Romans 12

Polish NPD

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Dlatego, bracia i siostry – z uwagi na Boże miłosierdzie – zachęcam was, abyście służyli PANU w sposób rozumny, dbając o świętość waszych ciał, gdyż w ofiarach innego rodzaju Bóg nie ma upodobania.

2W żadnym wypadku nie naśladujcie świata, który was otacza, lecz pozwólcie, by Słowo Najwyższego przemieniało wasz sposób myślenia na nowy, tak abyście mieli zdolność rozpoznawania, co jest wolą Boga, a szczególnie tego, co jest dobre, co Bogu miłe, a co doskonałe.

3Piszę wam o tym, gdyż dzięki Bożej łaskawości, której sam doświadczyłem, zrozumiałem, że nikt nie powinien mieć o sobie wyższego mniemania, niż należy, lecz zachowując rozsądek, niech akceptuje miejsce w Ciele Chrystusa, które dał mu Bóg.

4Jak bowiem każde ciało składa się z wielu części, które przecież nie pełnią tych samych funkcji i zadań,

5tak i my w Chrystusie tworzymy jedno Ciało, którego częściami – ściśle ze sobą powiązanymi – wspólnie jesteśmy.

6Właśnie dlatego Bóg w swojej łaskawości rozdzielił pomiędzy nas różne dary. Jeśli więc ktoś otrzymał dar prorokowania, niech go używa, jak należy, jedynie w zakresie tego, co mówi Boże Słowo, które jest przecież podstawą naszej wiary!.

7Kto zaś ma dar posługiwania, niechaj służy! Jeśli ktoś otrzymał dar nauczania, niech wyjaśnia Boże Słowo,

8a jeśli ma dar podtrzymywania na duchu i zachęcania, to niech aktywnie angażuje się w życie innych, wzmacniając ich wszelką zachętą! Jeśli ktoś dysponuje dobrami materialnymi, które otrzymał do rozdania, niech będzie szczodry; a jeśli ma dar przewodzenia, niech w swej posłudze będzie gorliwy! Sprzyjajcie innym, okazując im – z całą pogodą ducha – pełne wyrozumiałości miłosierne współczucie!

9Każde wasze działanie niech będzie rzetelnym świadectwem ofiarnej Bożej postawy miłości, a nie tylko pozorem przywdziewanym na pokaz!. Zawsze brzydźcie się złem, niezależnie od tego, w jakiej postaci się ono pojawia! Ze wszystkich sił przylgnijcie do dobra!

10Bądźcie uczynni w trosce o braci i siostry, wzajemnie wyprzedzając się w okazywaniu szacunku.

11W swej gorliwości nie bądźcie nachalni czy dokuczliwi. Swój duchowy zapał skupcie raczej na osobistym wzrastaniu w posłuszeństwie wobec PANA.

12Radujcie się nadzieją, którą w Nim pokładacie! Wyróżniajcie się cierpliwością, szczególnie wówczas, gdy spotykają was różnego typu trudności i prześladowania. W modlitwie bądźcie niestrudzeni.

13Okazujcie gościnność braciom i siostrom, którzy są w potrzebie.

14O tych zaś, którzy was prześladują, dobrze się wypowiadajcie. To ważne, abyście nigdy im nie złorzeczyli, lecz zawsze dobrze się o nich wyrażali.

15Radujcie się z tymi, którzy się radują, i płaczcie z tymi, którzy płaczą.

16Traktujcie się wzajemnie z wyrozumiałością, zachowując pokorę w myśleniu i dostosowując się do innych. Nie uważajcie się za lepszych lub mądrzejszych od innych.

17Nikomu złem za zło nie odpłacajcie, ale starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich.

18Jeśli to od was zależy, zachowajcie pokój ze wszystkimi.

19Umiłowani, nie mścijcie się z powodu doznanych krzywd, lecz ich wyrównanie pozostawcie Bożemu gniewowi. Pamiętajcie o tym, że to PAN zastrzegł sobie Do mnie należy karanie i w mym ręku leży odpłata.

20A zatem: jeśli twój nieprzyjaciel cierpi głód, nakarm go; jeśli chce mu się pić, napój go. Tak bowiem czyniąc, węgle ogniste gromadzisz nad jego głową.

21Nie dawajcie się zwyciężać złu, ale zło dobrem zwyciężajcie!

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →