Hebrews 1

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

Jump to: Chapter 2 →

1قدیما، خِدا خَله وختا، جورواجورِ راههائه دِله، پِیغَمبِرونِ طریق اَمه پییِرونِ هِمراه گَب بَزو،

2ولی این آخِرین روزائه دِله، وه شه ریکائه طریق اَمه هِمراه گَب بَزو، اون ریکا که وه ره یِتا وارثِ واری، همه چیِ دِله تَعیین هاکارده و وه طریق جهانِ خَلق هاکارده.

3پَس وه، خِدائه جِلالِ نورِ و وه ذاتِ کاملِ نَخشِ، و وه همه چی ره شه کِلامِ قِوَّتِ هِمراه دارنه. وه بعد از این که گِناهونِ پاک هاکارده، اون کسِ راسِ دَس که با عظمت و عرشِ برینِ دِله دَره، هِنیشته.

4هَمون اِندا که فرشته هائه جِم سَرترِ، اون اِسمی هم که اِرث بَوِرده، وِشونِ اسمِ جِم هم بالاترِ.

5چوون خِدا کِدوم یِتا از فرشته ها ره بااوته: «تِ مِ ریکایی؛ اَمروز، مِن تِ ره مولود هاکاردِمه»؟ و یا: «مِن وه پییِر بومبه، و وه مِ ریکا»؟

6و اَی هم اون مووقه که وه؛ اَوِّلین وچه ره این جهانِ دِله یارنه، گانه: «تِمومِ خِدائه فرشته ها وه ره پَرَسِش هاکانِن.»

7فرشته هائه خَوِری گانه: « وه، شه فرشته ها ره وائه واری و شه خادِمونِ تَشِ اَلوِک واری سازِنه.»

8ولی ریکائه خَوِری گانه: «ای خِدا تِ سلطنتِ تخت، اَبدیِ، و تِ پادشاهیِ عَصا، عِدالَتِ عَصائه

9تِ صالح بییَنِ دوس دارنی و شرارتِ جِم بیزاری؛ اینِ وِسه خِدا، تِ خِدا، تِ ره تِ همراهونِ جِم ویشتر، خِشالیِ راغونِ هِمراه مَسح هاکارده.»

10و: «تِ، ای خِداوند، اَوِّلِ کَش، زِمین پیِ بییِشتی، و آسمونون تِ دَسِ کار هَسِنه!

11اونا از بین شونِنه، ولی تِ به جا موندِنی؛ تِمومِ اونا لِواسِ واری، پیت بونِنه.

12اونا ره یِتا قَوائه واری، پیچِندِنی، و یِتا لِواسِ واری عَوِض بونِنه. ولی تِ هَمون هَسی، و تِ سالها تِموم نَوونه.»

13خِدا تا اَلان کِدوم یِتا از فرشته ها ره بااوته: «مِ ‌راس دَس هِنیش تا مووقه ای که تِ دِشمِنونِ تِ لینگِ بن دِم هادِم»

14مگه همهِ وِشون روح هایی نینه که خِدمت کاندِنه و اون کِسائه خِدمِتِ وِسه بَفرِسی بونِنه که نِجاتِ اِرث وَرنِنه؟

Jump to: Chapter 2 →