မ္းသာလာၾက၏”ဟု ဆို၏။

4ထို႔ေနာက္ ေကာင္းကင္မွအျခားေသာအသံက “ငါ့လူမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔သည္ သူ၏အျပစ္မ်ား၌ မပါဝင္ေစရန္လည္းေကာင္း၊ သူခံရမည့္ေဘးဒဏ္တစ္စုံတစ္ခုကိုမွ် မခံရေစရန္လည္းေကာင္း သူ႔ထံမွ ထြက္လာခဲ့ၾကေလာ့။

5အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူ၏အျပစ္တို႔သည္ ေကာင္းကင္အထိ စုပုံလ်က္ရွိ၍ သူ၏မတရားမႈမ်ားကို ဘုရားသခင္မွတ္မိေတာ္မူၿပီ။

6သူေပးခဲ့သည့္အတိုင္း သူ႔အားျပန္ေပးၾကေလာ့။ သူျပဳေသာအမႈမ်ားအေပၚ ႏွစ္ဆတိုး၍တုံ႔ျပန္ၾကေလာ့။ သူေရာစပ္ခဲ့ေသာခြက္၌ သူ႔အတြက္ႏွစ္ဆေရာစပ္ေပးၾကေလာ့။

7သူသည္ မိမိကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္၍ စည္းစိမ္ခံစားခဲ့သည္ႏွင့္အမွ် သူ႔အား ညႇဥ္းဆဲျခင္းႏွင့္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္းတို႔ကို ေပးၾကေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူက ‘ငါသည္ မိဖုရားျဖစ္၏။ မုဆိုးမ မဟုတ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္းကိုလည္း မည္သည့္အခါမွ် ႀကဳံေတြ႕ရလိမ့္မည္မဟုတ္’ဟု မိမိစိတ္ထဲ၌ဆိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

8ထို႔ေၾကာင့္ သူခံရမည့္ေဘးဒဏ္မ်ားျဖစ္ေသာ ေသျခင္း၊ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္းႏွင့္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းတို႔သည္ တစ္ရက္အတြင္း သူ႔အေပၚက်ေရာက္ၿပီး သူသည္ မီးျဖင့္ေလာင္ကြၽမ္းျခင္းခံရလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား သူ႔ကိုစီရင္ေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ခြန္အားႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူ၏။

9သူႏွင့္အတူတရားႏွင့္မညီေမထုန္ျပဳၾကၿပီး စည္းစိမ္ခံစားခဲ့ၾကေသာ ကမာၻေျမႀကီး၏ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ သူ႔ကိုေလာင္ကြၽမ္းသည့္မီးခိုးကို ျမင္ၾကေသာအခါ သူ႔အတြက္ ရင္ဘတ္စည္တီးလ်က္ငိုေႂကြးၾကလိမ့္မည္။

10ထိုသူတို႔သည္ သူခံရသည့္ညႇဥ္းဆဲျခင္းကိုေၾကာက္ၾကေသာေၾကာင့္ အေဝးမွရပ္လ်က္ ‘ႀကီးမားေသာၿမိဳ႕၊ အားႀကီးေသာေဘဘီလုံၿမိဳ႕၊ သင္သည္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္၊ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္တကား။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သင္ခံရသည့္တရားစီရင္ျခင္းသည္ တိုေတာင္းေသာအခ်ိန္တစ္ခုအတြင္း၌ က်ေရာက္ေလၿပီ’ဟု ဆိုၾကလိမ့္မည္။

11ကမာၻေျမႀကီးေပၚရွိ ကုန္သည္မ်ားသည္လည္း သူတို႔၏ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ဝယ္ယူမည့္သူတစ္စုံတစ္ဦးမွ်မရွိေတာ့သျဖင့္ သူ႔အတြက္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲလ်က္ ငိုေႂကြးၾကလိမ့္မည္။

12သူတို႔၏ကုန္ပစၥည္းမ်ားမွာ ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ၊ ပုလဲ၊ ပိတ္ေခ်ာ၊ ခရမ္းေရာင္အထည္၊ ပိုးထည္၊ နီျမန္းေသာအထည္၊ သစ္ေမႊးအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဆင္စြယ္ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အဖိုးတန္ေသာသစ္သား၊ ေၾကး၊ သံ၊ ေက်ာက္ျဖဴတို႔ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊

13သစ္ႀကံပိုး၊ ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္၊ နံ႔သာေပါင္း၊ ဆီေမႊး၊ ေလာ္ဗန္၊ စပ်စ္ဝိုင္၊ ဆီ၊ ဂ်ဳံမႈန႔္၊ ဂ်ဳံဆန္၊ ကြၽဲႏြားတိရစာၦန္၊ သိုး၊ ျမင္း၊ ျမင္းရထား၊ လူ႔ကိုယ္ခႏၶာႏွင့္ လူ၏အသက္တို႔ပင္ျဖစ္ၾက၏။

14သင္၏စိတ္ႏွလုံးတပ္မက္ေသာအသီးအပြင့္သည္ သင့္ထံမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလၿပီ။ သင့္ကို အဆီယစ္ေစေသာအရာမ်ားႏွင့္ တင့္တယ္ေစေသာအရာတို႔သည္လည္း သင့္ထံမွ ေပ်ာက္ဆုံးသြားေလၿပီ။ ထိုအရာမ်ားကို မည္သည့္အခါမွ်ေတြ႕ရၾကေတာ့မည္မဟုတ္။

15သူ႔အားျဖင့္ ခ်မ္းသာလာေသာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ထိုကုန္ပစၥည္းတို႔ကိုပိုင္ဆိုင္ေသာကုန္သည္တို႔သည္ သူခံရသည့္ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ေၾကာက္ၾကေသာေၾကာင့္ အေဝးမွရပ္လ်က္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲ၍ ငိုေႂကြးၾကကာ

16‘ပိတ္ေခ်ာ၊ ခရမ္းေရာင္ႏွင့္ နီျမန္းေသာအဝတ္တို႔ကို ဝတ္ဆင္ထားလ်က္ ေ႐ႊ၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာႏွင့္ ပုလဲတို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားေသာၿမိဳ႕ႀကီး၊ သင္သည္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္၊ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္တကား။

17အေၾကာင္းမူကား ဤမွ်ေလာက္မ်ားျပားေသာစည္းစိမ္သည္ တိုေတာင္းေသာအခ်ိန္တစ္ခုအတြင္း လုံးလုံးဖ်က္ဆီးျခင္းခံရပါသည္တကား’ဟု ဆိုၾကလိမ့္မည္။ ေရယာဥ္မႉးအားလုံး၊ အရပ္ရပ္သို႔႐ြက္လႊင့္တတ္ေသာသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္ သေဘၤာသားမ်ား၊ ပင္လယ္ထဲ၌အလုပ္လုပ္ေနသူရွိသမွ်တို႔သည္လည္း အေဝးမွရပ္လ်က္

18သူ႔ကိုေလာင္ကြၽမ္းေနေသာမီးမွ မီးခိုးမ်ားကိုျမင္၍ ‘မည္သည့္ၿမိဳ႕သည္ ဤႀကီးမားေသာၿမိဳ႕ႏွင့္တူသနည္း’ဟု ေအာ္ဟစ္ၾကလိမ့္မည္။

19သူတို႔သည္ ေျမမႈန႔္ကို မိမိတို႔ေခါင္းေပၚသို႔ပစ္တင္၍ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲလ်က္ ငိုေႂကြးၾကကာ ‘မိမိ၏အဖိုးတန္ပစၥည္းမ်ားေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲရွိသေဘၤာမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္သူရွိသမွ်တို႔အား ခ်မ္းသာေစခဲ့သည့္ ႀကီးမားေသာၿမိဳ႕၊ သင္သည္ တိုေတာင္းေသာအခ်ိန္တစ္ခုအတြင္း၌ လုံးလုံးဖ်က္ဆီးျခင္းခံရသည္ျဖစ္၍ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္၊ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္တကား’ဟု ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုၾက၏။

20ေကာင္းကင္မွစ၍ သန႔္ရွင္းသူမ်ား၊ တမန္ေတာ္မ်ားႏွင့္ ပေရာဖက္မ်ားတို႔၊ ထိုၿမိဳ႕၏အျဖစ္ေၾကာင့္ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ဘက္၌ေန၍ ထိုၿမိဳ႕အေပၚ ျပစ္ဒဏ္စီရင္ျခင္းကိုသက္ေရာက္ေစေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

21ထို႔ေနာက္ ခြန္အားႀကီးေသာေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးသည္ ႀကီးမားသည့္ႀကိတ္ဆုံကဲ့သို႔ေသာေက်ာက္တုံးတစ္တုံးကိုခ်ီယူ၍ ပင္လယ္ထဲသို႔ပစ္ခ်ကာ “ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ႀကီးသည္ ဤကဲ့သို႔ ၾကမ္းတမ္းစြာပစ္ခ်ျခင္းကိုခံရ၍ လုံးဝေတြ႕ရေတာ့မည္မဟုတ္။

22ေစာင္းသမား၊ ေတးဂီတသမား၊ ပေလြသမား၊ တံပိုးခရာသမားတို႔၏တီးမႈတ္သံကို သင့္အထဲ၌ လုံးဝၾကားရေတာ့မည္မဟုတ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာလက္မႈပညာတတ္ကြၽမ္းေသာ မည္သည့္လက္မႈပညာသည္ကိုမွ် သင့္အထဲ၌ လုံးဝေတြ႕ရေတာ့မည္မဟုတ္။ ႀကိတ္ဆုံသံကိုလည္း သင့္အထဲ၌ လုံးဝၾကားရေတာ့မည္မဟုတ္။

23ဆီမီး၏အလင္းကိုလည္း သင့္အထဲ၌ လုံးဝထြန္းလင္းေတာ့မည္မဟုတ္။ မဂၤလာေဆာင္သတို႔သားႏွင့္သတို႔သမီးတို႔၏အသံကိုလည္း သင့္အထဲ၌ လုံးဝၾကားရေတာ့မည္မဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား သင္၏ကုန္သည္တို႔သည္ ကမာၻေျမႀကီး၏မႉးႀကီးမတ္ရာမ်ားျဖစ္ၾက၏။ လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္လည္း သင္၏ျပဳစားျခင္းျဖင့္ လွည့္ျဖားျခင္းကိုခံခဲ့ရၾက၏။

24ပေရာဖက္မ်ား၊ သန႔္ရွင္းသူမ်ားႏွင့္ ကမာၻေျမႀကီးေပၚတြင္ အေသသတ္ျခင္းခံခဲ့ရေသာသူအေပါင္းတို႔၏ေသြးကိုလည္း ထိုၿမိဳ႕၌ေတြ႕ရ၏”ဟု ဆိုေလ၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →