Luke 6 — Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

1یَتِه مِقَدّسِ شَنبِه روز، وختی گه عیسی گَنِّم جاری دِلِه رَد وونِسِه، وی شاگِردِن گَنِّمی خوشِه رِه چینِسِنِه و شی دَسِ کَفی دِلِه سُسِّنِه و خاردِنِه.

7توراتی مَلِّمِن و عِلَمای فِرقِه فَریسی عیسی رِه هاپِه داشتِنِه گه بَوینَن شَنبِه روزی دِلِه کسی رِه شَفا دِنِه یا نا، چون یَچی ای دِمال دَوِنِه تا یَتِه دَلیلی بَنگیرِن گه عیسی رِه تِهمَت بَزِنَن.

8ولی عیسی گه وِشونی خیالی جا باخَوَر وِه، اون مَردی ای گه وی دَس خِشک بَوِه وِه رِه بُتِه: «بِرِه هَیجِه هِرِس.» وی هَم پِرِسا و اوجِه هِرِسا.

9عیسی وِشونِه بُتِه: «شِمِه جا یَتِه سوال دارمِه، کِدیم کار شَنبِه روزی دِلِه دِرِسِ: خِبی هاکِردَن یا بَدی هاکِردَن، آدَمی جانِ نِجات هادائَن یا وِرِه از بِین بَوِردَن؟»

10دِشتِه اونانیگه وی دُور و وَر دَوِنِه رِه هارشیِه و اَزما هون مَردی رِه بُتِه: «شی دَسِ دِراز هاکِن!» وی شی دَسِ دِراز هاکِردِه و وی دَس خار بَوِه.

11ولی وِشون خِیلی عَصَبانی بَوِنِه و شی میِن مَشوِرَت هاکِردِنِه گه عیسایی هَمرا چی هاکِنِن.

12یَتِه از هَین روزا، عیسی دِعایی وِسِه کوهی سِه بوردِه و شُو تا صِب خِدایی حِضور دِعا کِردِه.

13صِبِ دَم شی شاگِردِنِ کَفا بَخونِسِه و وِشونی دِلِه دِوازِه نَفَرِ اِنتخاب هاکِردِه و وِشونی اِسمِ رَسول بِشتِه:

14شَمعون گه (وی اِسمِ پِطرُس بِشتِه) و وی بِرار آندِریاس، یَعقوب و یوحَنا، فیلیپُس و بَرتولما،

15مَتّی و توما، یَعقوب حَلفایی ریکا، شَمعون گه وِرِه وَطن پَرَست هَم گِتِنِه،

16یَهودا یَعقوبی ریکا، و یَهودای اَسخَریوطی گه عیسی رِه خیانَت هاکِردِه.

17عیسی شاگِردِنی هَمرا کوهی جا جِر بیمو و یَتِه خَمَنِ زَمینی دِلِه هِرِسا. خِیلی از وی شاگِردِن و یَتِخِیلی اِزدِحام یَهودیِه ای سَرتاسَری جا، اورشلیم و صور و صیدون گه دَریایی وَر وِه اوجِه دَوِنِه.

18وِشون بیمو وِنِه تا وی گَبِ بِشنُئِن و شی مَریضی ای جا شَفا بَیرِن، و اونانیگه پَلیدِ روح وِشونِه آزار داوِه، خِب وونِسِنِه.

19دِشتِه مَردِن تَقَلّا کِردِنِه شِرِه عیسی رِه بَرِسانِن و وِرِه دَس هاکِنَن، چون نیرویی ویجا دیرگا ایمو و هَمه رِه شَفا داوِه.

20اَزما عیسی شی شاگِردِنِه هارشیِه و بُتِه: «خِش بِحالِ شِما گه فَقیرِنی؛ چون خِدایی پادشاهی شِمِسِئِه.

21«خِش بِحالِ شِما گه اَلَن وَشنینی؛ چون سِئر وونِنی. خِش بِحالِ شِما گه اَلَن بِرمِه کِنِنی؛ چون خَنِّنی.

22«خِش بِحالِ شِما هون موقِه گه مَردِن اِنسونی ریکائی اِسمی خاطری شِمِه جا بیزار بَوون و شِمارِ شی جَمی جا دیرگا هاکِنَن و شِمارِ فاش هادَن و تِهمَت بَزِنِن.

23هون روز، خِشال ووئین و سَما هاکِنین، چون شِمِه پاداش آسمونی دِلِه گَتِ. چون وِشونی اَجداد هَم پِیغَمبَرِنی هَمرا اَتی هاکِردِنِه.

24«ولی وای بِحالِ شِما اِی پولدارِن؛ چون هَمین اَلَن هَم شی راحتی رِه بَیتِنی.

25وای بِحالِ شِما گه اَلَن سِئرِنی؛ چون وَشنی وونِنی. وای بِحالِ شِما گه اَلَن خَنِّنی؛ چون ماتَم گیرِنی و بِرمِه کِنِنی.

26«وای بِحالِ شِما وختی گه مَردِن شِمِه جا تَعریف هاکِنِن، چون وِشونی اَجداد هَم دِردِرو پِیغَمبَرِنی هَمرا اَتی هاکِردِنِه.

27«ولی اِی شِما گه می گَبِ اِشنُنِنی، شِمارِ گِمِه شی دِشمَنِنِ مِحَبَّت هاکِنین و اونانیگه شِمِه جا بیزارِنِه رِه خِبی هاکِنین.

28هر کی شمارِ اَراشت کِنِّه وِشونی سِه دِعای بَرکت هاکِنین، و هر کی شِمارِ آزار دِنِه ویسِه دِعای خِیر هاکِنین.

29اگه کَسی تی دیمی یَتِه وَرِه چَک بَزو، شی دیمی هون وَرم دَگِردان تا بَزِنِه. اگه کَسی تی قَوارِه تیجا خوایسِه بَیرِه، بِل تی جِمِه رِه هَم بَوِرِه.

30اگه کَسی یَچی تیجا خواینِه وِرِه هادِه، و اگه تی اَموالِ بِزور بَیتِه، نَخوا تِرِه پَس هادِه.

31مَردِنی هَمرا هَمونجور رَفتار هاکِنین گه اِنتِظار دارِنی شِه شِمِه هَمرا رَفتار هاکِنَن.

32«اگه فَقَط اونانیگه شِمارِ مِحَبَّت کِنِنِه رِه مِحِبَّت هاکِنین، شِمِسِه چی خیری دارنِه؟ حَتّی گِناهکارِن هَم اونانیگه وِشونِه دوس دارِنِه رِه مِحَبَّت کِنِنِه.

33و اگه فقط اونانیگه شِمارِ خِبی کِنِنِه رِه خِبی هاکِنین، شِمِنِه چی خِیری دارنِه؟ حَتّی گِناهکارِن هَم هَینجور کِنِنِه.

34و اگه هونِنی رِه قَرض هادین گه دِنِّنی شِمِه قَرضِ گِردانِنِه، شمِسِه چی نَفعی دارنِه؟ حَتّی گِناهکارِن هَم دییَر گِناهکارِنِه قَرض دِنِنِه، چون دِنِّنِه یَتِه روز شی قَرضِ پَس گیرِنِه.

35ولی شِما شی دِشمَنِنِ مِحَبَّت هاکِنین و وِشونِه خِبی هاکِنین و بِدون هَینگه پَس بَیتنی فِکر دَووئین وِشونِه قَرض هادین، چون شِمِه پاداش گَتِ و خِدای مِتعالی ریک ریکا وونِنی، چون وی ناشِکرِن و بَدکارِنی هَمرا مِهرَوونِه.

36پس رَحمین ووئین، هَمونجور گه شِمِه آسِمونی پیر رَحمینِه.

37داوَری نَکِنین تا شِمِنِه داوَری نَوو. مَحکوم نَکِنین تا مَحکوم نَووئین. بِبَخشین تا بَخشیدِه بَووئین.

38هادین تا شِمارِ هادا بَوو؛ یَتِه مَنَّر پِر هاکِرد و فِشار هادا و دِکِت هادا و سَر مَشت بَوِه شِمِه دامَنی دِلِه بَریخت وونِه! چون هر مَنَّری هَمرا هادین، هَمون مَنَّری هَمرا شِمارِ هادا وونِه.»

39و هَین مَثَلِ هَم وِشونی سِه بیاردِه و بُتِه: «مَگِه یَتِه کور بَتِنِّه یَت دییَر کوری عَصاکش بَوو؟ مَگِه هر دِتا چاهی دِلِه نَکِفِنِنِه؟

40شاگِرد، شی اِسّایی جا سَرتَر نیِه، ولی وختی کامِلاََ شی تَعلیم و تَربیَتِ تُوم هاکِنِه، بَتِنِّه شی اِسّایی تَرا بَوو.

41«چِتی کَمِل ذِرِّه رِه شی بِراری چِشی دِلِه وینّی، ولی هون دارکینگِه ای گه شی چِشی دِلِه دارنی رِه، نَوینّی؟

42چِتی بَتِنّی شی بِرارِ بُئی: ”بِرار، بِل کَمِل ذِرِّه رِه تی چِشی جا دیرگا بیارَم“، اِسا اونگه دارکینگِه رِه شی چِشی دِلِه نَوینّی؟ اِی دُرو، اوَّل دارکینگِه رِه شی چِشی جا دیرگا بیار، اَزما بِهتَر بَتِنّی بَوینی و کَمِل ذِرِّه رِه شی بِراری چِشی جا دیرگا بیاری.

43«هیچ وَخت خِبِ دار، بَدِ میوِه بار نیارنِه، و هیچ وَخت بَدِ دار خِبِ میوِه نَدِنِه.

44هر داری رِه وی میوِه ای جا بِشِنِه بِشناسیَن. نِشِنِه لَم تَلی ای جا اَنجیل بَچیَن و تَمِش گِلِه ای جا اَنگور!

45خارِ مَردی شی دِلی خِبِ اَمباری جا خِبی بار اُرنِه و بَدِ مَردی شی دِلی بَدِ اَمباری جا بَدی بار اُرنِه. چون زِوون اونچی گه دِلی دِلِه سَر مَشتِه ای جا، گَب زَنِّه.

46«چِتیِه، مِنِه ’آقا، آقا‘ گِنِنی، ولی اونچی گِمِه رِه عَمَل نَکِنِنی؟

47اونگه می وَر اِنِه و می گَبِ اِشنُنِه و اونِه عَمَل کِنِّه، شِمارِ هَم دِمِه کِرِ مونِّه.

48وی هون مَردی رِه مونِّه گه شی خِنِه ای بَساتَنی سِه بِنِه رِه جَل بَکِّنیِه و خِنِه ای پِی رِه کِری سَر بِشتِه. وختی لاهوار بیمو و اُو هون خِنِه رِه فِشار بیاردِه، نَتِنِسِه اونِه دِکِت هادِه، چون مِحکَم بَسات بَوِه وِه.

49ولی اونیگه می گَبِ اِشنُنِه و اونِه عَمَل نَکِنِّه، اونی رِه مونِّه گه شی خِنِه رِه بِدون پِی بِنِه ای سَر بَساتِه. وختی لاهوار هون خِنِه رِه فِشار بیاردِه، دَرجا لی بَخاردِه و هون خِنِه ای ویرونی چَنّی گَت وِه.»