bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 1938
/
Leviticus 27
Leviticus 27
Norwegian 1938
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
1
Og Herren tala til Moses og sa:
2
Tala til Israels-borni og seg til dei: Når ein lovar å helga seg sjølv eller eit anna menneske til Herren, so skal du verdsetja den som er burtlova:
3
Verdet på ein mann som er millom tjuge og seksti år, skal vera femti sylvsekel i heilag mynt;
4
er det ei kvinna, so skal du setja verdet til tretti sekel.
5
Eit menneske som er millom fem år og tjuge år, skal du setja i tjuge sekel dersom det er ein kar, og i ti sekel dersom det er ei kvinna.
6
Er det eit barn millom ein månad og fem år, so skal verdet på ein gut vera fem sylvsekel og på ei gjenta tri sylvsekel.
7
Dei som er seksti år eller meir, skal du setja i femtan sekel i fall det er menner, og i ti sekel i fall det er kvinnor.
8
Er nokon so fatig at han ikkje kann greida ut pengane, so skal dei koma til presten med han, og presten skal setja verdet etter utkoma åt han som gjorde lovnaden.
9
Er det dyr som er burtlova, av dei som folk ber fram til offer for Herren, so skal alt ein gjev Herren av slikt, reknast for heilagt.
10
Ein må ikkje byta det um eller gjeva eit anna dyr i staden, korkje eit ringt for eit godt eller eit godt for eit ringt. Byter ein det like vel i eit anna dyr, so skal båe tvo gjelda for heilage.
11
Men er det eit ureint dyr, eit av dei som ein ikkje kann gjeva Herren i offergåva, so skal det leidast fram for presten,
12
og presten skal verdsetja det etter som det er til, godt eller ringt; det som du, prest, set det i, det skal vera prisen på det.
13
Vil eigaren løysa det att, so lyt han leggja femteparten meir enn det er verdsett til.
14
Når ein helgar huset sitt til Herren, so skal presten verdsetja det etter som det er til, godt eller ringt, og det som presten set det i, skal gjelda for rette verdet.
15
Vil den som hev helga huset sitt, løysa det att, so skal han leggja femteparten yver det verdet; då vert det hans.
16
Når ein helgar noko av odelsjordi si til Herren, so skal verdet retta seg etter sådmengdi: ein homer byggsåd skal svara til femti sylvsekel.
17
Helgar han jordi alt ifrå jubelåret, so skal det verdet gjelda fullt.
18
Men er det etter jubelåret han helgar henne, so skal presten rekna ut verdet etter dei åri som er att til komande jubelår, og prisen skal setjast ned etter måten.
19
Hev ein helga eit stykke av jordi si til Herren og sidan vil løysa det, skal han leggja femteparten yver verdet, so skal det vera hans for godt.
20
Løyser han det ikkje, eller sel han det til ein annan, so kann det ikkje løysast meir;
21
når då jubelåret kjem og jordi vert fri, skal ho vera helga til Herren, liksom jord som er vigsla; presten skal hava eigedomsretten til henne.
22
Når ein helgar til Herren eit stykke jord som han hev kjøpt, og som ikkje er hans odel,
23
so skal presten rekna ut verdet etter tidi som er att til komande jubelår, og mannen skal greida ut pengane same dagen; dei skal vera helga til Herren.
24
I jubelåret fell jordi attende til den han kjøpte av, og som hev odelen.
25
All verdsetjing skal vera i heilag mynt, etter tjuge gera i sekelen.
26
Det som er frumbore i buskapen, må ingen helga; etter di det er frumbore, er det longe Herrens eigedom; anten det er storfe eller småfe, so høyrer det Herren til.
27
Er dei ureine dyr, so kann ein løysa dei att etter verdet, men lyt då leggja attåt femteparten; vert dei ikkje attløyste, so kann dei seljast for verdet.
28
Det som ein vigslar åt Herren av eigedomen sin, anten det er folk eller fe eller odelsjord, det må ikkje seljast og ikkje løysast att; alt som er vigsla, er høgheilagt og høyrer Herren til.
29
Ingen mann som er bannstøytt, kann verta attløyst; han lyt lata livet.
30
All tiend i landet, av grøda på marki og av alda på trei, høyrer Herren til; ho er helga til Herren.
31
Vil ein løysa att noko av tiendi, skal han leggja femteparten yver verdet.
32
Og av alt bufeet, både stort og smått, alt som gjeng under hyrdingstaven, skal tiande kvart dyr helgast til Herren.
33
Ein skal ikkje sjå etter um det er godt eller ringt, og ikkje byta det um. Vert det bytt i eit anna dyr, so skal dei vera heilage båe og må ikkje verta attløyste.
34
Dette er dei bodi som Herren gav Moses på Sinaifjellet og baud han kunngjera for Israels-borni.
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
Recommended Reading
Commentary
Leviticus Commentaries
→
Devotional
Leviticus Devotional Guide
→
Get This Bible
Norwegian Study Bible
→