James 5

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 4 Jump to:

1شُما اِی پولداران، برمِه و زاری هَکُنید، چون مُصیبَت شِیمی اِنتظارِه کَشِنِه.

2شِیمی مال و مَنال نابود هَبا و شِیمی لِواسِشانِه بید بَزَه!

3شِیمی طِلا و نُقرِه جِرم بَزَه و اوشانِ جِرم شیمی علیِه گَواهی دَنه، وَ ایتا تَشِ مِثان شِیمی تَنِ گوشتِ خارنِه. شُما آخرین روزانِ دِلِه، هَمینجور مال و منال جَم هَکُردین!

4اَسِه اون کارگَرانِ دَسمزد که شِیمی زَمینِ سَر دِرُو هَکُردَن و شُما حیله‌ یه هَمرَه اوشانه دَسمزد نَدَین، شیمی علیه داد زَنه. آرِه، دِرُوگَران داد خُداوندِ لَشگَرهایِ گوش بَرِسیِه.

5شُما زَمینِ سَر ناز و نِعمت و عیش و نوشِ دِلِه زندگی هَکُردین و شیمی دِلِ کُشتارِ روز وَسین پَروار هَکُردین

6شُما اون صالِحِ محکوم هَکُردین و بَکوشتین، اون شیمی پیش مقاوِمت نَکوردِه.

7پَس اِی اَداشان، تا خُداوندِ بَموئن صَبر هَکُنید. بِیشین چِطور کِشاوَرز اِنتِظار کَشِنِه تا زَمین خودشه با اَرزِشِ مَحصول به بار بیارِه؛ چِطور صَبر کانه تا پاییز و بهاری وارِش زَمینِ سَر بِوارِه.

8پَس شُما هَم صبور هَبین و شِیمی دِل قرص هَبو، چون اَمیی خُداوندِ بَموُئن نَزیکِه!

9اَداشان، هَمدِیگرِ جی گِلِه نَکنید، تا شِمِرِه هَم داوَری نَبو، بِیشین ’داوَر‘ دَرِ وَر هیسَه.

10اَداشان، پِیغَمبران جی که خُداوندِ اِسمِ هَمرَه گَب زنه بان، صَبرِ دَرسِ مُصیبَت دِلِه یاد هَگیرین.

11اَما اوشانیکه صبر و تحمل دارَن ره خوشبَخت دانیم. شُما ایوبِ صبر و تحمل بارِه بِشنوَسّین، وَ دانید خداوند سَرآخَر اونه هَمرَه چه هَکُردِه، چون خداوند بی نهایت مِهرَبان و بَخشَندِئِه.

12می اَداشان، وَلی هَمِه جی مهمتَر، قَسَم نُخارین؛ نه آسِمان و نه زَمین و نه هیچی یه دیگَرِ، وَلی بَنین شِیمی ’آرِه‘ همون آرِه هَبو و شیمی ’نه‘ همون نه، نَکُنِه مَحکوم هَبین.

13شِیمی میَن کسی عَذاب کَشِنِه؟ بَنی دُعا هَکونه. شیمی میَن کسی خُشحالِه؟ بَنی حَمد و ثنایه سرودِ بُخوانهِ.

14شِیمی میَن کَسی مَریضِ؟ بَنی کلیسای گَتِه رِه دُخوانهِ و اوشان اونِه وَسین دُعا هَکُنَن و خُداوندِ اِسمِ هَمره اونه روغَنِ هَمرَه مَسح هَکُنَن.

15ایمان هَمرَه دُعا هَکُردَن، مَریضِ نِجات دَنه و خداوند اونه وَرِساندِنِه، وَ اَگه گُناهی هَکِردهِ بو، بَخشیدِه بونه.

16اینِه وَسین، هَمدیگَرِ وَرجه شیمی گناهانِ اعتراف هَکُنید و هَمدِیگَرِ وَسین دُعا هَکُنید تا شَفا هَگیرین. صالِح آدَمی یه دُعا، خیلی قُوَّت هَمرَه عمل کانه.

17ایلیایه پِیغمبر ایتا آدَم، اَمیِ مِثان با، وَلی وَختی تمام خودشه وِجودِ هَمرَه دُعا هَکُردِه که وارِش نیِه، سِه سال و نیم زَمینِ سَر وارِش نَوارِسِّه؛

18وَ باز هم دُعا هَکُردِه و آسِمانِ جی وارِش بِوارِسِّه و زَمین خودشه مَحصولِ به بار بیاردِه.

19می اَداشان، اَگه شیمی میَن کسی حَقیقَتِ جی مُنحرف هَبو، وَ یِنَفر دیگه اونه وَگِردانِه،

20بِدانه که هر کی ایتا گُناهکارِ گمراهی یه جی وَگِردانِه، اونه جانِ مَرگِ جی نِجات دَنه و خِیلی گُناهانِ پوشاندِنِه.

← Chapter 4 Jump to: