bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Hebrews 8
Hebrews 8
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 9 →
1
اِسا اَصل مطلبی که اِما دَره گامبی اینِ که: اِما این طی کاهِنِ اعظمی دارمی که خِدائه مِتعالِ تَختِ راسِ دَسِ طَرِف، آسِمونِ دِله نیشته
2
مِقدَّسِ جاهائه خِدمتکار، اون حَییقی خیمه که خِداوند بر پا هاکارده، نا آدِمی.
3
چوون هر کاهِنِ اَعظم تعیین بونه تا هَدیه ها و قِروونی ها هاده. پَس این کاهِن هم وِنه یه چی پیشکَش هاکاردِنِ وِسه داره.
4
اِسا اگه وه زِمینِ سَر دَییه، هیچ وَخت کاهِن نَبونِسه، چوون کاهنونی دَرِنه که طبقِ شَریعتِ حِکم هَدیه ها دِنِنه.
5
وِشون آسِمونی چیائه نمونه و سایه ره خِدمِت کاندِنه. چوون اون مووقه که موسی خواسه خیمه ره بَرپا هاکانه، خِدا وه ره دستور هِدا و بااوته: «تِ حِواس دَووه که همه چیِ طبقِ نمونه ای که کوه دِله تِ ره سِراغ هِدا بَییه، بَسازی.»
6
ولی اِسا خِدمِتی که مَسیح به دَس بیارده، به مراتب اون قدیمی خدمِتِ جِم بالاترِ، چوون عهدی که وه اونِ وِسه واسطه گری کانده بهترِ. اون عَهد که بهترِ وعدههائه سَر بنا بَییه.
7
چوون اگه اون اَوِّلین عَهد بی عیب بییه، دییه لازم نَییه که دِوّمین عَهدِ دِمبال دَوویم.
8
ولی خِدا اونائه جِم یِتا عیب پی دا کانده و گانه: «خِداوند گانه، اِسا روزایی اِنه که مِن اِسرائیلِ ایل و تِبار و یهودائه ایل و تِبارِ هِمراه یِتا جدید عَهد وَندِمبه.
9
نا اون عهدی واری که وِشونِ پییِرونِ هِمراه دَوِسِمه اون روز که وِشونِ دَسِ بَییتِمه تا وِشونِ مِصرِ مِلکِ جِم بیرون بیارِم؛ چوون، خِداوند گانه، وِشون اون عهدی که مِ هِمراه دَوِسِنهِ سَر وِفادار نَموندِسِنه. پَس مِن شه دیمِ وِشونِ جِم بَرگِردِندِمبه.
10
چوون خِداوند گانه: اینِ اون عهدیِ که بعد از اون روزا اِسرائیلِ ایل و تِبار هِمراه وَندِمبه. شه شَریعتِ وِشونِ فکرهائه دِله اییِلمه، و وِشونِ دلهائه سَر نِویسِمبه. و مِن وِشونِ خِدا بومبه، و وِشون مِ قوم.
11
و هیچ کس شه هَمساده ره تَعلیم نَدِنه و هیچ کس شه بِرارِ نارنه، ”خِداوندِ بِشناس،“ چوون از گَت تا کِچیک، همه مِ ره اِشناسِنِنه؛
12
چوون مِن نسبت به وِشونِ خطاها رحم کامبه و هیچ وَخت وِشونِ گِناهونِ شه یاد نیارمه.»
13
خِدا یِتا ’جَدیدِ‘ عَهدِ گَب بَزوئِنِ هِمراه، اون اَوِّلین عَهدِ بی اِعتبار کانده؛ و اونچی که ارزشِ جِم کَفِنه، کهنه بونه و آمادِئه که از بین بوره.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13