James 3

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1می اَداشان، نَکُنِه شیمی جی خیلیان اینه دُمّال دَبون که خُدایِ کلامِ مُعلِم هَبون، چون دانید اَما مُعَلِّمینِ وَسین، داوَری سخت تَر بونه.

2چون اَما خِیلی راهانِ دِلِه خطا کانیم. اَگه کَسی خودشه گَب بَزَئنِ دِلِه خَطا نَکُنِه، کامِلِ آدَمِ و تانهِ تمام خودشه تَنِ جُلوهِ بِگیره.

3اگه اَما اَسبِ دَهِنِ سَر اَفسار دَبِدیم، اونِه اَمی مُطیع کانیم و تانیم حیوانِ تمام تَنِ هر سَمتی که خَنیم بَبِریم.

4کَشتی شان رِه هَم بَییشین، هر چَن اوشان گَتِ هیسَن، وَ تُنِّ وائِشانِ طریقِ جی بَکِشیهِ بونَن، وَلی ایتا کوچِ سُکانِ هَمرَه هر جا که ناخُدا بِخواد شونِن.

5پس همینجور زَبان هَم ایتا کوچِ عضوِ، با این حال گَتِه اِدّعا دارِه. ایتا کوچِ جَرَقِه‌ تانهِ ایتا گَتِه جَنگلِ تَش بَکِشِه.

6زبان هَم تَشِ؛ یِه دُنیا نادُرسّیی که اَمیِ تَن و پِی یه دِلِه دَرِه و آدَمی یه تمام تَنِ کثیف کانه و تمام اونه زِندگی رِه تَش کَشِنِه، تَشِی که جَهَنَم اونه روشِن هَکُردِه!

7آدَم هَمِه جور حیوان و پَرنده و خَزنده و دَریایِ میَن جاندارِ رام کانه و هَکُردِه،

8وَلی هیچ آدَمی نَتَّنِه زِبانِ رام هَکونه. زَبان شَرورِ یاغیِه و کُشَندِه زَهرِ جی پُرِه!

9اَمی زبانِ هَمره خداوند و پیَرِ موبارَک دُخواندِنیم و همون زبانِ هَمرَه آدَمایی که خُدایِ مِثان خَلق هَبان رِه، لَعنت کانیم.

10ایتا دَهَنِ جی، هَم برکت دِرگا هَنه، هم لَعنت! می اَداشان، خُجیر نیِه اینجور هَبو.

11مَگِه بونه ایتا چِشمه‌ یه جی هم شیرِینِ اُو دَر بیه، هم شُورِ اُو؟

12می اَداشان، مَگِه بونه اَنجیل دار، زیتون بیارِه؟ یا اَنگور دار، اَنجیل هَدِه؟ هَمینجورَم شُورِ چِشمِه نَتَّنِه شیرینِ اُو هَدِه.

13شیمی میَن کی حکیم و عَقلدارِ؟ بَنین اونه خودِشه دُرس زندگی هَکُردَن هَمرَه نِشان هَدِه، اون اعمالی که فروتنی یه هَمرَئِه و حِکمَتِ جی سَرچِشمِه گیرنِه.

14وَلی اَگه شیمی دِلِ میَن زَرخِ حَسودی و خُدخواهی دارِین، شِمِرِه نَگیرین و خَلافِ حقیقَت گَب نَزَنین.

15اینجور حِکمتی آسِمانِ جی نییَنِه، بلکه زمینِی و نفسانی و شیطانیِه.

16چون هر جا حَسودی و خود خواهی دَبو، اوجِه بی نظمی و همه جور زِشتِ کِردار هَم دَرِه.

17وَلی اون حِکمتی که آسِمانِ جییه، اَوَّل پاکِ، ایما صلح‌آمیز و آرام و نَصیحت‌ِ اِشنوِنهِ، وَ خُجیرِ ثَمرات و رَحمتِ جی پُرِه، وَ فَرق بُگذاشتَن و ریایِ جی دورِ!

18صالحی، مَحصولیِه که صُلح و صفایِ دِلِه، وَ اوشانِ دَس هَمرَه که صُلح دُمّال دَرنِ بِکاشتهِ بونه.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →