1 Corinthians 9

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Czy nie jestem wolny? Czy nie jestem apostołem? Czy nie widziałem Jezusa, naszego Pana? Czy wy nie jesteście moim dziełem w Panu?

2Jeśli nawet dla innych nie jestem apostołem, to dla was jestem; pieczęcią mojego apostolstwa wy jesteście w Panu.

3Moja obrona przeciw tym, którzy mnie oskarżają, jest taka:

4Czy nie mamy prawa jeść i pić?

5Czy nie mamy prawa brać z sobą siostry – kobiety, jak i pozostali apostołowie i bracia Pana oraz Kefas?

6Czy tylko ja i Barnaba nie mamy prawa nie pracować?

7Kto kiedy pełni służbę żołnierską na własny koszt? Kto zasadza winnicę i nie je jej owocu? Albo kto pasie stado i nie spożywa mleka ze stada?

8Czy mówię to tylko po ludzku? Czy i Prawo tego nie mówi?

9Bo to w Prawie Mojżesza jest napisane: Młócącemu bydlęciu nie zawiążesz pyska. Czy Bóg troszczy się tylko o bydlęta?

10Czy nie mówi tego przede wszystkim ze względu na nas? Ze względu na nas bowiem jest napisane, że oracz winien orać w nadziei, a młocarz [młócić] w nadziei udziału [w plonach].

11Jeśli my wam posialiśmy [dobra] duchowe, to cóż wielkiego, jeśli my wasze cielesne zbierzemy?

12Jeśli inni w waszym prawie uczestniczą, dlaczego nie tym bardziej my? Nie skorzystaliśmy jednak z tego prawa, ale wszystko znosimy, aby żadnej przeszkody nie czynić ewangelii Chrystusa.

13Czy nie wiecie, że ci, którzy przy poświęconych pracują, to, co ze świątyni, jedzą, [a] ci, którzy przy ołtarzu służą, w ołtarzu mają udział?

14Tak też i Pan zarządził, aby ci, którzy ewangelię głoszą, z ewangelii żyli.

15Ja jednak nie skorzystałem z żadnej z tych rzeczy. Nie piszę zaś tego, aby tak stało się ze mną; bo wolałbym raczej umrzeć, niż… – mojej chluby nikt mnie nie pozbawi.

16Jeśli bowiem głoszę ewangelię, nie jest to moją chlubą – spoczywa na mnie powinność; biada mi bowiem, jeślibym ewangelii nie głosił.

17Bo jeśli czynię to ochotniczo, mam zapłatę; jeśli zaś nieochotniczo, to sprawuję powierzony mi zarząd.

18W czym więc ta moja zapłata? [W tym], że głosząc za darmo, czynię wkład w tę ewangelię przez niekorzystanie z mojego prawa [do udziału] w ewangelii.

19Bo jako wolny od wszystkich, uczyniłem się niewolnikiem wszystkich, abym tym liczniejsze grono pozyskał.

20I stałem się dla Żydów jak Żyd, aby Żydów pozyskać; dla tych, którzy są pod Prawem, jak ten, który jest pod Prawem – choć sam nie jestem pod Prawem – aby tych, którzy są pod Prawem, pozyskać.

21Dla tych, którzy są bez Prawa, jak ten, który jest bez Prawa – choć nie jestem bez Prawa Bożego, lecz pod Prawem Chrystusa – aby tych, którzy są bez Prawa, pozyskać.

22Dla słabych stałem się słaby, aby słabych pozyskać; dla wszystkich stałem się wszystkim, żeby przynajmniej niektórych zbawić.

23A wszystko to czynię dla ewangelii, aby stać się jej współuczestnikiem.

24Czy nie wiecie, że biegacze na stadionie wprawdzie wszyscy biegną, ale tylko jeden zdobywa nagrodę? Tak biegnijcie, abyście [ją] zdobyli.

25A każdy zawodnik wszystko w sobie opanowuje, tamci wprawdzie, aby zdobyć zniszczalny wieniec, my zaś niezniszczalny.

26Ja – zgodnie z tym – tak biegnę, nie jakby bez celu, tak boksuję, nie jakbym okładał powietrze;

27ale podbijam moje ciało i biorę je w niewolę, abym w jakiś sposób ogłosiwszy innym, sam nie okazał się niewypróbowany.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →