1 Peter 2

Dutch Frisian

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Aulsoo, lajcht auf aule Boosheit en aule Lest en Heijchel en Neid en aule ieble Noräd Plüdarie,

2en aus niejebuarne Tjinja siet velangent no de veninftje, onnvefaulschte Maltj, doamet jie derjch deeselwje wausse too Radung,

3wann jie aundasch jeschmatjt ha, daut de Harr goot frindlijch es.

4No disem kohmt, aus no eenem läwendjen Steen, von Mensche zwoa veschmäte, oba bie Gott üterwält, kostboa,

5woat uck jie selfst, aus läwendje Steena, oppjebüt, een jeistlijchet Hüs, een heiljet Priestatum, omm doatobrinje jeistlijche Opfa, de Gott wool aunjenäm derjch Jesus Tjristus.

6Dan daut es enn de Schreft enthoole: “Tjitj, etj laj enn Zion eenen Atjsteen, eenen üterwälten, kostboaren; en wäa aun am jleeft, woat nijch too Schaunde woare”. {Jes.28,16}

7Aulsoo jünt, dee jie jleewe, es de Kostboatjeit Weat; oba de Onnjleewje: “Dee Steen, dän de Bülied wajch jeschmeete ha, disa es tom Atjsteen jeworde”, {Ps.118,22}

8en “een Steen tom Aunsteete en een Steen tom Oajaniss”, {Jes.8,14} dee sich, doa see nijch jehuarsom send, aum Wuat steete, wuatoo see uck send bestemmt worde.

9Oba jie send een üterwäldet Jeschlajcht, een tjeenijchlijchet Priestatum, een heiljet Voltj, een Voltj tom Äjendoom, {2Mose 19,5-6} doamet jie de Harlijchtjeite von däm vetjindje, dee jünt beroope haft üt de Diestaness no sienem wundaboarem Lijcht;

10dee jie eenst; “nijch een Voltj” weare, oba nü een Voltj Gottes send; dee jie “nijch Erboarmung emfange haude”, oba nü Erboarmung emfange ha. {Hos.1,10;2,23}

11Leefste, etj vemohn jünt aus Framde en Jast ohne Birjarajcht, daut jie jünt enthoole von fleeschlijche Loste, dee jäajen de Seel striede,

12feaht eenen gooden Waundel unja de Veltja, omm daut see, wuaderjch see jäajen jünt aus Iebel doonende räde, üt de goode Woatje, dee see seene, Gott veharlijche aum Dach - de oppe Proow stalt Unjasätjung, Toldach.

13Siet unjadon jiedre menschlijche Ordninj wäajen däm Harrn; soo aus däm Tjeenijch aus Bowahaupt,

14oda dän Stauthoola aus dee, dee von am jeschetjt woare omm de Iebel doonende too bestroofe, oba dee too lowe, de Goodet doone.

15Dan soo es de Welle Gottes, daut jie derjch Goodet doone de Onnweetenheit dee onnvestendje Mensche tom stellsenne brinje;

16aus Friee, en nijch de Frieheit tom Datjmauntel de Boosheit habe, sonda aus Tjnajchts Gottes.

17Erwiest aulem Ea; leeft de Broodaschoft; ferjcht Gott; eat däm Tjeenijch.

18Jie Sklowe, siet dän Harren unjadon enn aula Ferjcht, nijch auleen dän gooden en frindlijchen, sonda uck dän launischen wundalijchen.

19Dan dit es Jnod, wann wäa omm daut Jewesse welle ver Gott Betriebnise erdrajcht, enn däm hee onnjerajcht lit.

20Dan waut fe een Riem esset, wann jie üthoole, enn däm jie sindje en jeschloage woare? Oba wann jie üthoole, enn däm jie Goots doone en liede, daut es Jnod bie Gott.

21Dan doatoo send jie beroope worde; wiel uck Tjristus haft fe jünt jeläde, uck een Väabild hinjalohte, daut jie siene Footstaupe nofolje;

22dee tjeene Sind jedohne haft, noch word Bedrach enn sienem Mül jefunge, {Jes.53,9}

23dee, jeschellt, nijch wadaschelld, liedent, nijch dreiwd, sonda sich däm äwajeef, dee jerajcht rejcht;

24dee selfst onse Sinde aun sienem Lief opp däm daut Holt jedroagt haft, doamet wie, de Sinde aufjestorwe, de Jerajchtijchtjeit läwe, derjch siene Strime Wunde jie heel jeworde send. {Jes.53,5}

25Dan jie jinje enn de Erre aus Schop, oba jie send nü tridj jekohme no däm Hoad en Oppseena Leida jüne Seele.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →