Revelation 21

Burmese MSBZ

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ထို႔ေနာက္ ေကာင္းကင္သစ္ႏွင့္ေျမႀကီးသစ္ကို ငါျမင္ရ၏။ အေၾကာင္းမူကား ပထမေကာင္းကင္ႏွင့္ ပထမေျမႀကီးသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြား၍ ပင္လယ္သည္လည္းမရွိေတာ့ေခ်။

2တစ္ဖန္ သန႔္ရွင္းေသာေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သစ္သည္ သတို႔သားအတြက္ဆင္ျမန္းထားသည့္ သတို႔သမီးကဲ့သို႔ျပင္ဆင္လ်က္ ဘုရားသခင္အထံေတာ္၊ ေကာင္းကင္မွဆင္းသက္လာသည္ကို ငါျမင္ရ၏။

3ထို႔ေနာက္ ပလႅင္ေတာ္မွ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဘုရားသခင္စံရာတဲေတာ္သည္ လူတို႔တြင္ရွိ၍ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ႏွင့္အတူစံျမန္းေတာ္မူမည္။ သူတို႔သည္လည္း ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္ျဖစ္ၾကၿပီး ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သူတို႔ႏွင့္အတူရွိ၍ သူတို႔၏ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူမည္။

4ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔၏မ်က္စိမွမ်က္ရည္ရွိသမွ်တို႔ကို သုတ္ေပးေတာ္မူလိမ့္မည္။ ေသျခင္းသည္ ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း၊ ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးျခင္းႏွင့္ နာက်င္ျခင္းေဝဒနာတို႔သည္လည္း ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား ယခင္ျဖစ္ခဲ့ေသာအရာတို႔သည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကၿပီ”ဟု ဆိုသည္ကို ငါၾကားရ၏။

5ပလႅင္ေပၚတြင္ထိုင္ေတာ္မူေသာအရွင္ကလည္း “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကို အသစ္ျဖစ္ေစ၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ “ေရးထားေလာ့။ ဤစကားတို႔သည္ သစၥာစကား၊ မွန္ကန္ေသာစကားျဖစ္ၾက၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6တစ္ဖန္ “အမႈၿပီးေျမာက္ၿပီ။ ငါသည္ အာလဖာႏွင့္အိုမီဂါျဖစ္၏။ အစႏွင့္အဆုံးျဖစ္၏။ ေရငတ္ေသာသူအား အသက္စမ္းေရကို အခမဲ့ငါေပးမည္။

7ေအာင္ျမင္ေသာသူသည္ ဤအရာတို႔ကို အေမြဆက္ခံရလိမ့္မည္။ ငါသည္ သူ၏ဘုရားသခင္ျဖစ္မည္။ သူသည္လည္း ငါ၏သားျဖစ္လိမ့္မည္။

8သို႔ေသာ္ ေၾကာက္တတ္သူမ်ား၊ မယုံၾကည္သူမ်ား၊ ႐ြံရွာဖြယ္ေကာင္းသူမ်ား၊ လူသတ္သူမ်ား၊ တရားႏွင့္မညီေမထုန္ျပဳသူမ်ား၊ ျပဳစားေသာသူမ်ား၊ ႐ုပ္တုကိုးကြယ္သူမ်ားႏွင့္ လိမ္လည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ကန႔္ႏွင့္ေလာင္ေသာမီးအိုင္ထဲ၌ မိမိတို႔အဖို႔ကိုရၾကလိမ့္မည္။ ဤသည္ကား ဒုတိယေသျခင္းျဖစ္၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

9ထို႔ေနာက္ ေနာက္ဆုံးေသာေဘးဒဏ္ခုနစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္ေနေသာဖလားခုနစ္လုံးကို ကိုင္ေဆာင္သည့္ေကာင္းကင္တမန္ခုနစ္ပါးထဲမွ တစ္ပါးသည္လာ၍ ငါႏွင့္စကားေျပာလ်က္ “လာပါ။ သိုးသငယ္ေတာ္၏ဇနီးသည္ျဖစ္ေသာ သတို႔သမီးကို သင့္အားငါျပမည္”ဟု ဆို၏။

10ထိုေကာင္းကင္တမန္သည္ ႀကီးမား၍ျမင့္လွေသာေတာင္ေပၚသို႔ ဝိညာဥ္ေတာ္အားျဖင့္ ငါ့ကိုေခၚေဆာင္သြားကာ ဘုရားသခင္အထံေတာ္၊ ေကာင္းကင္ထက္မွဆင္းသက္လာသည့္ သန႔္ရွင္းေသာေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ငါ့အားျပေလ၏။

11ထိုၿမိဳ႕သည္ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းအသေရေတာ္ႏွင့္ျပည့္စုံ၍ ၎၏အလင္းေရာင္သည္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာႏွင့္တူၿပီး ေက်ာက္သလင္းသဖြယ္ၾကည္လင္ေသာ နဂါးသြဲ႕ေက်ာက္ကဲ့သို႔ျဖစ္၏။

12ထိုၿမိဳ႕တြင္ ႀကီးမား၍ျမင့္လွေသာၿမိဳ႕႐ိုးရွိလ်က္ တံခါးတစ္ဆယ့္ႏွစ္ေပါက္ရွိ၏။ တံခါးမ်ားတြင္ ေကာင္းကင္တမန္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးရွိ၍ ထိုတံခါးမ်ားေပၚ၌ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔၏မ်ိဳးႏြယ္စုတစ္ဆယ့္ႏွစ္ႏြယ္တို႔၏အမည္နာမမ်ားကို ေရးထိုးထား၏။

13အေရွ႕ဘက္တြင္ တံခါးသုံးေပါက္၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ တံခါးသုံးေပါက္၊ ေတာင္ဘက္တြင္ တံခါးသုံးေပါက္၊ အေနာက္ဘက္တြင္ တံခါးသုံးေပါက္ရွိ၏။

14ၿမိဳ႕႐ိုးတြင္ အုတ္ျမစ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ခုရွိ၍ ၎တို႔ေပၚ၌ သိုးသငယ္ေတာ္၏တမန္ေတာ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔၏အမည္တစ္ဆယ့္ႏွစ္ခုကိုေရးထား၏။

15ငါႏွင့္စကားေျပာေသာေကာင္းကင္တမန္၌ ထိုၿမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕၏တံခါးႏွင့္ၿမိဳ႕႐ိုးတို႔ကိုလည္းေကာင္း တိုင္းရန္ တိုင္းစရာေ႐ႊက်ဴ႐ိုးရွိ၏။

16ထိုၿမိဳ႕သည္ စတုရန္းပုံရွိ၍ ၎၏အလ်ားႏွင့္အနံသည္ တူညီ၏။ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေ႐ႊက်ဴ႐ိုးျဖင့္ ၿမိဳ႕ကိုတိုင္းေလရာ မိုင္ေပါင္းတစ္ေထာင့္သုံးရာရွစ္ဆယ္ခန႔္ ရွိ၍ ၎၏အလ်ား၊ အနံ၊ အျမင့္တို႔သည္ တူညီၾက၏။

17ၿမိဳ႕႐ိုးထုကိုလည္းတိုင္းေလရာ ေကာင္းကင္တမန္၏အတိုင္းအတာလည္းျဖစ္ေသာ လူ၏အတိုင္းအတာအားျဖင့္ အေတာင္ တစ္ရာေလးဆယ့္ေလးေတာင္ရွိ၏။

18ထိုၿမိဳ႕႐ိုးကို နဂါးသြဲ႕ေက်ာက္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထား၍ ၿမိဳ႕သည္ ၾကည္လင္ေသာဖန္သားႏွင့္တူသည့္ ေ႐ႊစင္ျဖစ္၏။

19ၿမိဳ႕႐ိုး၏အုတ္ျမစ္တို႔ကို ေက်ာက္မ်က္ရတနာအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထား၏။ ပထမအုတ္ျမစ္မွာ နဂါးသြဲ႕၊ ဒုတိယမွာ နီလာ၊ တတိယမွာ မဟူရာ၊ စတုတၳမွာ ျမ၊

20ပၪၥမမွာ ေၾကာင္၊ ဆ႒မမွာ ပတၱျမား၊ သတၱမမွာ သလင္းဝါ၊ အ႒မမွာ မ်က္႐ြဲ၊ နဝမမွာ ဥႆဖရား၊ ဒသမမွာ မဟူရာစိမ္း၊ ဧကဒသမမွာ နီလာေသြး၊ ဒြါဒသမမွာ နီလာခရမ္းျဖစ္၏။

21ၿမိဳ႕တံခါးတစ္ဆယ့္ႏွစ္ေပါက္တို႔သည္ ပုလဲတစ္ဆယ့္ႏွစ္လုံးျဖစ္ၾကၿပီး တံခါးတစ္ေပါက္လွ်င္ ပုလဲတစ္လုံးစီျဖင့္ျပဳလုပ္ထား၏။ ၿမိဳ႕၏လမ္းမသည္လည္း ထုတ္ခ်င္းခတ္ျမင္ႏိုင္ေသာဖန္သားႏွင့္တူသည့္ ေ႐ႊစင္ျဖစ္၏။

22ထိုၿမိဳ႕၌ ဗိမာန္ေတာ္ကို ငါမေတြ႕ရေပ။ အေၾကာင္းမူကား အနႏၲတန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ႏွင့္ သိုးသငယ္ေတာ္သည္ ထိုၿမိဳ႕၏ဗိမာန္ေတာ္ျဖစ္၏။

23ဘုရားသခင္၏ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ ထိုၿမိဳ႕ကိုထြန္းလင္းေစ၍ သိုးသငယ္ေတာ္သည္ ထိုၿမိဳ႕၏ဆီမီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုၿမိဳ႕ကိုထြန္းလင္းေစရန္ ေနႏွင့္လတို႔ကို မလိုအပ္ေပ။

24လူမ်ိဳးတကာတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕၏အလင္းကိုအမွီျပဳ၍ သြားလာၾကလိမ့္မည္။ ကမာၻေျမႀကီး၏ရွင္ဘုရင္တို႔သည္လည္း မိမိတို႔၏ဘုန္းအသေရကို ထိုၿမိဳ႕သို႔ယူေဆာင္လာၾကလိမ့္မည္။

25ထိုေနရာ၌ ညမရွိေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕တံခါးမ်ားကို မည္သည့္ေန႔ရက္တြင္မွ် ပိတ္ထားျခင္းမရွိ။

26လူတို႔သည္ လူမ်ိဳးတကာတို႔၏ဘုန္းအသေရႏွင့္ ဂုဏ္သေရတို႔ကို ထိုၿမိဳ႕သို႔ယူေဆာင္လာၾကလိမ့္မည္။

27မစင္ၾကယ္ေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုမွ် ထိုၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ ႐ြံရွာဖြယ္ေသာအမႈႏွင့္လိမ္လည္မႈတို႔ကိုျပဳက်င့္ေသာသူသည္လည္း ဝင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ သိုးသငယ္ေတာ္၏အသက္စာေစာင္တြင္ စာရင္းဝင္ေသာသူတို႔သာ ဝင္ရၾကလိမ့္မည္။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →