Romans 5

Polish NPD

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Tak więc teraz, gdy – z uwagi na ufność, którą złożyliśmy w Chrystusie – zostaliśmy uznani za sprawiedliwych, dbajmy aktywnie o to, aby przez trwanie w PANU naszym, Jezusie Chrystusie zachować pokój z Bogiem.

2I pamiętajmy, że Boża łaskawość, dzięki której już teraz z nadzieją i radością oczekujemy przyszłego udziału w Jego chwale, jest dostępna jedynie w Chrystusie.

3Co więcej: z Jego powodu dostępujemy również zaszczytu doświadczania różnego typu zniewag i utrapień, które powinniśmy przejść zgodnie z Jego wzorem, to znaczy rozumiejąc, że ich celem jest wyrobienie w nas cierpliwości.

4Cierpliwość z kolei ma uzdolnić nas do wytrwałości, a wytrwałość – umocnić w naszych sercach tę nadzieję,

5dzięki której nie doświadczymy wiecznego wstydu. Do tego wszystkiego jesteśmy krok po kroku przygotowywani poprzez działanie Ducha Uświęcenia, przez którego Bóg wypełnia nasze serca swoim rodzajem miłości.

6On sam przecież okazał nam swoją ofiarną miłość właśnie w tym, że Chrystus umarł za nas wtedy, gdy jeszcze byliśmy bezbożni, upadli i skażeni grzechem.

7A przecież nawet za prawego mało kto byłby gotów oddać swe życie – może ewentualnie za dobrego człowieka ktoś byłby w stanie dokonać takiego poświęcenia, lecz przecież nikt z nas takim nie był.

8Bóg jednak okazał nam swoją ofiarną miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas wtedy, gdy jeszcze byliśmy grzesznikami.

9A skoro z powodu nadziei, którą złożyliśmy w Chrystusie, już otrzymaliśmy od Boga status sprawiedliwości, to tym bardziej teraz – dzięki krwi Jezusa – zostaniemy wyratowani od słusznego Bożego gniewu. W tym właśnie tkwi sedno naszej nadziei!

10Jeżeli bowiem jako nieprzyjaciele Boga zostaliśmy pojednani z Nim przez śmierć Jego Syna, to o ileż bardziej teraz – będąc już pojednani – zostaniemy doprowadzeni do realizacji naszego zbawienia przez trwanie w Jego Synu, w którym jest Życie.

11Dlatego radujmy się w Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego PANA, w którym dostąpiliśmy pojednania z Wszechmocnym.

12Mając to na uwadze, przyjrzyjmy się teraz temu, jak działa moc Życia, które jest w Chrystusie. Z powodu jednego człowieka grzech pojawił się na świecie, a przez grzech – Śmierć. W ten sposób Śmierć zapanowała nad wszystkimi ludźmi.

13To oznacza, że grzech był na świecie już przed nadaniem Prawa Mojżeszowego, jednak ludzie nie byli rozliczani z grzechu, gdyż w tamtym czasie nie było jeszcze tego Prawa.

14Jednak Śmierć, która jest naturalną konsekwencją grzechu, obejmowała swoją mocą wszystkich, od Adama do Mojżesza, niezależnie od tego, czy – jak Adam – przekroczyli oni Boże polecenie. Sam Adam zresztą mógł być już wtedy postrzegany jako swoista zapowiedź Tego, który dopiero miał nadejść.

15Z tą tylko różnicą, że skutek ułaskawienia miał się przejawić inaczej niż konsekwencje przestępstwa. O ile tamto jedno przestępstwo sprowadziło Śmierć na wszystkich, o tyle Boża przychylność okazana ludziom w osobie innego, nowego człowieka, Jezusa Chrystusa, zaowocowała dla wszystkich obfitością łaski.

16Inny też jest zakres ułaskawienia niż konsekwencji grzechu. Gdy wyrok potępienia zapadł kiedyś z powodu jednego tylko upadku, to łaska nadaje człowiekowi godność sprawiedliwego pomimo wielu jego upadków.

17Jeśli więc z powodu jednego upadku pierwszego człowieka Śmierć zapanowała nad wszystkimi ludźmi, to również z powodu jednego czynu nowego człowieka, Jezusa Chrystusa, Życie z jeszcze większą mocą rodzi owoc uświęcenia w tych, którzy szczerze przyjmują nadany im status sprawiedliwości.

18A zatem: tak jak jedno przestępstwo Adama doprowadziło do potępienia każdego człowieka, tak też jedno tylko dzieło, które sprostało naturze Boskiej sprawiedliwości – to znaczy dzieło dokonane przez Chrystusa – otworzyło każdemu drogę do uznania go sprawiedliwym, a więc drogę do otrzymania Bożego Życia, które jest w Chrystusie.

19Tak więc, jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak również przez posłuszeństwo Jednego wielu może zostać uznanych za sprawiedliwych.

20A Prawo Mojżeszowe zostało wprowadzone jedynie w tym celu, by uświadomić ludziom ogrom ich upadku. I wszędzie tam, gdzie grzech zbierał wielkie żniwo, łaska okazała się potężniejsza.

21A wszystko wydarzyło się po to, by – jak grzech, który okazuje w naszych ciałach swoją moc przez śmierć – tak i łaska z niezrównanie większą potęgą zakrólowała w nas Bożą sprawiedliwością ujawnioną w osobie Jezusa Chrystusa, naszego PANA, w którym udostępnione nam zostało odwieczne i nieskończone Boże Życie.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →