bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Romans 4
Romans 4
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
1
پَس اونچیِ خَوِری که اِبراهیم به دَس بیارده چی بونه بااوتِن، وه که جسماً، اَمه جَد بِشمارِسه بونه؟
2
چوون اگه اِبراهیم شه اَعمالِ هِمراه صالح بِشمارِسه بونِسه، یه چی اِفتخارِ وِسه داشته؛ ولی نا خِدائه پَلی.
3
چوون توراتِ دِله چی بَنوِشته بَییه؟ «اِبراهیم خِدا ره ایمون بیارده و این وه وِسه صالحی بِشمارِسه بَییه.»
4
اِسا اونی که کار کانده، وه مِزد وه حَقِّ، نا هَدیه.
5
ولی اونی که کار نَکانده، بلکه اون خِدایی ره تِوَکُّل کانده که بی خِدایونِ هم صالح اِشمارِنه، وه ایمون وه وِسه صالحی بِشمارِسه بونه.
6
همونطی که داوودِ پادشاه هم اونی که خِدا وه ره بدون اَعمال، صالح اِشمارِنه ره مِوارک خوندِنه و گانه:
7
«خِشا به حال کِسایی که وِشونِ خطاها بَخشیده بَییه و وِشونِ گِناهون دَپوشِندی بَییه.
8
خِشا به حال کِسی که خِداوند وه گِناه ره وه حِساب نییِلنه.»
9
مگه این خِشا به حال ها، فِقَط ختنهبَییه هائه وِسه هَسه یا ختنهنَییه هائه وِسه هم هَسه؟ چوون بااوتیمی که ابراهیمِ ایمون، وه وِسه صالحی بِشمارِسه بَییه.
10
پَس چی طی وه وِسه این طی بِشمارِسه بَییه؟مووقه ای که وه خَتنه بَییه بییه، یا قبل از اون؟ البته قبل از خَتنه بَیِّن بییه نا بَعد از اون.
11
اِبراهیم ختنهِ نشونه ره بَییته تا وه صالحیِ وِسه مهری بوئه که قبل از خَتنه بَیّن و ایمونِ طریق وه نَصیب بَییه بییه. این طی وه تِمومِ اونایی که بدون خَتنه ایمون یارنِنهِ پییِرِ، تا وِشون هم صالح بِشمارِسه بَووِن.
12
و اِبراهیم ختنهبَییه هائه پییِر هم هَسه یعنی کِسایی پییِر که نا فِقَط خَتنه بَینه بلکه ایمونِ راهِ طَریقِ جِم قدم اییِلنِنه، هَمون راهی که اَمه پییِر اِبراهیم هم قبل از اون که خَتنه بَووه، قَدِم اییِشته.
13
چوون شَریعتِ راهِ جِم نَییه که اِبراهیم و وه نَسلِ، وَعده هِدا بَییه که این دِنیائه وارث بونِنه، بلکه اون صالحیِ راهِ جِم بییه که ایمونِ سَر، پابرجائه.
14
چوون اگه اونایی که شَریعَتِ طرِفدارِنه وارث بوئِن، ایمون باطِل، و وَعده هیچ بونه.
15
چوون شَریعَت خِدائه غَضِبِ یارنه؛ ولی اونجه که شَریعَت دَنییه، شَریعتِ بِشکِسِن هم دَنییه.
16
اینِ وِسه، وَعده ایمونِ طَریقِ جِم اِنه، تا فیضِ سَر استوار بوئه و ابراهیمِ پِیغمبِرِ تِموم نَسلِ وِسه یِتا ضمانت، یعنی نا فِقَط اونایی وِسه که شَریعَتِ جِم اِطاعت کاندِنه، بلکه اونایی وِسه هم هَسه که ابراهیمِ ایمونِ جِم اِطاعت کاندِنه، که اِما هَمهِ پییِرِ.
17
هَمون طی که توراتِ کِتابِ دِله بَنوِشته بَییه: «تِ ره خَله قومهائه پییِر هاکاردِمه.» و خِدائه نَظِر هم این طیِ، خِدایی که اِبراهیم وه ره ایمون بیارده، وه که مِرده ها ره زنده کانده و اون چیایی که وجود نِدارنِنه ره هستی دِنه.
18
اونجه ای که هیچ امیدی دَنی بییه، اِبراهیم، امیدِ هِمراه باوِر هاکارده که خَله قومهائه پییِر بونه، هَمون طی که وه ره بااوته بَییه بییه که «تِ نَسل این طی بونه.»
19
اِبراهیم شه ایمونِ دِله سِس نَییه، اون مووقه که شه بَمِرده تَنِ هارِشیه، چوون حدود صد سال داشته و سارائه رَحِم هم خِشک بَئییت بییه.
20
ولی وه بیایمونیِ سَر، خِدائه وَعده ره شَک نَکارده، بلکه ایمونِ دِله قوی بَییه و خِدا ره جِلال هِدا.
21
وه مِطمئِن بییه که خِدا تونده شه وَعده ره اِنجام هاده.
22
اینِ خاطِری وه ایمون «وه وِسه صالحی بِشمارِسه بَییه.»
23
ولی این گَب ها که «وه وِسه بِشمارِسه بَییه»، فِقَط وه وِسه بَنوِشته نَییه
24
بلکه اَمه وِسه هم بَنوِشته بَییه، تا اَمه وِسه هم بِشمارِسه بَووه، اِما که وه ره ایمون دارمی که اَمه خِداوند عیسی ره مِرده هائه جِم زنده هاکارده.
25
وه اَمه گِناهونِ خاطِری مَرگِ تَسلیم بَییه و اَمه صالح بِشمارِسه بَیِّنِ وِسه، مِرده هائه جِم زنده بَییه.
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16