Philippians 3

Dutch Frisian

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Em äwajens, miene Breeda, freit jünt em Harrn! Jünt daut selje too schriewe, es mie nijch vedrisslijch, fe jünt esset sejcha.

2Seeht de Hunj aun, seeht de beese Oabeida aun, seeht de Veschniedung aun.

3Dan wie send de Beschniedunk, dee em Jeist Gottes Gottesdeenst hoole en sich ons Rieme met Jesus Tjristus en nijch opp daut Fleesch vetrüe;

4auf wool uck etj opp Fleesch vetrüe ha. Wann irjent een aundra sich dentjt, oppem Fleesch too vetrüe, etj noch mea;

5etj sie aum achten Dach beschnäde, üt däm Voltj Iesrael, vom Staum Benjamien, een Hebräa von Hebräa; nom Jesatz een Farisäa;

6no däm Iewa een Vefolja de Jemeende, no de Jerajchtijchtjeit em Jesatz dodelloos fälafrie jeworde.

7Oba waut uck emma mie Jewensst wea, daut ha etj omm Tjristus haulwe fe Schode jehole;

8jo, woahrhauft, etj acht uck aules fe Schode wäajen de äwatroffne Ertjantnis Tjristus Jesus, mienem Harrn, omm dän sient haulwe etj aules veloare ha en etj daut fe Dratj hool, doamet etj Tjristus jewenn,

9en enn am erfunge woa, enn däm etj nijch miene eajne Jerajchtijchtjeit ha, dee üt däm Jesatz es, sonda dee derjch däm Gloowe aun Tjristus es, de Jerajchtijchtjeit üt Gott derjch däm Gloowe;

10omm am too ertjane en de Krauft von sienem Oppstohne en daut Deel habe aun siene Liede, enn däm etj sienem Doot jlitj jestalt woa,

11auf etj fleijcht too Oppstohninj von üt de Doodje jelange woa mucht.

12Nijch daut etj daut aul bejräpe ha oda aul vollkohme sie; oba etj joag sträw däm no, auf etj daut uck jejräpe tjriee, enndäm etj uck von Tjristus Jesus jejräpe jepackt sie.

13Breeda, etj hool mie selfst nijch doafäa, daut jepackt too ha; oba eent doo etj: Vejätend daut hinja mie lidjende, en stratj mie no däm üt, waut ver mie es,

14en etj joag no däm Ziel, han nom Kaumfpriess de Beloohninj Gottes no bowe enn Tjristus Jesus.

15Wie aula, dee vollkohme send, well wie soo jesennt senne dentje; en wann jie irjent woo aundasch dentje, woat Gott jünt dit uck openboare.

16Doch wuatoo wie jelangt send, enn däm seljen loht ons waundle.

17Siet aula toop miene Nofolja, Breeda, en tjitjt opp dee, dee soo waundle, aus jie ons aus Väabild ha.

18Dan väle waundle, von dee etj foaken too jünt jeräd ha, oba nü uck met Hiele saj, daut see Fiend vom Tjriez Tjristi send;

19dän äa Enj Vedoawniss Vedaumnis es, äa Gott de Buk es, en äare Ea enn äare Schaund besteit, dee daut Irdische dentje emm Senn ha.

20Oba onse Heimat Birjarajcht es enn däm Himmel, von wuahäa wie uck aus Rada Heilaunt dän Harrn Jesus Tjristus lüare,

21de onsem oamseeljen Lief ommjestaulte woat too jlitj Formlijchtjeit met sienem Lief de Harlijchtjeit, no de wirtjsaume Krauft, met dee hee kaun, uck aule Dinje sich too unjaordne.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →