James 3

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1می بِرارِن، نَکِنِه شِمِه جا خِیلیا خِدایی کَلامی مَلِّم بَووئَنی دِمال دَوون، چون دِنِّنی اَما مَلِّمِنی سِه، داوَری سخت تَر وونِه.

2چون اَما خِیلی راهایی دِلِه خطا کِمّی. اگه کَسی شی گَب بَزوئَنی دِلِه خَطا نَکِنِه، کامِلِ آدَمِ و بَتِنِّه دِشتِه شی تَنی دَمِ بَیرِه.

3اگه اَما اَسبی دِهِنی سَر اُوسار دَوِنیم، اونِه شی مِطیع کِمّی و بَتِمّی حیوونی دِشتِه تَنِ هر سَمتی خوایمی بَوِریم.

4کَشتی ایشونِه هَم هارشین، هر چَن اونان گَتِنِه، و گَتِه وائیشونی طریقی جا بَکِشی وونِنِه، ولی یَتِه کِچیکِ سُکانی هَمرا هر جا گه ناخِدا بَخواد شونِنِه.

5پس همینجور زِوون هَم یَتِه کِچیکِ عِضوِ، با هَین حال، گَت گَتِه اِدّعا دارنِه. یَتِه کِچیکِ جَرَقِه‌ بَتِنِّه یَتِه گَتِه جَنگلِ تَش بَکِشِه.

6زِوون هَم تَشِ؛ یَه دِنیا نادِرسی گه اَمِه تَن و پِی ای دِلِه دَرِه و آدَمی ای دِشتِ تَنِ کثیف کِنِّه و دِشتِ وی زِندگی رِه تَش کَشِنِه، تَشی گه جَهِنِم اونِه روشِن هاکِردِه!

7آدَم هَمه جور حیوون و پَرنده و خَزنده و دَریایی دِلِه ای جاندارِ رام کِنِّه و هاکِردِه،

8ولی هیچ آدَمی نَتِنِّه زِوونِ رام هاکِنِه. زِوون شَرورِ یاغیِه و کِشَندِه زَهری جا پِرِ!

9شی زِوونی هَمرا خِداوَند و پیرِ مِوارَک خُومّی و هَمون زِوونی هَمرا آدَمایی گه خِدایی تَرا خَلق بَوِنِه رِه، لَعنت کِمّی.

10یَتِه دِهِنی جا، هَم برکت دیرگا اِنِه، هَم لَعنت! می بِرارِن، خِب نیِه هَینجور ووئِه.

11مَگِه وونِه یَتِه چِشمه‌ای جا هَم شیرِنِ اُو دَر بیِه، هَم شُورِ اُو؟

12می بِرارِن، مَگِه وونِه اَنجیل دار، زیتون بیارِه؟ یا اَنگور دار، اَنجیل هادِه؟ هَمینجورَم، شُورِ چِشمِه نَتِنِّه شیرِنِ اُو هادِه.

13شِمِه میِن کی حکیم و عَقلدارِ؟ بِلین اونِه شی دِرِس زندگی هاکِردَنی هَمرا هَم هادِه، هون اعمالی گه فروتنی ای هَمرائِه و حِکمَتی جا سَرچِشمِه گیرنِه.

14ولی اگه شی دِلی دِلِه تَلِ حَسودی و خِدخواهی دارِنی، شِرِه نَئیرین و خَلافِ حَیقَت گَب نَزِنین.

15هَینجور حِکمتی آسِمونی جا نیِنِه، بَلگی زَمینی و نفسانی و شیطانیِه.

16چون هر جا حَسودی و خِدخواهی دَوو، اوجِه بی نظمی و هَمه جور زِشتِ کِردار هَم دَرِه.

17ولی هون حِکمتی گه آسِمونی جائِه، اَوَّل پاکِ، اَزما صِلح‌آمیز و آروم و نَصیحت‌ِ اِشنُنِه، و خِبِ ثَمرات و رَحمتی جا پِرِ، و فَرق بِشتَن و ریایی جا دورِ!

18صالحی، مَحصولیِه گه صِلح و صفایی دِلِه، و اونانیگه صِلحی دِمال دَرنِه ای دَسی هَمرا دَکاشت وونِه.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →