2 Corinthians 4

Polish NPD

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1W związku z tym, pełniąc służbę, którą On w swym miłosierdziu zlecił nam do wykonania, nie poddajemy się wpływom zła,

2lecz odrzucamy wszelkie podstępy i haniebne matactwa, którymi siły ciemności starają się fałszować Boże Słowo. Stając zaś w prawdzie przed Bogiem, poddajemy się także sumiennej ocenie ludzi.

3A jeśli nawet sens głoszonej przez nas Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie jest zakryty, to tylko dla tych, którzy idą drogą zguby,

4gdyż ich umysły zostały otumanione i zaślepione przez „boga” obecnych czasów. On bowiem czyni wszystko co możliwe, by ludzie nie mogli dostrzec ani światłości głoszonej przez nas Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, ani chwały Jezusa, który jest jedynym odzwierciedleniem i wizerunkiem Boga Prawdziwego.

5Dlatego nie siebie głosimy, lecz Jezusa Chrystusa, PANA wszechświata, podkreślając w pokorze, że my sami jesteśmy jedynie sługami posłanymi do was w celu wykonania powierzonych nam zadań.

6Bóg zaś, który kiedyś rozkazał, by światło zajaśniało w ciemności, sprawił również, iż w naszych sercach rozbłysła światłość, jaka się bierze z poznania Jego nieskończonej chwały uwidocznionej w obliczu Jezusa Chrystusa.

7A ów Boży skarb, którym jest Dobra Wiadomość o ratunku w Chrystusie, został zdeponowany w naszych ciałach, które – niczym gliniane naczynia – są słabe i kruche. Najwyższy dokonał tego z pełnym rozmysłem, by stało się jasne, że przemożna moc Wspaniałej Nowiny o ratunku w Chrystusie ma źródło w Nim, a nie w nas.

8Dlatego, mimo iż zewsząd doznajemy ucisku, nic nie jest w stanie nas zniszczyć. Bywamy bezradni – lecz nigdy w rozpaczy,

9prześladowani – lecz nigdy opuszczeni, powalani – lecz nigdy pokonani.

10Doświadczamy fizycznych cierpień na wzór tych, które były udziałem Jezusa, aby Jego Życie również stało się w nas widoczne.

11Taka jest prawda, że dopóki żyjemy w tym ciele, wszyscy trwający w Nim będziemy z Jego powodu nieustannie doświadczać prób, włącznie z zagrożeniem śmiercią, aby Jego Życie odniosło w nas ostateczne zwycięstwo nad naszą skłonną do grzechu naturą.

12Po to doświadczamy prześladowań i śmierci, aby moc Jego Życia mogła rozkwitnąć w nas w całej pełni. Zresztą nie tylko w nas, ale także i w was.

13A mając tę samą postawę wiary, o której Pismo wspomina słowami: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem, również i my, którzy złożyliśmy w Chrystusie całe nasze zaufanie, głośno i odważnie przemawiamy,

14wiedząc, że Ten Duch, w którym Jezus, nasz PAN, powstał z martwych do Życia, podniesie i nas, abyśmy razem mogli być z Nim już na zawsze.

15Drodzy bracia i siostry, to wszystko dokonuje się po to, by ta łaska, która zaobfitowała już w wielu, również i w was pomnożyła Bożą chwałę i dziękczynienie składane Najwyższemu.

16Dlatego nie poddawajmy się złu czy własnym słabościom, lecz dzień po dniu dbajmy o to, by w miarę jak niszczeje nasz zewnętrzny człowiek, nasze wnętrze stale się odnawiało.

17Zaś doczesne udręki, które przecież w końcu i tak kiedyś przeminą, są niczym wobec ogromu chwały czekającej nas w wieczności!

18Nie koncentrujmy się zatem na tym, co jest widzialne, lecz na tym, co niewidzialne. To bowiem, co jest teraz widzialne – jest tylko chwilowe, a to, co niewidzialne – jest wieczne!

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →