James 5

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 4 Jump to:

1شِما اِی پولدارِن، زاری و شیوَن هاکِنین، چون مِصیبَت شِمِه اِنتظارِ کَشِنِه.

2شِمِه مال و مَنال نابود بَوِه و شِمِه لیواسیشونِه لِمِک بَزو!

3شِمِه طِلا و نِقرِه زَنگ بَزو و اونِنی زَنگ بَزوئَن شِمِه علِیه گِواهی دِنِه، و هِتی تَشی تَرا شِمِه تَنی گوشتِ خارنِه. شِما آخَرِ روزایی دِلِه، هَینجور مال و منال جَم هاکِردِنی!

4اِسا هون کارگَرِنی دَسمِز گه شِمِه زَمی سَر دِرُو هاکِردِنِه و شِما حیله‌ ای هَمرا وِشونی دَسمِزِ نَدانی، شِمِه علِیه داد زَنِّه. اَرِه، دِرُوگَرِنی داد خِداوندِ لَشگَرهایی گوش بَرِسیِه.

5شِما زَمینی سَر ناز و نِعمت و عیش و نوشی دِلِه زندگی هاکِردِنی و شی دِلِ کِشتاری روزی سِه پَروار هاکِردِنی

6شِما هون صالِحِ محکوم هاکِردِنی و بَکوشتِنی، وی، شِمِه پِش مِقاوِمت نَکِنِّه.

7پَس اِی بِرارِن، تا خِداوندی بیموئَن صَبر هاکِنین. هارشین چِتی کِشاوَرز اِنتِظار کَشِنِه تا زَمین شی بااِرزِشِ مَحصولِ بار بیارِه؛ چِتی صَبر کِنِّه تا پَئیز و بهاری وارِش زَمینی سَر بَوارِه.

8پَس شِما هَم صبور ووئین و شِمِه دِل قِرص ووئِه، چون اَمِه خِداوندی بیموئَن نَزیکِ!

9بِرارِن، هَمدِیَری علِیه غِرغِر نَکِنین، تا شِمِنِه هَم داوَری نَوو، هارشین ’داوَر‘ دَری پِش اِسّا.

10بِرارِن، پِیغَمبرنی جا گه خِداوندی اِسمی هَمرا گَب زووِنِه، مِصیبَت و صَبری دَرسِ یاد بَیرین.

11اَما، آدَمِنی گه استقامت کِنِنِه رِه گِمی خِش بِحالِ وِشون. شِما ایوبی استقامَتی خَوَری بِشنُسِنی، و دِنِّنی خِداوَند سَرآخَر وی هَمرا چی هاکِردِه، چون خِداوَند بی نهایت مِهرَوون و بَخشَندِئِه.

12می بِرارِن، ولی هَمه ای جا مِهِمتَر، قَسَم نَخارین؛ نا آسِمون و نا زَمین و نا هیچی دییَرِه، ولی بِلین شِمِه ’اَرِه‘ هَمون اَرِه ووئِه و شِمِه ’نا‘ هَمون نا، نَکِنِه مَحکوم بَووئین.

13شِمِه میِن کسی عذاب کَشِنِه؟ بِل دِعا هاکِنِه. شِمِه میِن کسی خِشالِ؟ بِل حَمد و ثنایی سِرودِ بَخونِّه.

14شِمِه میِن کَسی مَریضِ؟ بِل کلیسایی گَت گَتِه رِه کَفا بَخونِّه و وِشون ویسِه دِعا هاکِنِن و خِداوندی اِسمی هَمرا وِرِه روغَنی هَمرا مَسح هاکِنَن.

15ایمونی هَمرا دِعا هاکِردَن، مَریضِ نِجات دِنِه و خِداوَند وِرِه اِرِسانِّه، و اگه گِناهی هاکِرد وو، بَخشیدِه وونِه.

16هَینِسه، هَمدِیَری وَر شی گناهِنِ اعتراف هاکِنین و هَمدِیَری سِه دِعا هاکِنین تا شَفا بَیرین. صالِح آدَمی ای دِعا، خِیلی قِوَّتی هَمرا عمل کِنِّه.

17ایلیای پِیغمبر یَتِه آدَم اَمِه تَرا وِه، ولی وختی دِشتِه شی وِجودی هَمرا دِعا هاکِردِه گه وارِش نیِه، سِه سال و نیم زَمینی سَر وارِش نیمو؛

18و اَی هَم دِعا هاکِردِه و آسِمونی جا وارِش بیمو و زَمین شی مَحصولِ بار بیاردِه.

19می بِرارِن، اگه شِمِه میِن کسی حَیقَتی جا مِنحرف بَوو، و یَنَفَر دییَر وِرِه دَگِردانِه،

20دِنِّه گه هر کی یَتِه گِناهکارِ گِمراهی ای جا دَگِردانِه، وی جانِ مَرگی جا نِجات دِنِه و خِیلی گِناهِنِ پوشانِّه.

← Chapter 4 Jump to: