Luke 15

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ولی خراجگیرِن و گِناهکارِن هَمه عیسایی دور جَم وونِسِنِه تا وی گَبِ بِشنُئَن.

2عِلَمای فِرقِه فَریسی و توراتی مَلِّمِن غِرغِر کِردِنِه و گِتِنِه: «هَین مَردی گِناهکارِنِ قَبول کِنِّه و وِشونی هَمرا هَمسِفرِه وونِه.»

3پَس عیسی هَین مَثَلِ وِشونی سِه بیاردِه:

4«کِدیم یَتِه از شِما دَرِه گه صد تا گِسَن دارِه و وختی هونِنی جا یَتِه گِم بَوو، هون نَود و نِه تای دییَرِ صَحرایی دِلِه نِلِه و هون گِم بَوِه ای دِمال نَشوئِه تا هونِه بَنگیرِه؟

5وختی گِم بَوِه گِسَنِ بَنگیتِه، اونِه خِشالی ای هَمرا شی دوش اِلنِه

6و خِنِه اِنِه، شی رَفِقِن و هَمسادِگونِ جَم کِنِّه و گِنِه: ”می هَمرا خِشالی هاکِنین؛ چون شی گِم بَوِه گِسَنِ بَنگیتِمِه.“

7شِمارِ گِمِه هَینجوری یَتِه گِناهکاری سِه گه توبِه کِنِّه، آسِمونی دِلِه یَتِه گَتِه جَشن بَرپا وونِه تا هون نَود و نِه تا دِرِسکاری سِه گه توبِه ای سِه نیاز نارِنِه.

8«و یا کِدیم زَنائه گه دَه تا نِقرِه سِکِّه دارِه و وختی هونِنی جا یَتِه گِم بَوو، لَمپا روشِن نَکِنِه و خِنِه رِه ساجِه نَزِنِه، و تا اونِه نَنگیرِه بَگِرِسَنی جا نِسِّنِه؟

9وختی اونِه بَنگیتِه، شی رَفِقِن و هَمسادِگونِ جَم کِنِّه و گِنِه: ”می هَمرا خِشالی هاکِنین؛ چون شی گِم بَوِه سِکِّه رِه بَنگیتِمِه.“

10شِمارِ گِمِه، هَمینجور یَتِه گِناهکاری توبه هاکِردَنی سِه، خِدایی فِرِشتگونی وَر شادی بَرپا وونِه.»

11اَزما عیسی اِدامِه هادا و بُتِه: «یَتِه مَردی دِتا ریکا داشتِه.

12یَتِه روز کِچیک ریکا شی پیرِ بُتِه: ”اِی پیر، سَهمی گه تی دارایی ای جا مِنِه رَسِنِه رِه اَلَن مِنِه هادِه.“ پَس پیر شی دارایی رِه هون دِتا ریکائی میِن رَسد هاکِردِه.

13حَلا خِیلی زِمِن نِگذِشت وِه گه کِچیک ریکا هر چی گه داشتِه رِه جَم هاکِردِه و یَتِه دور دَسِ دیار بوردِه، و شی دارایی رِه اوجِه عیاشی ای هَمرا به باد هادا.

14وختی هر چی داشتِه رِه خَرج هاکِردِه، هون دیاری دِلِه بَدجورِ قَحطی بیمو و تنگدَسی ای سِه دَکِتِه.

15پس بوردِه و یَتِه اون مَنطَقِه ای مَردِنی نوكَر بَوِه. هون مَردی هَم وِرِه شی زَمی ای سَر بَرِسانیِه تا وی خی ایشونِه خِراک هادِه.

16هون ریکا آرِزو داشتِه شی خیکِ خی ایشونی خِراکی جا سِئر هاکِنِه، ولی هیچکی وِرِه هیچی نَداوِه.

17سَرآخَر شی وَر بُتِه: ”می پیری خِیلی از کارگَرِن اِضافِه غذا هَم دارِنِه و مِن هَیجِه وَشنایی جا دِ تَلف وومِه.

18پس اِرِسِمِه و شی پیری وَر شومِه و وِرِه گِمِه: ’پیر، مِن تی حَق و خِدایی حَق گِناه هاکِردِمِه.

19دِ لیاقَت نارمِه مِنِه تی ریکا دِنِّن، می هَمرا هِتی یَتِه از شی کارگَرِنی تَرا رَفتار هاکِن.“‘

20«پَس پِرِسا و شی پیری خِنِه ای سَمت راه دَکِتِه. ولی حَلا خِنِه ای جا دور وِه، وی پیر وِرِه بَئیِه و وی دِل ویسِه بَسوتِه و دُویی هَمرا وی سَمت بوردِه و وِرِه کَشِه بَیتِه و خِش هادا.

21ریکا شی پیرِ بُتِه: ”پیر، مِن تی حَق و خِدایی حَق گِناه هاکِردِمِه. دِ لیاقَت نارمِه مِنِه تی ریکا دِنِّن.“

22ولی پیر شی نوکَرِنِ بُتِه: ”زود بورین و خِبترین جِمِه رِه بیارین و وی تَن دَکِنین. یَتِه اَنگُوشتَر وی اَنگیس و یَتِه کُوش وی لینگ دَکِنین.

23هون دَوَسِه تِشکِلِه رِه بیارین، سَر بَورینین تا بَخاریم و جَشن بَیریم.

24چون می هَین ریکا بَمِرد وِه، اَی زینِّه بَوِه، گِم بَوِه وِه، بَنگیت بَوِه.“ پس جَشن بَیتِنِه و شادی هاکِردِنِه.

25«ولی گَتِ ریکا زَمی سَر دَوِه. وختی خِنِه ای نَزیکی بَرسیِه و سَما و آوازی صِدا رِه بِشنُسِه،

26یَتِه از نوکَرِنِ داد هاکِردِه و بَپُرسیِه: ”چی خَوَرِه؟“

27نوكَر جِواب هادا: ”تی بِرار دَگِرِسِه و تی پیر هون دَوَسِه تِشکِلِه رِه سَر بَوریِه، چون شی ریکارِه صَحیح و سالِم بَنگیتِه.“

28گَتِ ریکا وختی هَینِه بِشنُسِه، عَصبانی بَوِه و نَخوایسِه خِنِه بورِه. وی پیر دیرگا بیمو و ویجا التماس هاکِردِه.

29ولی وی شی پیری جِواب بُتِه: ”هارِش مِن اَلَن خِیلی سالِ هِتی نوکَری تَرا تِرِه خِدمَت هاکِردِمِه و هیچ وَخت تی دَستوری جا سَرپیچی نَکِردِمِه. ولی تو هیچ وَخت حتّی یَتِه بِزگِلِه هَم مِنِه نَدایی تا شی رَفِقِنی هَمرا یَتِه مِهمونی بَیرِم.

30ولی اِسا تی هَین ریکا دَگِرِسِه، ریکائی گه تی دارایی رِه خَرابِ زَنا ایشونی هَمرا به باد هادا، ویسِه هون دَوَسِه تِشکِلِه رِه سَر بَوری!“

31پیر وِرِه بُتِه: ”ریکا، تو هَمِش می هَمرا دَری و هر چی دارمِه تِنیِه.

32ولی اَلَن وِنِه جَشن بَیریم و شادی هاکِنیم، چون تی هَین بِرار بَمِرد وِه، اَی زینِّه بَوِه؛ گِم بَوِه وِه، بَنگیت بَوِه.“»

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →