Romans 5

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1پَس چوون ایمونِ راهِ جِم صالح بِشمارِسه بَیمی، اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ طریق، خِدائه هِمراه صِلحِ دارمی.

2اِما وه طَریقِ جِم، و ایمونِ راهِ جِم، این فیضی که اَلان وه دِله استواریمی ره به دَس بیاردیمی، و خِدائه جِلالِ امیدِ دِله خِشالی کامبی.

3نا فِقَط این، بلکه سختیهائه دِله هم خِشالی کامبی، چوون دومبی که سختیها صبر ‌به بار یارنه

4و صبر، شخصیتِ به بار یارنه و شخصیت امیدِ باعث بونه؛

5و امید اَمه شرمندگیِ باعث نَوونه، چوون خِدائه مِحبَّت، روح القدوسِ طریقِ جِم که اِما ره هِدا بَییه، اَمه دلهائه دِله دَشِندی بَییه.

6چوون اون مووقه که هَمتی اِما ضعیف بیمی، مَسیح به مووقه بی خِدایونِ وِسه شه جانِ هِدا.

7چوون کم پیش اِنه یه نَفِر شه جانِ صالح آدِمِ وِسه بییِلّه، هر چَن شاید یه نَفِر این جِرأتِ داره که شه جانِ یِتا خوارِ آدِمِ وِسه هاده.

8ولی خِدا این طی شه مِحبَّتِ اِما ره سِراغ هِدا که وَختی هَمتی اِما گِناهکار بیمی، مَسیح اَمه وِسه بَمِرده.

9پَس از اونجه که الان وه خونِ طَریق صالح بِشمارِسه بَیمی، چَنده ویشتر وه طَریقِ جِم خِدائه غَضِبِ جِم نِجات گِرمی.

10چوون اگه اون مووقه که خِدائه هِمراه دِشمِن بیمی، و وه ریکائه بَمِردِنِ طریق، خِدائه هِمراه آشتی هِدا بَیمی، چَنده ویشتر اِسا که وه هِمراه آشتیِ دِله دَرِمبی، وه زندگیِ طریق نِجات گِرمی.

11نا فِقَط این، بلکه اِما که اَمه خِداوند عیسیِ مَسیحِ طَریقِ جِم، خِدائه آشتی اَمه نَصیب بَییه، خِدائه دِله هم خِشالی کامبی.

12پَس، هَمون‌طی که گِناه یِتا آدِمِ طَریقِ جِم، دِنیائه دِله بییَمو، و گِناهِ طَریقِ جِم مَرگ بییَمو و این طی مَرگ تِمومِ آدِمونِ دامِنگیر بَییه، چوون که همه گِناه هاکاردِنه-

13چوون راس راسی قبل از اون که شَریعَت هِدا بَووه، گِناه دِنیائه دِله دَییه، ولی اونجه ای که شَریعَت دَنی بوئه، گِناه به حِساب نِننه.

14با این وجود، آدِمِ جِم تا موسی، مَرگ تِمومِ مَردِمِ سَر حاکم بَییه حَتَّی اونایی وِسه که وِشونِ گِناه، آدِمِ نافرمونیِ واری نَییه. آدِم، اونی واری بییه که وِنه بِیِّه.

15ولی هَدیه گِناهِ واری نییه. چوون اگه یِتا آدِمِ گِناهِ خاطِری، خَیلیا بَمِردِنه، چَنده ویشتر خِدائه فِیض و هَدیه که یِتا آدِمِ فِیض طَریقِ جِم، یعنی عیسی مَسیح فِراهم بَییه، فِراوونیِ هِمراه خَیلیائه نَصیب بَییه.

16این هَدیه اون آدِمِ گِناهِ نتیجه واری نییه. چوون اون گِناهِ دِمبالِ سَر قِضاوِت بییَمو و محکومیتِ بیارده؛ ولی خَله گِناهونِ دِمبالِ سَر، هَدیه بییَمو و صالح بَیِّن شه هِمراه بیارده.

17چوون اگه یِتا آدِمِ گِناهِ خاطِری، مَرگ وه طَریقِ جِم حِکومت هاکارده، چَنده ویشتر اونایی که خِدائه بی حدّ و حِسابِ فِیض و صالحیِ هَدیه ره بَییتِنه، اون یِتا دییه آدِمِ طریق، یعنی عیسی مَسیح، زندگیِ دِله حِکومت کاندِنه.

18پَس همون‌طی که یِتا گِناه تِمومِ آدِمونِ محکومیتِ باعث بَییه، یِتا عملِ صالح هم صالح بِشمارِسه بَیِّن و تِمومِ آدِمونِ زندگیِ باعث بونه.

19چوون هَمون‌طی که یِتا آدِمِ گِناهِ هِمراه، خَیلیا گِناهکار بَینه، یِتا آدِمِ اطاعتِ هِمراه هم خَیلیا صالح بونِنه.

20اِسا، شَریعَت بییَمو تا گِناه زیاد بَووه؛ ولی اونجه که گِناه زیاد بَییه، فِیض بی حدّ و حِساب زیاد بَییه.

21تا همون‌طی که گِناه مَرگِ دِله حِکومت هاکارده، فِیض هم صالحیِ طَریقِ جِم حِکومت هاکانه، که اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ طَریقِ جِم، اَبدی زندگی ره بَرِسه.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →