1 Corinthians 3

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ja też, bracia, nie byłem w stanie mówić do was jak do duchowych, lecz jak do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie.

2Karmiłem was mlekiem, nie stałym pokarmem, bo wciąż nie mogliście [go przyjąć], ale i teraz jeszcze nie możecie,

3gdyż wciąż jesteście cieleśni. Bo skoro między wami zazdrość i kłótnia, to czy nie jesteście cieleśni i czy nie postępujecie po ludzku?

4Gdy bowiem jeden mówi: Ja jestem Pawłowy, a inny: A ja Apollosowy, to czy nie jesteście ludźmi?

5Kim więc jest Apollos? Albo kim jest Paweł? Usługującymi, dzięki którym uwierzyliście, tak też jak każdemu dał Pan.

6Ja zasadziłem, Apollos podlał – ale wzrost dawał Bóg.

7Tak że ani ten, który sadzi, nie jest czymś, ani ten, który podlewa, tylko Bóg, który daje wzrost.

8Ten zaś, który sadzi, oraz ten, który podlewa, są jedno; każdy według swojego trudu otrzyma własną zapłatę.

9Bo [my] jesteśmy Bożymi współpracownikami; [a wy] Bożą rolą, Bożą budowlą jesteście.

10Według danej mi łaski Bożej, jako mądry mistrz budowlany założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niech uważa, jak buduje.

11Fundamentu bowiem innego nikt nie jest w stanie założyć poza [już] założonym, którym jest Jezus Chrystus.

12A czy ktoś na tym fundamencie buduje ze złota, srebra, drogich kamieni, z drewna, siana czy słomy,

13dzieło każdego stanie się jawne; ukaże to bowiem ten Dzień, jako że w ogniu zostanie objawione, i jakie jest dzieło każdego – ogień to wypróbuje.

14Jeśli czyjeś dzieło, wzniesione na tym fundamencie, przetrwa, [ten] otrzyma nagrodę;

15jeśli czyjeś dzieło spłonie, [ten] straci, sam zaś będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień.

16Czy nie wiecie, że jesteście przybytkiem Boga i Duch Boży mieszka w was?

17Jeśli ktoś niszczy przybytek Boga, tego zniszczy Bóg, gdyż przybytek Boga jest święty i wy nim jesteście.

18Niech nikt samego siebie nie oszukuje; jeśli ktoś z was uważa, że jest mądry w obecnym wieku, niech się stanie głupim, aby stać się mądrym.

19Gdyż mądrość tego świata jest głupstwem u Boga. Napisane jest bowiem: On chwyta mądrych w ich przebiegłość;

20i znowu: Pan zna rozważania mądrych, że są marne.

21A zatem niech nikt nie chlubi się ludźmi; wszystko bowiem jest wasze,

22czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy teraźniejszość, czy przyszłość – wszystko wasze,

23wy zaś Chrystusowi, a Chrystus – Boży.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →