1 Thessalonians 4

Dutch Frisian

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Aulsoo äwajens, Breeda, wie bedde en vemohne jünt enn däm Harrn Jesus, daut, aus jie von ons emfange ha, daut jie waundle en seatje Gott too jefaule, aus jie uck waundle, daut jie emma mea toonäme.

2Dan jie weete, wautverre Jeboote wie jünt jejäwt ha derjch däm Harrn Jesus.

3Dan dit es de Welle Gottes; jüne Heiljung, daut jie jünt vonne Hurarie enthoole,

4daut een jiedra von jünt sien eajnet Jefäss enn Heilijchtjeit en Eaboatjeit too jewenne weet,

5nijch enn Liedenschoft de Lost, aus uck de Heide, de Gott nijch tjanne;

6daut hee sienen Brooda nijch äwaveadeelt noch hinjajeit em Haundle, doawäajen, wiel de Harr Racheewa es, äwa dit aules, aus wie jünt uck verüt jesajcht en earnsthauft bezeijt ha.

7Dan Gott haft ons nijch too Onnreinheit beroope, sonda too enn Heilijchtjeit.

8Doahäa, wäa dit veachtet, veacht nijch eenen Mensch, sonda Gott, dee jünt uck sienen heiljen Jeist jejäft haft.

9Oba betraffs de Broodaleew, soo ha jie nijch needijch, daut wie jünt schriewe, dan jie selfst send von Gott jeleat, eenaunda too leewe;

10dan uck jie doone daut jäajen aule Breeda, dee enn gauns Matsedoonean send. Oba wie vemohne jünt, Breeda, daut jie emma mea toonäme,

11en jüne Ea doarenn too seatje, een rühjet Läwe too feahre en daut eajne too doone en met jüne eajne Henj too oabeide, aus wie jünt befoole ha,

12daut jie aunstendijch waundle ver dee doa büte send, en tjeenem siene Unjastettung brucke.

13Oba wie welle nijch, Breeda, daut jie nijch weete, betraffs de Entschlopne *ennjeschlope send, doamet jie nijch betriebt send aus uck dee äwaje aundre, dee tjeene Hopninj ha.,

14Dan wann wie jleewe, daut Jesus jestorwe es en oppjestohne es, soo woat uck Gott dee derjch Jesus *Entschlopne met am brinje feahre.,

15Dan dit saj wie jünt met eenem Wuat vom Harr, daut wie, de Läwendje, dee äwabliewe bott tom Aunkohme Wadakohme vom Harrn, de *Entschlopne enn tjeenem faul verüt kohme woare.,

16Dan de Harr selfst woat met befälendem Tooroop, met bie de Stemm von eenem Erzenjel en met bie de Poosaun Gottes rauf kohme vom Himmel, en de Doodes enn Tjristus woare tooeascht oppstohne,

17dan wie, de Läwendje, de Äwajebläwne, toojlitj met ahn entdretjt woare enne Woltje tom bejäajne met däm Harrn enne Loft; en aulsoo woa wie auletiet biem Harrn senne.

18Doahäa, treest eenaunda met dise Wead.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →