Judges 21

Dutch 2024 (EBV24 een Eigentijdse Bijbelvertaling)

← Chapter 20 Jump to:

1De man nen van Israël hadden in Mizpa gezworen en gezegd: “Niemand van ons zal zijn dochter aan de Benjamin ieten tot vrouw geven.”

2Het volk kwam naar Beth-El en zij bleven daar voor het aangezicht van GOD tot aan de avond. Zij begonnen hevig te huilen.

3Zij zeiden: “ O HEERE, GOD van Israël! Waarom is dit in Israël gebeurd, zodat er vandaag één stam uit Israël ontbreekt?”

4De volgende morgen stond het volk vroeg op. Zij bouwden daar een altaar en offerden brandoffers en vredeoffers.

5De zonen van Israël zeiden: “Wie uit alle stammen van Israël is er niet in de volks vergadering bij de HEERE komen opdagen?” Want er was een plechtige eed afgelegd met betrekking tot degene die niet naar de HEERE in Mizpa zou optrekken en die luidde: “Hij zal zeker gedood worden!”

6De zonen van Israël hadden spijt over hun broeder Benjamin en zij zeiden: “Vandaag is één stam uit Israël uitgeroeid.

7Wat zullen wij doen met betrekking tot vrouwen voor degenen die overgebleven zijn? Want wij hebben bij de HEERE gezworen, dat wij geen van onze dochters aan hen tot vrouw zullen geven.”

8Zij zeiden: “Is er iemand uit de stammen van Israël niet komen opdagen bij de HEERE in Mizpa?” En zie, uit Jabes in Gilead was er niemand naar het legerkamp, naar de volks vergadering gekomen,

9want het volk was geteld, en zie, uit de inwoners van Jabes in Gilead was er niemand aanwezig.

10Toen zond de gemeente daar twaalfduizend van de meest dappere mannen heen en zij geboden hun en zeiden: “Trek op en sla de inwoners van Jabes in Gilead met de scherpte van het zwaard, de vrouwen en kleine kinderen inbegrepen.

11Dit is het wat jullie moeten doen: Iedere man en iedere vrouw die gemeenschap met een man heeft gehad, moeten jullie afzonderen en ombrengen!”

12Onder de inwoners van Jabes in Gilead vonden zij vierhonderd jonge vrouwen die maagd waren, die geen gemeenschap met een man hadden gehad. Zij brachten die in het legerkamp in Silo dat in het land Kanaän ligt.

13Heel de gemeente zond boden uit en zij spraken met de zonen van Benjamin die op de rots van Rimmon waren en boden hen onder luid geroep vrede aan.

14De Benjamin ieten kwam en in die tijd terug en zij gaven hen de vrouwen die zij in leven hadden gelaten van de vrouwen van Jabes in Gilead. Maar zo werden er nog niet genoeg voor hen gevonden.

15Toen kreeg het volk medelijden met Benjamin, omdat de HEERE een bres had geslagen in de gelederen van de stammen van Israël.

16De oudsten van de gemeente zeiden: “Wat zullen wij wat vrouwen betreft doen voor hen die overgebleven zijn, want de vrouwen zijn uit Benjamin uitgeroeid.”

17Verder zeiden zij: “Het erfdeel van hen die ontkomen zijn, is van Benjamin. Er mag geen stam uit Israël worden weggevaagd.

18Maar wij kunnen hun geen vrouwen uit onze dochters geven, want de zonen van Israël hebben gezworen en gezegd: ‘Vervloekt is degene die een vrouw aan de Benjaminiet en geeft!’ ”

19Toen zeiden zij: “Zie, van jaar tot jaar vindt er een Feest voor de HEERE plaats in Silo. Het wordt gehouden ten noorden van Beth-El, ten oosten van de grote weg die van Beth-El omhoog loopt naar Sichem en ten zuiden van Lebona.”

20En zij geboden de zonen van Benjamin en zeiden: “Ga in de wijngaarden op de uitkijk liggen.

21Als jullie op de uitkijk liggen en de dochters van Silo zien uittrekken voor het rei dansen, komen jullie dan tevoorschijn uit de wijngaarden en laat iedere man zijn vrouw grijpen uit de dochters van Silo en vertrek dan naar het land van Benjamin!

22Wanneer hun vaders of hun broeders komen om een rechtsgeding tegen ons aan te spannen, dan zullen wij tegen hen zeggen: ‘Wees zo goed hen aan ons af te staan, want in de strijd konden wij niet voor iedere man een vrouw bemachtigen, jullie hebben ze immers niet aan hen gegeven, want dan zouden jullie nu schuldig zijn.’ ”

23Zo deden de zonen van Benjamin. Van de reidanseressen die zij buit maakten, namen zij zoveel vrouwen mee als overeenkwam met hun eigen aantal. Daarop vertrokken zij en keerden naar hun erfdeel terug en herbouwden de steden en gingen daarin wonen.

24In die tijd gingen ook de zonen van Israël vandaar weg, ieder ging naar zijn eigen stam en naar zijn eigen familie. Zij vertrokken daarvandaan en gingen ieder naar zijn eigen erfdeel.

25In die dagen was er geen koning in Israël. Ieder deed wat recht was in zijn eigen ogen.

← Chapter 20 Jump to: