bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Hebrews 4
Hebrews 4
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 5 →
1
پَس با اینکه این وعدهِ بوردَن وه آسایشِ دِله هَمتی پابرجائه، تَرسِمبی که نَکِنه دیار بَووه که یه نَفِر شِمه جِم اون وعدهِ به دَس بیاردِنِ وِسه شکست بَخُره.
2
چوون اِما ره هم وِشونِ واری خَوِر خِش بَرِسیه. ولی اون پِیغوم که وِشون بِشنُسِنه، وِشونِ وِسه منفِعتی نِداشته، چوون وَختی اونِ بِشنُسِنه ایمونِ هِمراه گوش نِدانه.
3
چوون اِما که ایمون بیاردیمی، اون آسایشِ دِله شومبی. هَمون طی که خِدا، مزمورِ کِتابِ دِله بااوته: «پَس شه غیظِ دِله قَسِم بَخوردِمه وِشون مِ آسایشِ دِله نِنِّنه،» هر چَن، وه کارا دِنیائه خَلق هاکاردِنِ مووقه، تِموم بَییه بییه؛
4
چوون وه یِتا جا توراتِ دِله، هَفتِمین روزِ خَوِری این طی بااوته: «و خِدا هَفتِمین روزِ دِله، شه تِمومِ کارائه جِم آسایش بَییته،»
5
و اَی اینجه بااوته: «وِشون مِ آسایشِ دِله نِنِّنه.»
6
پَس، از اونجه که بعضیا هَمتی فرصت دارنِنه که وه آسایشِ دِله بورِن، و اونایی که قبلتر خَوِرِ خِشِ بِشنُسِنه، نااطاعتی خاطِری، بوردِنِ دِله شکست بَخُردِنه
7
خِدا اَت کَش دییه یِتا خاصِ روزِ تَعیین کانده، «اَمروزِ» و سالها بعد مزمورِ کِتابِ دِله داوودِ زِوونِ هِمراه، این کَلِماتِ هِمراه بااوته: «اَمروز، اگه وه صِدا ره اِشنُنِنی، شه دلِ سَنگ نَکِنین.»
8
چوون اگه یوشَعِ پِیغَمبِر وِشونِ آسایش هِدا بییه، دِمبالتر، خِدا یِتا دییه روزِ خَوِری این طی گَب نَزو بییه.
9
پَس خِدائه قومِ وِسه مِقَدَّسِ شنبهِ آسایش، به جا موندِنه؛
10
چوون هر کی خِدائه آسایشِ دِله شونه، شه کارائه دِله هم آسایش گِرنه، هَمون طی که خِدا شه کارائه جِم آسایش بَییته.
11
پَس بِئین تقلّا هاکانیم تا اون آسایشِ دِله بوریم، تا هیچ کس این طی نااطاعتی هاکاردنِ هِمراه نَکِفه.
12
چوون خِدائه کِلام زنده ئه و کار کانده و هر دِ دَمِ شَمشیرِ جِم تیز تَرِ، جوری وِرینه که نفس و روح و مفاصل و مغز و اِستکا ره سیوا کانده، و فکرا و دلِ نیّتها ره تشخیص دِنه
13
هیچ خَلق بَییه ای خِدائه چِشِ جِم جا هِدا نییه، بلکه همه چی وه چِشائه روب رو که اِما وِنه وه ره حِساب پَس هادیم، لِختِ پتی و دیارِ.
14
از اونجه که اِما یِتا گَتِ کاهِن اَعظِم دارمی که آسمونونِ بالا بورده، یعنی عیسی خِدائه ریکا، بِئین شه ایمونِ اعترافِ قایم داریم.
15
چوون اَمه کاهِن اَعظِم جوری نییه که نَتونِسه بوئه اَمه ضعفائه هِمراه هَمدردی هاکانه، بلکه کِسی که اَمه واری هر طَرِفِ جِم آزمود بَییه، بدون اینکه گِناه هاکانه.
16
پَس اطمینانِ هِمراه فیضِ تَختِ نزیک بَوویم تا اِما ره رَحم بَووه و فیضِ به دَس بیاریم که اِحتیاجِ مووقه اِما ره کُمِک هاکانه.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13